Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Politiek

Waar ligt de grens tussen democratie en dictatuur?

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Democratie (van het Grieks δῆμος/dèmos, ‘volk’ en κρατειν/kratein, ‘heersen, dus letterlijk ‘volksheerschappij’) is een bestuursvorm waarin de wil van het volk de bron is van legitieme machtsuitoefening. Men onderscheidt directe democratie, waarin burgers persoonlijk stemmen over wetten, besluiten en benoemingen, en indirecte, waarin het volk zich laat vertegenwoordigen door een gekozen orgaan, zoals een raad of parlement.

Een dictatuur is een regeringsvorm waarin alle macht in handen is van één persoon of van één groep mensen. In verreweg de meeste gevallen komt een dictatuur tot stand na gebruik van geweld of dreiging met geweld. Een dictatuur is het tegenovergestelde van democratie, zowel voor de bevolking als voor de dictator zelf.

Nederland heeft een democratie, tenminste, als we Wikipedia mogen geloven.

Als we kijken naar het stikstofdebat dan is de situatie nu zo dat Remkes allerhande activistische groepjes, die op geen enkele wijze ook maar een fractie van de burgers vertegenwoordigen, consulteert om te komen tot een compromis met deze groepjes en het aankomende stikstofbeleid daarop te baseren. Nadrukkelijk worden partijen die alternatieven aanleveren, wetenschappelijke rapporten van TNO en wetenschappers met inhoudelijke kennis van zaken zoals Han Lindeboom geweerd. Nee, een uiterst marginale groep met een dubieuze agenda, voor een groot deel gesponsord door diezelfde overheid en de Postcodeloterij weegt zwaarder. Is dat democratisch?

Als de overheid een ‘Denktank Desinformatie’ opricht om gezamenlijk met 35 geheime specialisten ‘desinformatie’ te bestrijden door de vermeende verspreiders ervan actief te benaderen, met het doel kritische geluiden te ondermijnen en de verspreiders indien ‘noodzakelijk’ te verwijderen van mediaplatvormen, wat is er dan nog van het vrije woord over? En is ‘nepnieuws’ informatie die tegen de belangen van de overheid ingaat, of is het ook feitelijk onjuist? Bij rechtszaken is inmiddels gebleken dat ‘factcheckers’ alleen iets als ‘nepnieuws’ definiëren indien het tegen het narratief van de overheid ingaat, maar het feitelijk nog altijd kan kloppen. Klinkt niet erg democratisch toch? Zeker niet als defensie ons als burger zou moeten beschermen, terwijl tegelijkertijd het (inmiddels verboden) LIMC, een afdeling van de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst, burgers bespiedde, trollen afstuurde op onwelgevallige meningen en als verklikdienst functioneerde voor de Nationale Politie. En als dan ook nog eens blijkt dat juist de overheid zelf vooral feitelijk nepnieuws heeft verspreid dan hebben wij daar wel een naam voor.

Als er talrijke lobbyclubs rondom de parlementaire democratie zweven dan is daar op zichzelf niets mis mee, lobbyen is zo oud als de democratie zelf. Maar als deze clubjes buiten het huis van de democratie om in staat zijn beleid te bepalen dat zonder democratische goedkeuring als beleid getracht wordt door te voeren, dan is er iets goed mis. Goed voorbeeld van deze ondemocratische gang van zaken was de regeling met de dividendbelasting door Rutte. Is dat democratisch? Verre van…

En als een voltallig ambtenarenapparaat op de hoogte is van het feit dat geen enkele corona-maatregel werkt, maar juist meer schade oplevert, en dat een select gezelschap onder leiding van de NCTV (Nationaal Coördinator Terreurbestrijding en Veiligheid) alles er toch wordt doorgedrukt? Als blijkt dat rapporten onder in een la zijn verdwenen, adviezen van officiële overheidsinstanties werden genegeerd en rechtsgeleerden hadden gewaarschuwd voor het vertrappen van de Grondwet. Is er dan nog sprake van ‘een bestuursvorm waarin de wil van het volk de bron is van legitieme machtsuitoefening’? Of is er sprake van een klein select gezelschap dat een volledig parlement op het verkeerde been zet en het zo ‘democratisch’ door de Kamer loodst?

En als in de toeslagenaffaire keer op keer weer ‘verdwenen’ notities opduiken, de getallen van de benadeelde en door de staat vermorzelde ouders steeds groter worden, tijdens de parlementaire enquêtecommissie de minister-president zonder met zijn ogen te knipperen zegt dat hij de wet opzij zet als hem dat politiek uitkomt, 1.100 kinderen verdwijnen en tot op de dag van heden er slechts enkelen zijn herenigd met hun ouders en al 5 jaar gevochten wordt voor rechtvaardigheid, hoort dat in een democratie?

En als kabinetsleden de wet overtreden en daar ‘gewoon’ mee wegkomen? Of rechtszaken afkopen met gemeenschapsgeld zonder te voldoen aan hun grondwettelijke plicht? En als departementen gewoon de Wob (Wet openbaarheid van bestuur) naast zich neerleggen? En als kabinetsleden willens en wetens de Grondwet overtreden, is dat democratisch? Hoort dat thuis in een democratie?

En als een complete leefgemeenschap omzeild wordt, een overheidsorganisatie (het COA, Centraal Orgaan opvang asielzoekers) in het geniep een hotel opkoopt en daar asielzoekers in huisvest, is dat democratisch? De burgemeester zegt eerst van niets te hebben geweten, maar enkele dagen later blijkt dat ze al maanden op de hoogte was waarbij ze dus niet het gemeentebestuur heeft geïnformeerd of geconsulteerd. Hoort dat thuis in een democratie?

De scheidslijn tussen een democratie en een dictatuur, waarbij in het laatste geval de macht in handen is van één persoon of van één groep mensen, is de afgelopen jaren in toenemende mate overschreden. Bovenstaande voorbeelden zijn niet uit de duim gezogen, maar de rauwe realiteit. En bij ieder van bovenstaande voorbeelden is het democratische proces verloochend, hetzij door het te omzeilen, hetzij door niemand te informeren, hetzij door alles en iedereen die niet hetzelfde beleid volgt uit de weg te ruimen. Dat klinkt weinig democratisch.

Als er wetten worden aangenomen die strijdig met de grondwet zijn en als de zittende macht in een soort permanente noodtoestand regeert waarbij parlementaire controlemechanismen worden uitgeschakeld, is er de facto sprake van een dictatuur.

Verder Lezen

1 Reactie

  1. jan

    24 augustus 2022 in 12:57

    Dit was in t verleden ook al zo….echter niet zo erg als nu..

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Binnenland

Van Kaag mag het MKB kapot

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Als het aan de minister van Financiën Sigrid Kaag ligt mag het mkb (midden- en kleinbedrijf) kapotgaan aan de energiecrisis. Dit opmerkelijke standpunt neemt zij in na advies van topambtenaren op haar departement.

De Nederlandse economie drijft voor 70% op het mkb. Bakkerijen, slagers, cafetaria’s en andere energie-intensieve mkb-bedrijven kunnen volgens haar gewoon failliet gaan. In de beslisnota staat letterlijk: “U kunt aangeven dat er geen economische redenen zijn om het mkb te steunen. Het energie-intensieve mkb heeft de mogelijkheid om zijn prijzen te verhogen, omdat het in mindere mate onderhevig is aan internationale concurrentie en omdat het koopkrachtpakket de vraag van consumenten zal verhogen.”

De prijzen voor elektriciteit gaan meerdere keren over de kop. Zo’n 34% van de ondernemers ziet de rekening 3 tot 8 keer hoger uitvallen ten opzichte van 2021. Circa 37% betaalt 2 tot 3 keer meer. De dorpsbakker mag wel failliet van Kaag, en volgens de ambtenaren heeft hij nog wel een economische keuze: de prijzen verhogen. De bakker weet dat als hij zijn prijzen te drastisch verhoogt, de dorpelingen het brood ergens anders vandaan zullen gaan halen. Daardoor kan hij maar een klein gedeelte van zijn kostprijsverhoging doorberekenen aan zijn klant. Zijn gasleverancier zit iets anders in elkaar. Die berekent gewoon de volle prijs voor iedere kubieke meter gas en heeft héél tevreden aandeelhouders. De overheid zit ook iets anders in elkaar. Die berekent gewoon alle heffingen en BTW door, en dat is fors meer dan een jaar geleden. En zo vergaat het de slager, de plaatselijke friettent, het plaatselijke restaurant, de autospuiter of de drukkerij. Een kwart van de energie-intensieve mkb’ers komt daardoor in de rode cijfers. Ondertussen heeft klimaatminister Rob Jetten wel een oplossing voor de bakkers bedacht: zij kunnen voortaan hun brood ook wel op 120 graden bakken, kortom; ‘eigen schuld dikke bult’ gaat er in het brein van Jetten om.

Waarom de sector, waar 70% van Nederland op drijft, voor een deel kapot mag gaan van de minister van Financiën mag een raadsel heten, van enige empathie voor deze sector is weinig te bespeuren. Eigenlijk is er maar één ‘praatclubje’ die daar ook voor pleit: het World Economic Forum (WEF). In dit buitenparlementaire clubje heeft Kaag een prominente positie, ze bezit er een co-chair bij de ‘WEF Global Action Group’ die tot taak heeft ‘The Great Reset’ ten uitvoer te brengen. Bij het WEF spreekt men over ‘Stakeholder Capitalism.’ Dat is een economisch en politiek systeem met overheden, kortom, een versmelting van commerciële (private) bedrijven en de politiek. Dat lokale bakkertje krijg je als overheid nauwelijks onder controle, maar met grote (internationale) ketens lukt dat wel.

Toeval of niet, dat een minister van Financiën één van de belangrijkste werkgevers in Nederland aan zijn lot over wil laten is vreemd, heel vreemd.

Verder Lezen

Binnenland

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al eerder verschillende thema’s uit dit SDG-programma toegelicht. Waar staan de SDG-doelen eigenlijk voor, en is over deze doelen ooit gestemd?

De SDG’s, Sustainable Development Goals, staan voor de 17 doelen voor duurzame ontwikkeling die in de 2030 Agenda staan en zijn opgesteld door de Verenigde Naties. Ernst Kuipers geeft aan dat wij deze doelen móeten halen vóór 2030. Niet alleen Kuipers van D66 wil dat, héél D66 wil dat, de VVD wil het ook. Het CDA wil het ook en de Christen Unie wil het ook. De SDG-doelen zijn heel nobel te noemen. Thema’s als ‘geen armoede in de wereld’, ‘geen honger in de wereld’, ‘goede gezondheidszorg in de wereld’ en ‘schoon water’ passeren de revue. Maar ook ‘directe actie om klimaatverandering te voorkomen’, ‘inclusieve samenleving’ en ‘gender gelijkwaardigheid’.

Nu zijn er twee hele grote problemen met al die SDG’s: ze worden niet helder en begrijpelijk gecommuniceerd naar de bevolking, en in de uitvoering worden een paar stappen overgeslagen. Zo wil men af van fossiele brandstoffen, waarvoor best goede redenen zijn te bedenken, maar in de uitvoering vergeet men dat het alternatief minstens net zo goed moet zijn, zeker als de vraag naar elektriciteit alleen maar blijft toenemen. Wat is er in de praktijk gebeurd? Men heeft overal windmolens, zonnepanelen en biomassacentrales gebouwd en tegelijkertijd kolencentrales afgebroken. Helaas echter zijn deze alternatieven helemaal geen alternatief; bij voldoende zon en wind kunnen ze kolencentrales vervangen, maar zodra die zon en/of wind wegblijft is er simpelweg geen stroom. Wat biomassa betreft is er inmiddels veel verzet, aangezien ze juist haaks staan op de doelstelling. De kolencentrales zijn overigens niet afgebroken met het argument dat men van de fossiele brandstof af wil, maar met het argument dat er minder CO2 de lucht ingaat, terwijl dat feitelijk niet zo is; andere energiecentrales hebben het overgenomen.

Ook bij de boeren is eenzelfde patroon gaande. SDG-doel nummer 2 is ‘sustainable agriculture’. Wat daaronder wordt verstaan? Een inclusieve, duurzame, efficiënte en voedzame voedselproductie, lees het hier nog maar eens terug. Het ‘probleem’ is echter dat de bedenkers van dit doel van mening zijn dat zij deze doelen alleen zelf ten uitvoering kunnen brengen door foodhubs en centralisatie, en daar de huidige boeren niet voor nodig hebben. In de uitwerking om dat doel te bereiken wordt wederom een andere reden aangevoerd: stikstof. Met rammelende en zeer discutabele ‘modellen’ worden boeren van het land gejaagd om ruimte te maken voor dit SDG-doel. En net als bij de energieproductie sloopt men eerst het oude, terwijl het nieuwe er nog niet is. Een recept voor falen en ellende.

Het allergrootste probleem is het ontbreken van visie, heldere communicatie en het onder valse voorwendselen ‘doordrammen’ van maatregelen. De plannen worden uitgewerkt achter bureaus zonder overleg met de praktijk, en iedere kritiek wordt weggezet als onzin. Over de uitvoering bestaat geen heldere communicatie, ze worden niet met de samenleving gedeeld en bovendien onzichtbaar erdoor gedrukt. Als minister Kuipers de juiste volgorde zou aanhouden dan zou hij niet ieder jaar de IC-capaciteit verder afbouwen en tegelijkertijd de SDG-vlag hijsen, want ook ‘goede gezondheidszorg’ is een SDG-doel en we weten allemaal tot wat dit heeft geleid toen deze niet op orde was.

Wie bovenstaande plannen ook heeft omarmd? Het World Economic Forum (WEF). Wellicht wordt u dan ook duidelijk waarom zovelen zich afzetten tegen de plannen van deze ondemocratische organisatie waar zoveel democratisch gekozen politici publiekelijk lid van zijn. Het WEF wegzetten als een ‘praatclubje’ is een schoffering voor het WEF zelf, want de macht en invloed van dit ‘forum’ reikt veel verder dan een praatclubje.

Verder Lezen

Binnenland

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de woonkamer warm te houden en geen idee heeft of hij de aankomende winter financieel nog wel gaat doorkomen, spelen zich ‘buiten’ de meest absurde taferelen af. Prinsjesdag, normaliter het decor van oranje vlaggetjes, joelende Oranjefans en folkloristisch volksvermaak, is verworden tot een protestuiting van de ontevredenen. Omgekeerde vlaggen, boe-geroep en een NPO die zich geen raad weet met deze uiting van onvrede. De troonrede blijkt een opgedrongen verhaal van ghostwriters van het kabinet, WA leest het braaf voor. De balkonscène doet denken aan die van Ceaușescu in 1989; een ontevreden volk tegenover zich, maar zichzelf van geen kwaad bewust. Of dat laatste ook het geval is bij WA betwijfelt ondergetekende overigens, de uitspraak ‘maak niet normaal wat niet normaal is’ stemde destijds hoopvol. Bij de algemene beschouwingen een vergelijkbaar beeld. Stoïcijnse redevoeringen van de zittende macht, doorspekt met afleidingsmanoeuvres om het werkelijke verhaal inhoudelijk niet te hoeven verantwoorden. Talloze pogingen om Oekraïne ‘de schuld’ te geven, oorlogszuchtige tweets van Jan Paternotte die opkomt voor het Oekraïense volk, maar het eigen volk daarvoor op de blaren wil laten zitten. Tegelijkertijd een oppositie die blijft wrijven in de vlek die de coalitie maar niet wil zien. En als het te concreet of te confronterend wordt, dan stapt de voltallige Kamer demonstratief op, zonder dat een Kamervoorzitter ingrijpt. De politieke arena is verworden tot een circusarena, een toneelstukje, een act. De kloof tussen utopie en werkelijkheid kan niet beter geïllustreerd worden.

De bevolking is het slachtoffer van alles verstikkende ‘modellen’, opgesteld door ‘experts’ en ‘wetenschappers’ die slechts het eigen computerscherm als waarheid zien. Iedere kritiek daarop is in het verleden weggevaagd. De klimaattafels van klimaatpaus Ed Nijpels, waarbij iedere tegenstand werd verwijderd en uiteindelijk de installatiebranche samen met ‘de overheid’ (maar expliciet zonder de burger) een utopie opstelden en met trots presenteerden is er een voorbeeld van. De warmtepompbezitters zitten inmiddels met de exploderende elektriciteitscijfers zélf op de blaren, terwijl dit 4 jaar geleden al voorspeld werd, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Het effect van ‘wiebelstroom’ door zonnepanelen en windmolens werd al járen vooraf heftig bekritiseerd door experts uit het veld, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Terwijl de boeren door de overheid gekneveld worden is er ongekende kritiek op alle ‘modellen’, maar ja, dat is ongewenste kritiek. Al een decennium lang wordt er hevig geageerd tegen alles wat ‘CO2’ heet omdat er nog altijd utopisten zijn die denken dat de aarde een thermostaatknop heeft met de tekst ‘CO2’ erop en dat wij hier in Nederland wel even laten zien hoe dat werkt terwijl in China de kolencentrales uit de grond worden gestampt, maar ja, dat is ongewenste kritiek.

Wat we nu zien is een wegkijkende en wegvluchtende elite die ons bovenstaande sprookjes op de mouw heeft gespeld, maar de gevolgen die dat voor de samenleving zou hebben niet wilde horen. Een elite die geloofde in de utopie van theoretisch modellen, van luchtfietserij die altijd afgedaan kan worden met ‘ja, maar het is maar een model’. In álle modellen, geen enkele uitgezonderd, zijn de consequenties voor de samenleving omzeild en dit alles onder de aanname dat het ‘hogere doel’ veel belangrijker is dan de bevolking die het mag dragen en realiseren.

Verder Lezen

Recent

Binnenland1 dag geleden

Iedereen boven modaal wordt compleet kaalgeplukt

‘Verheugend’ nieuws in de Telegraaf: de EU-energieministers bereiken een akkoord over een verlaging van de energierekening. Leest u het stuk...

Klimaat2 dagen geleden

Elektrische auto stoot 40% meer CO2 uit

De auto-industrie is het afgelopen decennium door wetgeving gedwongen schonere motoren te ontwikkelen. Dat dit technisch niet altijd haalbaar was,...

Buitenland4 dagen geleden

Aanslag Nordstream: wie had een motief?

Nu wel helder is dat zowel Nordstream 1 als Nordstream 2 met opzet zwaar zijn beschadigd, stelt zich de vraag...

Gezondheid5 dagen geleden

Facebook heeft de hashtag ‘diedsuddenly’ gecanceld

Konden wij een tijdje geleden nog het heuglijke nieuws melden dat er na bijna 3 jaar censuur nu openlijk en...

Binnenland6 dagen geleden

Van Kaag mag het MKB kapot

Als het aan de minister van Financiën Sigrid Kaag ligt mag het mkb (midden- en kleinbedrijf) kapotgaan aan de energiecrisis....

Binnenland1 week geleden

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al...

Documentaires1 week geleden

Rectificatie: “Taken Kinderen van de staat”

“In onze documentaire “Taken: Kinderen van de staat” van 9 september 2022 zijn Bissy4Kids en het gezin van Foka Westra...

Binnenland1 week geleden

In de wurggreep van een minderheid?

De polarisatie die momenteel heerst in Nederland wordt op ongekende wijze gevoed door de huidige politieke leiders, gesteund en gevoed...

Binnenland2 weken geleden

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de...

Economie2 weken geleden

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te...

Trending

Steun onafhankelijk nieuws
This is default text for notification bar