Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

cyyVLsNdzy

Gepubliceerd

op

Verder Lezen

Binnenland

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de woonkamer warm te houden en geen idee heeft of hij de aankomende winter financieel nog wel gaat doorkomen, spelen zich ‘buiten’ de meest absurde taferelen af. Prinsjesdag, normaliter het decor van oranje vlaggetjes, joelende Oranjefans en folkloristisch volksvermaak, is verworden tot een protestuiting van de ontevredenen. Omgekeerde vlaggen, boe-geroep en een NPO die zich geen raad weet met deze uiting van onvrede. De troonrede blijkt een opgedrongen verhaal van ghostwriters van het kabinet, WA leest het braaf voor. De balkonscène doet denken aan die van Ceaușescu in 1989; een ontevreden volk tegenover zich, maar zichzelf van geen kwaad bewust. Of dat laatste ook het geval is bij WA betwijfelt ondergetekende overigens, de uitspraak ‘maak niet normaal wat niet normaal is’ stemde destijds hoopvol. Bij de algemene beschouwingen een vergelijkbaar beeld. Stoïcijnse redevoeringen van de zittende macht, doorspekt met afleidingsmanoeuvres om het werkelijke verhaal inhoudelijk niet te hoeven verantwoorden. Talloze pogingen om Oekraïne ‘de schuld’ te geven, oorlogszuchtige tweets van Jan Paternotte die opkomt voor het Oekraïense volk, maar het eigen volk daarvoor op de blaren wil laten zitten. Tegelijkertijd een oppositie die blijft wrijven in de vlek die de coalitie maar niet wil zien. En als het te concreet of te confronterend wordt, dan stapt de voltallige Kamer demonstratief op, zonder dat een Kamervoorzitter ingrijpt. De politieke arena is verworden tot een circusarena, een toneelstukje, een act. De kloof tussen utopie en werkelijkheid kan niet beter geïllustreerd worden.

De bevolking is het slachtoffer van alles verstikkende ‘modellen’, opgesteld door ‘experts’ en ‘wetenschappers’ die slechts het eigen computerscherm als waarheid zien. Iedere kritiek daarop is in het verleden weggevaagd. De klimaattafels van klimaatpaus Ed Nijpels, waarbij iedere tegenstand werd verwijderd en uiteindelijk de installatiebranche samen met ‘de overheid’ (maar expliciet zonder de burger) een utopie opstelden en met trots presenteerden is er een voorbeeld van. De warmtepompbezitters zitten inmiddels met de exploderende elektriciteitscijfers zélf op de blaren, terwijl dit 4 jaar geleden al voorspeld werd, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Het effect van ‘wiebelstroom’ door zonnepanelen en windmolens werd al járen vooraf heftig bekritiseerd door experts uit het veld, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Terwijl de boeren door de overheid gekneveld worden is er ongekende kritiek op alle ‘modellen’, maar ja, dat is ongewenste kritiek. Al een decennium lang wordt er hevig geageerd tegen alles wat ‘CO2’ heet omdat er nog altijd utopisten zijn die denken dat de aarde een thermostaatknop heeft met de tekst ‘CO2’ erop en dat wij hier in Nederland wel even laten zien hoe dat werkt terwijl in China de kolencentrales uit de grond worden gestampt, maar ja, dat is ongewenste kritiek.

Wat we nu zien is een wegkijkende en wegvluchtende elite die ons bovenstaande sprookjes op de mouw heeft gespeld, maar de gevolgen die dat voor de samenleving zou hebben niet wilde horen. Een elite die geloofde in de utopie van theoretisch modellen, van luchtfietserij die altijd afgedaan kan worden met ‘ja, maar het is maar een model’. In álle modellen, geen enkele uitgezonderd, zijn de consequenties voor de samenleving omzeild en dit alles onder de aanname dat het ‘hogere doel’ veel belangrijker is dan de bevolking die het mag dragen en realiseren.

Verder Lezen

Economie

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te berekenen. Er zijn ook fantastische modellen ontwikkeld om de stikstofdepositie te berekenen op basis van de stikstofemissie van één koe, en wat de consequenties daarvan zijn voor de leefomgeving 20 kilometer verderop en bovendien ook nog over 30 jaar. En er zijn ook fantastische modellen ontwikkeld die exact uitrekenen hoeveel IC-bedden vrijkomen als de hele bevolking in lockdown gaat. En er zijn heel veel politici met een alfa-opleiding, heel veel journalisten met een alfa-opleiding én heel veel docenten met een alfa-opleiding die deze fantastische resultaten van de bèta’s gebruiken om vooral anderen ervan te overtuigen dat ‘de wetenschap’ altijd gelijk heeft, tenzij ‘de wetenschap’ een andere uitkomst geeft die hen niet bevalt.

Als bèta’s andere bèta’s gaan controleren dan kijken ze naar de methodiek, de controlemiddelen, of het te toetsen valt aan de praktijk en of ze op een andere manier tot dezelfde conclusie kunnen komen. Dan komen die controlerende bèta’s opeens tot de conclusie dat, indien het hele land is ontdaan van al het vee, de industrie en de bewoners, er nog altijd 40 Natura 2000-gebieden zijn die volgens dat fantastische model niet voldoen. Dan komen die bèta’s opeens tot de conclusie dat er parallellen bestaan tussen vaccinaties en oversterfte. Dan komen die bèta’s opeens tot de conclusie dat er nog veel meer factoren zijn die de temperatuur beïnvloeden dan alleen de hoeveelheid CO2 in de lucht zoals bijvoorbeeld, en laten we eens iets geks als de zon noemen, en dat we daar weinig tot geen invloed op hebben.

Vervolgens is het aan de alfa-politici, -journalisten en -docenten om die andere bèta’s weer weg te zetten als charlatans, klimaatontkenners, stikstofontkenners of coronaontkenners. Dit zetten ze kracht bij met uitspraken als ‘97% van de wetenschap is het daarover eens’ of ‘er is wetenschappelijke consensus’. Gelukkig bestond er in de tijd van Aristoteles nog geen Facebook, Twitter of de Volkskrant want dan was hij, met zijn extreem fascistische uitspraak en bewijzen dat de aarde niet plat is maar rond, ongenadig hard in de hoek gezet als ‘ontkenner’ door een roedel alfa’s. Nee, de bèta’s gingen met Aristoteles om tafel zitten, keken naar de methodiek, de controlemiddelen, of het te toetsen viel aan de praktijk en of ze op een andere manier tot dezelfde conclusie konden komen. Aristoteles had gelijk moesten ze gezamenlijk vaststellen… Maar die andere bèta’s zijn anno 2022 niet meer welkom bij de door alfa’s op het plateau gehesen bèta’s, want de alfa’s beheersen het publieke debat met hun perfect gearticuleerde oneliners, hun meedogenloze cancelcultuur en de schrijvende reguliere media in hun kielzog.

Eén parameter ontbreekt echter altijd in alle fantastische modellen van zowel de cancelende alfa’s als de calculerende bèta’s: de gevolgen voor de samenleving. Die parameter zien de bèta’s in de praktijk, die niet achter een bureau zitten, achter een spreekgestoelte hel en verdoemenis preken of modellen ontwikkelen met 10 cijfers achter de komma. De bèta’s in de praktijk doen al héél lang hele vreemde uitspraken als ‘dat kan het net niet aan’, ‘dan wordt de energie onbetaalbaar’, ‘de gevolgen zijn veel groter dan datgene wat we willen bestrijden’ of ‘de voedselvoorziening komt daardoor in gevaar’. Die bèta’s zijn in de samenleving weggezet als klimaatontkenners, stikstofontkenners of coronaontkenners.

Zouden die bèta’s intussen in de praktijk niet een héél klein beetje gelijk hebben? En dan niet na 20 of 30 jaar, maar nu, vandaag? Ze hebben geen model, geen spreekgestoelte, geen krant waarin ze hun verhaal kwijt kunnen, maar ze wonen gewoon naast of tegenover u, of ze zijn die altijd ‘dwarse’ collega op uw werk… kijk eens wat vaker om u heen, voor de realiteit bestaan geen modellen maar volstaat een kritische blik en een open vizier.

Verder Lezen

Documentaires

STATEMENT ‘TAKEN – KINDEREN VAN DE STAAT’

Gepubliceerd

op

Foto: DOCSFAIR

Bij de totstandkoming van de documentaire ‘Taken, kinderen van de staat’ is door Docsfair/Indepen uitvoerige en diepgravende research gedaan naar alle facetten binnen de jeugdzorg. Na het verschijnen van deze documentaire dreigt de focus nu te komen liggen op de beelden van de confrontatie van onze journalisten/makers met het personeel van het Friese gezinshuis. Wij kwamen daar voor wederhoor op de beschuldigingen over de situatie aldaar, maar ons werd de toegang helaas geweigerd.

Wij zijn door dit Friese gezinshuis erop gewezen dat dit aanleiding is voor individuen om over te gaan tot bedreigingen aan het adres van het gezinshuis. Wij betreuren dit ten zeerste, en dit is nooit de intentie geweest van de documentaire.

Het Friese gezinshuis zegt zich absoluut niet te herkennen in wat de geïnterviewden zeggen en meent dat het absoluut niet waar is. Daarbij wijst het gezinshuis op het feit dat de aangifte over het misbruik van Kiemtie vooralsnog is geseponeerd. Dat laatste is waar, maar uit informatie die Docsfair/Indepen uit diverse richtingen heeft gekregen, volgt echter een beeld dat het standpunt van het gezinshuis weerspreekt.

De mensen achter Docsfair en Indepen onderstrepen dat zij onafhankelijke en onpartijdige documentairemakers zijn en met een documentaire als Taken enkel een maatschappelijke misstand aan de kaak willen stellen. Dit door mensen aan het woord te laten, niet meer dan dat. Het aan het licht komen van de misstanden bij jeugdinstellingen is daar ook onderdeel van. Docsfair/Indepen heeft de geluiden over het misbruik in dit specifieke gezinshuis, en overigens van nog veel meer gezinshuizen die niet belicht worden in de documentaire, van meerdere betrokken personen bevestigd gekregen die hierover als getuige en dus uit eerste hand verklaren en tevens slachtoffers zijn van de jeugdzorg in het algemeen.

Hoewel Docsfair vindt dat de documentaire op dat punt duidelijk genoeg is, wil Docsfair inhoudelijk iedere mogelijke schijn wegnemen dat:

  • Kiemtie Jokhoe in het betreffende Friese gezinshuis zelfmoord zou hebben gepleegd. Dat is niet zo. De zelfmoord dateerde van drie jaar later en vond ergens anders plaats;
  • de misbruiksituatie die de moeder van Kiemtie beschrijft met betrekking tot haar zoon, Rosario, in het Friese gezinshuis zou hebben plaatsgevonden. Het Friese gezinshuis is op dat moment in de documentaire dan ook nog helemaal niet aan bod gekomen.

De makers hebben met de documentaire beoogd om de structurele problemen binnen jeugdzorg bij het grote publiek onder de aandacht te brengen, met als gevolg dat betrokken partijen – waaronder de politiek, rechtspraak en jeugdzorg zelf – zich realiseren dat zij aan zet zijn om de nachtmerrie binnen en rondom jeugdzorg te beëindigen. Wij hopen dat eenieder die door de documentaire geraakt is alleen op een verantwoorde manier daar uiting aan wil geven. Met dit statement en de verrichte aanpassingen in de documentaire meent Docsfair/Indepen het maximale te hebben gedaan wat van haar als onafhankelijke documentairemaker die een misstand aan de kaak stelt, in deze situatie mag worden verwacht, en zelfs meer dan dat.

Verder Lezen

Recent

Binnenland1 dag geleden

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de...

Economie4 dagen geleden

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te...

Documentaires6 dagen geleden

STATEMENT ‘TAKEN – KINDEREN VAN DE STAAT’

Bij de totstandkoming van de documentaire ‘Taken, kinderen van de staat’ is door Docsfair/Indepen uitvoerige en diepgravende research gedaan naar...

Politiek1 week geleden

Jeugdzorg: Van Haga eist schoon schip

Kamerlid Van Haga wil alle verantwoordelijke bewindspersonen voor ontspoorde Jeugdbescherming uit kabinet hebben, morgen de eerste motie van wantrouwen “Er...

Klimaat1 week geleden

Energie: iedereen het kind van de rekening

De ideeën over de door de overheid gecreëerde energiecrisis klotsen inmiddels tegen de plinten, maar aan de oorzaak wordt nog...

Documentaires2 weken geleden

Taken – Kinderen van de staat

Op 12 juni 2019 presenteerde de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg haar eindrapportage. De conclusies waren ontluisterend. Kim...

Buitenland2 weken geleden

Kiev populaire vakantiestad?

Kiev, hoofdstad van het in oorlog zijnde Oekraïne blijkt een populaire vakantiebestemming! Per dag vertrekken twee tot zes FlixBussen vanuit...

Documentaires2 weken geleden

Een nachtmerrie over Jeugdzorg die werkelijkheid is

Indepen heeft in samenwerking met DOCSFAIR en Kim Feenstra een documentaire gemaakt over jeugdzorg in Nederland. In deze docu komt...

Economie3 weken geleden

De ‘armen’ de klos? Iedereen is de klos!

‘#ikredhetnietmeer’ Is een trending topic op Twitter. Het huidige compleet destructieve beleid van onze overheid treft niet alleen de ‘armen’,...

Politiek3 weken geleden

‘Links’ of ‘rechts’ bestaat al lang niet meer

De scheiding tussen ‘links’ en ‘rechts’ zoals die in het verleden gold is allang niet meer de scheidslijn. De scheidslijn...

Trending

TAKEN 'kinderen van de staat'
This is default text for notification bar