Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Politiek

De crisis van u, is niet mijn crisis!

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Het wordt steeds duidelijker dat binnen de samenleving onder bepaalde groepen een mentaliteit heerst die ‘een probleem’ vooral willen oplossen door er een andermans probleem van te maken, om vervolgens die ander te verwijten dat hij er niets aan doet. Tegelijkertijd creëren ze schijnoplossingen waarbij ze juist zelf profiteren van ‘het probleem’.

De windmolens in Drenthe, waartegen groot verzet was vanuit de Drentse samenleving, kwamen er onder druk van de rechter tóch. Niet omdat de rechter van mening was dat de verweerders ongelijk hadden, maar ‘in het algemeen belang’. De grootste energievreters in Nederland bevinden zich echter in de Randstad, maar toen ze op IJburg geplaatst moesten worden werd (met succes) geprocedeerd tegen plaatsing. Technisch gezien is de opwekking van energie het meest ideaal vlak bij de plek waar de stroom ook nodig is, het ‘algemeen belang’ ligt dus in IJburg en niet in Drenthe.

Toen in Amsterdam de ‘documentlozen’ (dat zijn uitgeprocedeerde, illegaal in Nederland verblijvende mensen) het gerechtelijk bevel om het land te verlaten negeerden en geen onderdak konden vinden, werd in de gemeenteraad van Amsterdam voorgesteld om de kiezers, die het hardst vechten voor erkenning van deze ‘documentlozen’, de mogelijkheid te geven ze ook in hún wijk op te vangen. Win-win toch? Dat bleek allerminst het geval, juist de mensen uit het kiesdistrict met de meeste steun voor erkenning van documentlozen bleken het minste draagvlak te hebben voor opvang.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Gemengde scholen werden gepromoot door dezelfde mensen die hun eigen kroost per bakfiets naar roomblanke (of ‘witte’ in hun eigen jargon) scholen brachten, of milieuzones werden zodanig ingesteld dat extreem milieuvervuilende cruiseschepen nét buiten die zone uitermate welkom bleven en de stadskas spekten.

Omgekeerd, als deze ‘bepaalde groepen’ zélf kunnen profiteren van regelingen die ‘het algemeen belang’ zouden moeten dienen, staan ze vooraan en creëren daarvoor wetgeving. Daarbij is het niet belangrijk of het daadwerkelijk bijdraagt, maar dat de schijn gewekt wordt dat het bijdraagt aan het ‘algemeen belang’, wat hierbij verward wordt met ‘eigenbelang’.

CO2 is een enorm maatschappelijk probleem volgens hen, en iedereen moet de ‘verantwoordelijkheid’ hebben om dit ‘collectieve probleem’ op te lossen door CO2-uitstoot tot een minimum te beperken. Graag wijzen ze anderen daarop. De kolenstroom vretende, mede door Afrikaanse lithium-handjes gebouwde Tesla, die 95% van de bevolking niet kan betalen, aantoonbaar helemaal niets aan de CO2-uitstoot vermindert, integendeel zelfs, is een goed voorbeeld daarvan. Geen of nauwelijks bijtelling, geen wegenbelasting en een gratis parkeerplek in de stad op basis van een drogredenen.

Vliegbeperkingen om CO2-uitstoot te beperken kunnen simpelweg afgekocht worden door een ‘CO2-tax’. De CO2 gaat gewoon de lucht in, maar hij is afgekocht en er is geen gram CO2 minder de lucht in gegaan. Er wordt wél ruim 1 miljard overgemaakt naar Afrika om waterputten te slaan voor ‘de arme mensen’, maar de zonnepanelen die menig minderbedeelde Nederlander uit de energiecrisis zou kunnen helpen, komen mooi op het eigen dak te liggen, met een sterk verlaagde energierekening voor die ‘bepaalde groepen’ tot gevolg.

Met de CO2-credits wordt de schrijnende hypocrisie helemaal zichtbaar. Het verschuiven van CO2 binnen sociale klassen; het is een knap stukje framing om beiden het gevoel te geven iets aan ‘het klimaat’ te doen, netto maakt het namelijk helemaal niets uit, er gaat net zoveel CO2 de lucht in, het wordt alleen verschoven. En daarmee behouden ‘bepaalde groepen’ alle privileges die zij ‘de armen’ ontzeggen, maar ze claimen wél iets aan ‘het klimaatprobleem’ te doen, terwijl ze het feitelijk in stand houden door de mogelijkheid ze te kunnen opkopen van minder bedeelden. ‘Social-credits’ zijn daarmee juist extreme asociale credits.

Het lijkt er dan ook sterk op dat deze groep eerst zelf ‘het probleem’ creëert in de vorm van windmolens, documentlozen, gemengde scholen, elektrische auto’s, vliegen of CO2-credits, om vervolgens ofwel de oplossing aan anderen over te laten, ofwel het af te kopen (wat het probleem niet oplost) óf met zelf gecreëerde schijnoplossingen probeert er maximaal van te profiteren. Aan een échte oplossing werken ’bepaalde groepen’ juist per definitie niet mee. Dan waren CO2-credits niet verhandelbaar maar voor iedereen gelijk in hoeveelheid en waarde, dan was vliegen niet afkoopbaar maar beperkt voor iedereen en dan werden massaal zonnepanelen geplaatst op de daken van mensen waarvoor de energie juist onbetaalbaar is.

Bij de oprechtheid van deze ‘bepaalde groep’ mogen dan ook wel eens een keer vraagtekens gezet worden toch?

Verder Lezen

1 Reactie

  1. Joe Black

    13 augustus 2022 in 13:05

    Rustig hier… komt denk ik door de geruststellende gedachte dat de problemen die complotdenkers zien het probleem van de overheid gemaakt worden, om de overheid vervolgens te verwijten dat ze er niks aan doen?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Binnenland

Van Kaag mag het MKB kapot

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Als het aan de minister van Financiën Sigrid Kaag ligt mag het mkb (midden- en kleinbedrijf) kapotgaan aan de energiecrisis. Dit opmerkelijke standpunt neemt zij in na advies van topambtenaren op haar departement.

De Nederlandse economie drijft voor 70% op het mkb. Bakkerijen, slagers, cafetaria’s en andere energie-intensieve mkb-bedrijven kunnen volgens haar gewoon failliet gaan. In de beslisnota staat letterlijk: “U kunt aangeven dat er geen economische redenen zijn om het mkb te steunen. Het energie-intensieve mkb heeft de mogelijkheid om zijn prijzen te verhogen, omdat het in mindere mate onderhevig is aan internationale concurrentie en omdat het koopkrachtpakket de vraag van consumenten zal verhogen.”

De prijzen voor elektriciteit gaan meerdere keren over de kop. Zo’n 34% van de ondernemers ziet de rekening 3 tot 8 keer hoger uitvallen ten opzichte van 2021. Circa 37% betaalt 2 tot 3 keer meer. De dorpsbakker mag wel failliet van Kaag, en volgens de ambtenaren heeft hij nog wel een economische keuze: de prijzen verhogen. De bakker weet dat als hij zijn prijzen te drastisch verhoogt, de dorpelingen het brood ergens anders vandaan zullen gaan halen. Daardoor kan hij maar een klein gedeelte van zijn kostprijsverhoging doorberekenen aan zijn klant. Zijn gasleverancier zit iets anders in elkaar. Die berekent gewoon de volle prijs voor iedere kubieke meter gas en heeft héél tevreden aandeelhouders. De overheid zit ook iets anders in elkaar. Die berekent gewoon alle heffingen en BTW door, en dat is fors meer dan een jaar geleden. En zo vergaat het de slager, de plaatselijke friettent, het plaatselijke restaurant, de autospuiter of de drukkerij. Een kwart van de energie-intensieve mkb’ers komt daardoor in de rode cijfers. Ondertussen heeft klimaatminister Rob Jetten wel een oplossing voor de bakkers bedacht: zij kunnen voortaan hun brood ook wel op 120 graden bakken, kortom; ‘eigen schuld dikke bult’ gaat er in het brein van Jetten om.

Waarom de sector, waar 70% van Nederland op drijft, voor een deel kapot mag gaan van de minister van Financiën mag een raadsel heten, van enige empathie voor deze sector is weinig te bespeuren. Eigenlijk is er maar één ‘praatclubje’ die daar ook voor pleit: het World Economic Forum (WEF). In dit buitenparlementaire clubje heeft Kaag een prominente positie, ze bezit er een co-chair bij de ‘WEF Global Action Group’ die tot taak heeft ‘The Great Reset’ ten uitvoer te brengen. Bij het WEF spreekt men over ‘Stakeholder Capitalism.’ Dat is een economisch en politiek systeem met overheden, kortom, een versmelting van commerciële (private) bedrijven en de politiek. Dat lokale bakkertje krijg je als overheid nauwelijks onder controle, maar met grote (internationale) ketens lukt dat wel.

Toeval of niet, dat een minister van Financiën één van de belangrijkste werkgevers in Nederland aan zijn lot over wil laten is vreemd, heel vreemd.

Verder Lezen

Binnenland

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al eerder verschillende thema’s uit dit SDG-programma toegelicht. Waar staan de SDG-doelen eigenlijk voor, en is over deze doelen ooit gestemd?

De SDG’s, Sustainable Development Goals, staan voor de 17 doelen voor duurzame ontwikkeling die in de 2030 Agenda staan en zijn opgesteld door de Verenigde Naties. Ernst Kuipers geeft aan dat wij deze doelen móeten halen vóór 2030. Niet alleen Kuipers van D66 wil dat, héél D66 wil dat, de VVD wil het ook. Het CDA wil het ook en de Christen Unie wil het ook. De SDG-doelen zijn heel nobel te noemen. Thema’s als ‘geen armoede in de wereld’, ‘geen honger in de wereld’, ‘goede gezondheidszorg in de wereld’ en ‘schoon water’ passeren de revue. Maar ook ‘directe actie om klimaatverandering te voorkomen’, ‘inclusieve samenleving’ en ‘gender gelijkwaardigheid’.

Nu zijn er twee hele grote problemen met al die SDG’s: ze worden niet helder en begrijpelijk gecommuniceerd naar de bevolking, en in de uitvoering worden een paar stappen overgeslagen. Zo wil men af van fossiele brandstoffen, waarvoor best goede redenen zijn te bedenken, maar in de uitvoering vergeet men dat het alternatief minstens net zo goed moet zijn, zeker als de vraag naar elektriciteit alleen maar blijft toenemen. Wat is er in de praktijk gebeurd? Men heeft overal windmolens, zonnepanelen en biomassacentrales gebouwd en tegelijkertijd kolencentrales afgebroken. Helaas echter zijn deze alternatieven helemaal geen alternatief; bij voldoende zon en wind kunnen ze kolencentrales vervangen, maar zodra die zon en/of wind wegblijft is er simpelweg geen stroom. Wat biomassa betreft is er inmiddels veel verzet, aangezien ze juist haaks staan op de doelstelling. De kolencentrales zijn overigens niet afgebroken met het argument dat men van de fossiele brandstof af wil, maar met het argument dat er minder CO2 de lucht ingaat, terwijl dat feitelijk niet zo is; andere energiecentrales hebben het overgenomen.

Ook bij de boeren is eenzelfde patroon gaande. SDG-doel nummer 2 is ‘sustainable agriculture’. Wat daaronder wordt verstaan? Een inclusieve, duurzame, efficiënte en voedzame voedselproductie, lees het hier nog maar eens terug. Het ‘probleem’ is echter dat de bedenkers van dit doel van mening zijn dat zij deze doelen alleen zelf ten uitvoering kunnen brengen door foodhubs en centralisatie, en daar de huidige boeren niet voor nodig hebben. In de uitwerking om dat doel te bereiken wordt wederom een andere reden aangevoerd: stikstof. Met rammelende en zeer discutabele ‘modellen’ worden boeren van het land gejaagd om ruimte te maken voor dit SDG-doel. En net als bij de energieproductie sloopt men eerst het oude, terwijl het nieuwe er nog niet is. Een recept voor falen en ellende.

Het allergrootste probleem is het ontbreken van visie, heldere communicatie en het onder valse voorwendselen ‘doordrammen’ van maatregelen. De plannen worden uitgewerkt achter bureaus zonder overleg met de praktijk, en iedere kritiek wordt weggezet als onzin. Over de uitvoering bestaat geen heldere communicatie, ze worden niet met de samenleving gedeeld en bovendien onzichtbaar erdoor gedrukt. Als minister Kuipers de juiste volgorde zou aanhouden dan zou hij niet ieder jaar de IC-capaciteit verder afbouwen en tegelijkertijd de SDG-vlag hijsen, want ook ‘goede gezondheidszorg’ is een SDG-doel en we weten allemaal tot wat dit heeft geleid toen deze niet op orde was.

Wie bovenstaande plannen ook heeft omarmd? Het World Economic Forum (WEF). Wellicht wordt u dan ook duidelijk waarom zovelen zich afzetten tegen de plannen van deze ondemocratische organisatie waar zoveel democratisch gekozen politici publiekelijk lid van zijn. Het WEF wegzetten als een ‘praatclubje’ is een schoffering voor het WEF zelf, want de macht en invloed van dit ‘forum’ reikt veel verder dan een praatclubje.

Verder Lezen

Binnenland

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de woonkamer warm te houden en geen idee heeft of hij de aankomende winter financieel nog wel gaat doorkomen, spelen zich ‘buiten’ de meest absurde taferelen af. Prinsjesdag, normaliter het decor van oranje vlaggetjes, joelende Oranjefans en folkloristisch volksvermaak, is verworden tot een protestuiting van de ontevredenen. Omgekeerde vlaggen, boe-geroep en een NPO die zich geen raad weet met deze uiting van onvrede. De troonrede blijkt een opgedrongen verhaal van ghostwriters van het kabinet, WA leest het braaf voor. De balkonscène doet denken aan die van Ceaușescu in 1989; een ontevreden volk tegenover zich, maar zichzelf van geen kwaad bewust. Of dat laatste ook het geval is bij WA betwijfelt ondergetekende overigens, de uitspraak ‘maak niet normaal wat niet normaal is’ stemde destijds hoopvol. Bij de algemene beschouwingen een vergelijkbaar beeld. Stoïcijnse redevoeringen van de zittende macht, doorspekt met afleidingsmanoeuvres om het werkelijke verhaal inhoudelijk niet te hoeven verantwoorden. Talloze pogingen om Oekraïne ‘de schuld’ te geven, oorlogszuchtige tweets van Jan Paternotte die opkomt voor het Oekraïense volk, maar het eigen volk daarvoor op de blaren wil laten zitten. Tegelijkertijd een oppositie die blijft wrijven in de vlek die de coalitie maar niet wil zien. En als het te concreet of te confronterend wordt, dan stapt de voltallige Kamer demonstratief op, zonder dat een Kamervoorzitter ingrijpt. De politieke arena is verworden tot een circusarena, een toneelstukje, een act. De kloof tussen utopie en werkelijkheid kan niet beter geïllustreerd worden.

De bevolking is het slachtoffer van alles verstikkende ‘modellen’, opgesteld door ‘experts’ en ‘wetenschappers’ die slechts het eigen computerscherm als waarheid zien. Iedere kritiek daarop is in het verleden weggevaagd. De klimaattafels van klimaatpaus Ed Nijpels, waarbij iedere tegenstand werd verwijderd en uiteindelijk de installatiebranche samen met ‘de overheid’ (maar expliciet zonder de burger) een utopie opstelden en met trots presenteerden is er een voorbeeld van. De warmtepompbezitters zitten inmiddels met de exploderende elektriciteitscijfers zélf op de blaren, terwijl dit 4 jaar geleden al voorspeld werd, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Het effect van ‘wiebelstroom’ door zonnepanelen en windmolens werd al járen vooraf heftig bekritiseerd door experts uit het veld, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Terwijl de boeren door de overheid gekneveld worden is er ongekende kritiek op alle ‘modellen’, maar ja, dat is ongewenste kritiek. Al een decennium lang wordt er hevig geageerd tegen alles wat ‘CO2’ heet omdat er nog altijd utopisten zijn die denken dat de aarde een thermostaatknop heeft met de tekst ‘CO2’ erop en dat wij hier in Nederland wel even laten zien hoe dat werkt terwijl in China de kolencentrales uit de grond worden gestampt, maar ja, dat is ongewenste kritiek.

Wat we nu zien is een wegkijkende en wegvluchtende elite die ons bovenstaande sprookjes op de mouw heeft gespeld, maar de gevolgen die dat voor de samenleving zou hebben niet wilde horen. Een elite die geloofde in de utopie van theoretisch modellen, van luchtfietserij die altijd afgedaan kan worden met ‘ja, maar het is maar een model’. In álle modellen, geen enkele uitgezonderd, zijn de consequenties voor de samenleving omzeild en dit alles onder de aanname dat het ‘hogere doel’ veel belangrijker is dan de bevolking die het mag dragen en realiseren.

Verder Lezen

Recent

Binnenland1 dag geleden

Iedereen boven modaal wordt compleet kaalgeplukt

‘Verheugend’ nieuws in de Telegraaf: de EU-energieministers bereiken een akkoord over een verlaging van de energierekening. Leest u het stuk...

Klimaat3 dagen geleden

Elektrische auto stoot 40% meer CO2 uit

De auto-industrie is het afgelopen decennium door wetgeving gedwongen schonere motoren te ontwikkelen. Dat dit technisch niet altijd haalbaar was,...

Buitenland4 dagen geleden

Aanslag Nordstream: wie had een motief?

Nu wel helder is dat zowel Nordstream 1 als Nordstream 2 met opzet zwaar zijn beschadigd, stelt zich de vraag...

Gezondheid5 dagen geleden

Facebook heeft de hashtag ‘diedsuddenly’ gecanceld

Konden wij een tijdje geleden nog het heuglijke nieuws melden dat er na bijna 3 jaar censuur nu openlijk en...

Binnenland6 dagen geleden

Van Kaag mag het MKB kapot

Als het aan de minister van Financiën Sigrid Kaag ligt mag het mkb (midden- en kleinbedrijf) kapotgaan aan de energiecrisis....

Binnenland1 week geleden

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al...

Documentaires1 week geleden

Rectificatie: “Taken Kinderen van de staat”

“In onze documentaire “Taken: Kinderen van de staat” van 9 september 2022 zijn Bissy4Kids en het gezin van Foka Westra...

Binnenland1 week geleden

In de wurggreep van een minderheid?

De polarisatie die momenteel heerst in Nederland wordt op ongekende wijze gevoed door de huidige politieke leiders, gesteund en gevoed...

Binnenland2 weken geleden

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de...

Economie2 weken geleden

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te...

Trending

Steun onafhankelijk nieuws
This is default text for notification bar