Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Documentaires

STATEMENT ‘TAKEN – KINDEREN VAN DE STAAT’

Gepubliceerd

op

Foto: DOCSFAIR

Bij de totstandkoming van de documentaire ‘Taken, kinderen van de staat’ is door Docsfair/Indepen uitvoerige en diepgravende research gedaan naar alle facetten binnen de jeugdzorg. Na het verschijnen van deze documentaire dreigt de focus nu te komen liggen op de beelden van de confrontatie van onze journalisten/makers met het personeel van het Friese gezinshuis. Wij kwamen daar voor wederhoor op de beschuldigingen over de situatie aldaar, maar ons werd de toegang helaas geweigerd.

Wij zijn door dit Friese gezinshuis erop gewezen dat dit aanleiding is voor individuen om over te gaan tot bedreigingen aan het adres van het gezinshuis. Wij betreuren dit ten zeerste, en dit is nooit de intentie geweest van de documentaire.

De mensen achter Docsfair en Indepen onderstrepen dat zij onafhankelijke en onpartijdige documentairemakers zijn en met een documentaire als Taken enkel een maatschappelijke misstand aan de kaak willen stellen. Dit door mensen aan het woord te laten, niet meer dan dat. Het aan het licht komen van de misstanden bij jeugdinstellingen is daar ook onderdeel van.

Hoewel Docsfair vindt dat de documentaire op dat punt duidelijk genoeg is, wil Docsfair inhoudelijk iedere mogelijke schijn wegnemen dat:

* Kiemtie Jokhoe in het betreffende Friese gezinshuis zelfmoord zou hebben gepleegd. Dat is niet zo. De zelfmoord dateerde van drie jaar later en vond ergens anders plaats;

* De misbruiksituatie die de moeder van Kiemtie beschrijft met betrekking tot haar zoon, Rosario, niet in het Friese gezinshuis heeft plaatsgevonden. Het Friese gezinshuis is op dat moment in de documentaire ook nog helemaal niet aan bod gekomen.

De makers hebben met de documentaire beoogd om de structurele problemen binnen jeugdzorg bij het grote publiek onder de aandacht te brengen, met als gevolg dat betrokken partijen – waaronder de politiek, rechtspraak en jeugdzorg zelf – zich realiseren dat zij aan zet zijn om de nachtmerrie binnen en rondom jeugdzorg te beëindigen. Wij hopen dat eenieder die door de documentaire geraakt is alleen op een verantwoorde manier daar uiting aan wil geven. Met dit statement en de verrichte aanpassingen in de documentaire meent Docsfair/Indepen het maximale te hebben gedaan wat van haar als onafhankelijke documentairemaker die een misstand aan de kaak stelt, in deze situatie mag worden verwacht, en zelfs meer dan dat.

Verder Lezen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Documentaires

Rectificatie: “Taken Kinderen van de staat”

Gepubliceerd

op

“In onze documentaire “Taken: Kinderen van de staat” van 9 september 2022 zijn Bissy4Kids en het gezin van Foka Westra en Alfred Lehmann ten onrechte in verband gebracht met het overlijden van Kiemtie Jokhoe en de mishandeling en het misbruik van haar broer Rosario. Ook wordt er gesuggereerd dat zij betrokken zijn bij andere gevallen van misbruik en mishandeling van kinderen. Deze uitlatingen zijn onjuist en ongegrond. Wij hebben geen wederhoor toegepast en dit is onvoldoende onderzocht. Ook zijn wij er op gewezen dat dit aanleiding is voor individuen om over te gaan tot bedreiging aan het adres van Foka Westra en Alfred Lehmann. Wij betreuren dit ten zeerste, en dit is nooit de intentie geweest van de documentaire.

Docsfair”

Verder Lezen

Documentaires

Taken – Kinderen van de staat

Gepubliceerd

op

Op 12 juni 2019 presenteerde de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg haar eindrapportage. De conclusies waren ontluisterend. Kim Feenstra ging op zoek naar de vorderingen die sindsdien zijn gemaakt binnen de Jeugdzorg en belandde in een cirkel van verdriet en pijn gedomineerd door geld, macht en onmacht. Kim Feenstra heeft in haar zoektocht veel betrokkenen gesproken. De verhalen zijn ronduit schokkend te noemen. Jeugdzorg blijkt in veel gevallen een verdienmodel te zijn waar ouders en kinderen de dupe van zijn. Het complexe systeem kent alleen een ingang, maar de uitgang wordt geblokkeerd door alle belanghebbenden die het verdienmodel in stand willen houden. De mensen waar het werkelijk om gaat, de ouders en de kinderen, stuiten op een machtsblok van onmenselijke proporties. Een systeem gedomineerd door geld, macht en onmacht.

Op 9 september 19:00u verschijnt deze ontluisterende documentaire van @DOCSFAIR . Een nachtmerrie over Jeugdzorg die werkelijkheid is, en die tot op de dag van vandaag wordt gefaciliteerd door onze eigen overheid.

Verder Lezen

Documentaires

Een nachtmerrie over Jeugdzorg die werkelijkheid is

Gepubliceerd

op

Foto: Rosemarie ten Voorde

Indepen heeft in samenwerking met DOCSFAIR en Kim Feenstra een documentaire gemaakt over jeugdzorg in Nederland. In deze docu komt iedereen aan het woord: jeugdzorg zelf uiteraard, maar ook rechters, advocaten, de politiek en slachtoffers van jeugdzorg. Om u wat meer inzicht te geven in de complexe situatie bij jeugdzorg zullen wij zo compact mogelijk de huidige situatie weergeven.

De problemen zijn al tientallen jaren bekend

De problemen bij jeugdzorg zijn al heel lang bekend. Naar aanleiding van de vele gemelde problemen is drie jaar lang (vanaf 2016) in opdracht van de overheid onderzoek gedaan door de Commissie De Winter. Op 12 juni 2019 presenteerde deze commissie haar eindrapportage onder de wrange eindtitel ‘Onvoldoende beschermd. Geweld in de Nederlandse jeugdzorg van 1945-heden’. De conclusies waren ontluisterend: de overheid erkende dat er sprake is van fysiek en psychisch geweld binnen de jeugdzorg en dat de overheid onvoldoende heeft gedaan om geweld in de jeugdzorg te voorkomen. Er zijn vervolgens talloze commissies opgericht, contactpunten opgezet, schadevergoedingen uitgekeerd en nog meer rapporten geproduceerd. Maar is er in de kern, bij jeugdzorg zelf, werkelijk iets veranderd in de afgelopen drie jaar?

De problemen bij jeugdzorg zijn niet nieuw

De problemen zijn bekend bij alle partijen in de keten. Desondanks worden ze voortgezet. De slachtoffers, ouders en kinderen, zijn overgeleverd aan een bureaucratisch systeem, dat niet alleen zorgt voor psychische schade bij de kinderen, maar zeer zeker ook bij de ouders. Het is een systeem waar dossiers verdwijnen, dossiers per ongeluk verwisseld worden, geheimhoudingscontracten getekend moeten worden, niet aan waarheidsvinding wordt gedaan en ouders daardoor tussen de raderen van de bureaucratie klem komen te zitten. Slechts het topje van de ijsberg komt in beeld, omdat ouders, murw geslagen door bureaucratie en bedreigingen door jeugdzorg wanneer zij de openbaarheid opzoeken, kiezen voor de valse hoop die hen wordt gegeven door jeugdzorg zelf. Ze hebben niet altijd in de gaten juist gechanteerd te worden door diezelfde jeugdzorg. Alleen ouders met de onuitputtelijke wil om zaken aan de kaak te stellen, over voldoende financiële middelen beschikken en de wil om verandering van het systeem willen bereiken, komen aan de oppervlakte. De overheid reageert daarop steevast met: ‘Dit zijn alleen maar incidenten, je moet ook kijken naar wat er wél goed gaat.’

Het kan iedereen overkomen

Het begint vaak met een melding bij jeugdzorg of Veilig Thuis over een zorgelijke thuissituatie. Iedereen kan een melding doen van een zorgelijke situatie. Dat mag ook anoniem. Soms begint het bij organisaties zoals de politie of het Openbaar Ministerie. Als kinderen meermaals in contact komen met de politie of al meermaals zijn veroordeeld, dan kan dit natuurlijk aanleiding zijn voor een melding bij jeugdzorg. Mistiger wordt het als ook blijkt dat bijvoorbeeld het energiebedrijf melding kan doen bij de gemeente na het afsluiten van de energievoorziening en waarbij geconstateerd wordt dat er kinderen in het betreffende huis wonen. Nog mistiger wordt het als de Belastingdienst een melding gaat doen bij de gemeente. We hoeven de Toeslagenaffaire maar in gedachten te nemen en we zien dat op die manier tenminste 1.675 kinderen uit huis zijn geplaatst als gevolg van een melding van de Belastingdienst aan de gemeente, die vervolgens jeugdzorg heeft ingeschakeld. Het werkelijke aantal uit huis geplaatste kinderen van toeslagenouders ligt bovendien nog hoger, omdat veel kinderen buiten de rechter om uit huis zijn geplaatst. Als u dit weet, en zich realiseert dat er op dit moment talloze gezinnen zijn die in de financiële problemen komen door de alsmaar stijgende energieprijzen, dan is de weg naar een melding door het energiebedrijf naar uw gemeente nog maar heel kort.

Cruciaal is het ontbreken van waarheidsvinding

In het hele traject naar een gedwongen uithuisplaatsing vindt nauwelijks tot geen waarheidsvinding plaats, terwijl deze zo cruciaal is. Dat begint al bij de eerste melding aan ‘Veilig Thuis’ die de eerste screening van een gezinssituatie doet. Zij hanteren het standpunt dat een verhaal altijd twee kanten heeft en willen daar geen oordeel over vellen. Dat is op zich begrijpelijk, het zijn tenslotte maatschappelijk werkers en geen juristen of rechercheurs. Maar wat als een narcistische ex op die manier probeert de ouderlijke macht naar zich toe te trekken? Of als dit het gevolg is van een anonieme melding bij Veilig Thuis door een buurman die zich groen en geel ergert aan de opgeschoten jeugd die in de straat voor stennis zorgt en waarvoor hij ook al meerdere keren de politie heeft gebeld? Veilig Thuis rapporteert de situatie en kan het wijkteam inschakelen. Ook hier betreft het geen rechercheurs of juristen en wederom geen waarheidsvinding. Het wijkteam stelt een rapport op waar wederom niet aan waarheidsvinding wordt gedaan. Er wordt een situatie beschreven van een papieren werkelijkheid. Dit rapport komt vervolgens in handen van andere jeugdzorginstellingen, of bijvoorbeeld de politie of het Openbaar Ministerie. Het Openbaar Ministerie kan zelfs besluiten om een ouder strafrechtelijk te vervolgen op aanwijzing van de jeugdzorg. Veilig Thuis kan echter ook direct vragen om actie en een (spoed)uithuisplaatsing adviseren. Als dat gebeurt, vindt er een zitting plaats bij de kinderrechter zónder ouders. Dat laatste leest u goed. De kinderrechter baseert vervolgens zijn uitspraak op deze papieren werkelijkheid, zonder aan waarheidsvinding te doen, temeer omdat de ouders bij de zitting ontbreken. En hier gaat het met de rechtsbescherming mis, goed mis.

Eenmaal binnen jeugdzorg is er geen ontkomen meer aan

Heeft de kinderrechter eenmaal uitgesproken dat er sprake is van een gedwongen uithuisplaatsing, dan gaat het snel. Een team van de politie haalt de kinderen op bij school en neemt ze mee. Of ze verrassen de kinderen thuis en nemen ze mee. De talrijke filmpjes die hiervan circuleren spreken boekdelen en gaan gepaard met hoogoplopende emoties, zowel bij kinderen als ouder(s). Daarna is men onderdeel geworden van een bureaucratische molen waar geen ontkomen meer aan is. Er wordt een gezinsvoogd toegevoegd aan het gezin die toeziet op de uithuisplaatsing of de ondertoezichtstelling. Het kind komt terecht in een pleeggezin, een gezinshuis of een instelling waar sprake is van een gedwongen verblijf. Nog altijd heeft geen waarheidsvinding plaatsgevonden.

Pervers verdiensysteem

Hier treedt ook een pervers verdiensysteem in werking. Talrijke grote instanties hebben hun verdiensten in de jeugdzorg gevonden en hebben slechts baat bij een maximale bezetting. Hierbij zitten organisaties als het Leger des Heils en meer dan 10 andere gecertificeerde instellingen. Uit stukken blijkt dat een Fries opvanghuis per jaar 42.000 Euro verdient pér kind en daardoor tot een miljoenenomzet komt. Gemeentes besteden de plaatsing van kinderen uit aan organisaties die hieraan grof geld verdienen en veel belang hebben bij bezetting van bedden. Vaak zonder het te weten werken gemeentes mee aan het verdienmodel.

Gevangen in het systeem

Veel kinderen komen niet meer uit het systeem. Dat komt hoofdzakelijk, daar is hij weer, door het ontbreken van waarheidsvinding. De gecertificeerde instellingen worden aangestuurd op bezette bedden, niet op het verdwijnen van bedden. De kinderrechter, die indien de plaatsing aangevochten wordt, een rapport van de Raad voor de Kinderbescherming krijgt, zou de laatste schakel moeten zijn om aan waarheidsvinding te doen. De kinderrechter is op grond van artikel 3.3 van de Jeugdwet ook verplicht om daarop toe te zien, maar de praktijk leert dat hij zijn oordeel vooral velt op basis van de bevindingen van de gezinsvoogd en jeugdzorg. Hij ziet deze als de specialisten op dit werkterrein en emotionele ouders die soms al jaren vechten voor hun recht als bijzaak.

De documentaire TAKEN, kinderen van de staat, vraagt hier aandacht voor door alle partijen in de keten aan het woord te laten. De schokkende beelden die u te zien krijgt, zijn niet incidenteel, maar tonen het topje van de ijsberg. Uit de branche zelf klinken al jaren noodkreten. Dat zijn noodkreten van toegewijde mensen uit de sector zelf die het onder hun ogen zien gebeuren, die niet willen oordelen maar wel verandering willen voor de kinderen en de ouders die hen zo dierbaar zijn. Deze gedrevenheid is ook bij alle mensen te zien die hebben meegewerkt aan de totstandkoming van de film. Het gaat niet om vingerwijzen. Het gaat om een roep om een structurele verandering in het jeugdzorgsysteem. Daarbij lijkt waarheidsvinding de ontbrekende schakel en tegelijkertijd de sleutel. De politiek is aan zet. Niet door weer vuistdikke rapporten op te stellen of commissies op te richten.  Wel door concrete acties die zullen leiden tot een snelle en adequate verbetering van het systeem.

TAKEN, kinderen van de staat, gaat 9 september om 19:00u in première op indepen.nl

Verder Lezen

Recent

Binnenland23 uur geleden

Iedereen boven modaal wordt compleet kaalgeplukt

‘Verheugend’ nieuws in de Telegraaf: de EU-energieministers bereiken een akkoord over een verlaging van de energierekening. Leest u het stuk...

Klimaat2 dagen geleden

Elektrische auto stoot 40% meer CO2 uit

De auto-industrie is het afgelopen decennium door wetgeving gedwongen schonere motoren te ontwikkelen. Dat dit technisch niet altijd haalbaar was,...

Buitenland4 dagen geleden

Aanslag Nordstream: wie had een motief?

Nu wel helder is dat zowel Nordstream 1 als Nordstream 2 met opzet zwaar zijn beschadigd, stelt zich de vraag...

Gezondheid5 dagen geleden

Facebook heeft de hashtag ‘diedsuddenly’ gecanceld

Konden wij een tijdje geleden nog het heuglijke nieuws melden dat er na bijna 3 jaar censuur nu openlijk en...

Binnenland6 dagen geleden

Van Kaag mag het MKB kapot

Als het aan de minister van Financiën Sigrid Kaag ligt mag het mkb (midden- en kleinbedrijf) kapotgaan aan de energiecrisis....

Binnenland1 week geleden

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al...

Documentaires1 week geleden

Rectificatie: “Taken Kinderen van de staat”

“In onze documentaire “Taken: Kinderen van de staat” van 9 september 2022 zijn Bissy4Kids en het gezin van Foka Westra...

Binnenland1 week geleden

In de wurggreep van een minderheid?

De polarisatie die momenteel heerst in Nederland wordt op ongekende wijze gevoed door de huidige politieke leiders, gesteund en gevoed...

Binnenland2 weken geleden

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de...

Economie2 weken geleden

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te...

Trending

Steun onafhankelijk nieuws
This is default text for notification bar