Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Binnenland

Schiphol heeft volgens de media een probleem, maar is dat wel zo?

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Ja, er stonden lange rijen op Schiphol, maar is het verwijt dat Schiphol haar zaakjes niet op orde heeft, zoals de media en de politiek u doen geloven, wel realistisch? Schiphol stelt op haar eigen website dat alleen door ingrijpende maatregelen onhanteerbare wachtrijen kunnen worden voorkomen. Daarom is in juli het maximaal aantal vertrekkende reizigers gesteld op 67.500 en in augustus op 72.500. Men zou door de media-aandacht hierdoor de indruk kunnen krijgen dat dit een zwaktebod van Schiphol is.

Voor het gemak stellen we even dat het aantal vertrekkende en aankomende reizigers gelijk is, de meesten zullen tenslotte een retourtje boeken, en daarmee komt het totaal in augustus 2022 op 145.000 vertrekkende én aankomende passagiers.

Gaan we naar de website van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dan zien we in het recordjaar 2019 in juli 6,7 miljoen vertrekkende en aankomende passagiers (216.900 per dag), en in augustus 2019 zelfs 6,8 miljoen passagiers (227.000 per dag). Dat lijkt een veel groter getal dan de 145.000 in augustus 2022, maar schijn bedriegt.

Kijken we op de website van Schiphol zelf naar de verkeer- en vervoercijfers en nemen we de tabel van augustus 2019 dan zien we het getal van CBS met 6,8 miljoen in die maand terugkeren, maar zien we ook de opbouw van dit getal, namelijk 4,5 miljoen passagiers

‘O & D’ (passagiers van wie de vlucht start of eindigt op Schiphol), de rest betreft passagiers die Schiphol alleen als hub gebruiken en direct overstappen op een ander vliegtuig. Per dag zijn er dus gemiddeld bijna 150.000 passagiers O & D in augustus van recordjaar 2019, en dat verschilt niet zoveel met de nu ‘toegestane’ 145.000 per dag voor augustus 2022.

Kennelijk spiegelt Schiphol de maanden juli en augustus uit het recordjaar 2019 vrijwel aan die van 2022. Dat touroperators nóg meer willen vliegen in die maanden is begrijpelijk, maar niet realistisch gegeven het grote personeelsgebrek bij Schiphol en de enorme personele inhaalslag die Schiphol binnen enkele weken moest maken toen het vliegverkeer plots weer op gang kwam. Overigens wordt 2022 zeker geen recordjaar. Uitgangspunt voor Schiphol is een ‘groei’ van 25.5 miljoen in 2021 naar 60 miljoen passagiers in 2022, terwijl er in het topjaar 2019 nog bijna 72 miljoen passagiers aankwamen en vertrokken. De klappen zijn groot geweest voor Schiphol in 2020, 2021 en de beginmaanden van 2022. Enige clementie voor een organisatie die plotseling van 25 miljoen reizigers naar 60 miljoen gaat is dan ook wel op zijn plaats, ook door de media en de politiek.

Verder Lezen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Binnenland

Doodsbange moeder toeslagenaffaire in shock nu Raad voor de Kinderbescherming direct met uithuisplaatsing dreigt

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

De vier kinderen van Sandra (38) moeten volgens de Raad voor de Kinderbescherming onder toezicht worden gesteld vanwege verwaarlozing. Sandra, die juist jarenlang alle zeilen bijzette om haar gezin ondanks de klopjacht door de fiscus én geldzorgen overeind te houden, houdt haar hart vast. De Raad dreigt het roer in haar gezin namelijk opeens zonder pardon over te nemen. Deze dienst dreigt zelfs al intimiderend met uithuisplaatsing, terwijl de gezinstherapie nog niet eens is begonnen. 

“Wij houden van onze kinderen. Wij zijn doodsbang ze te verliezen,” slaat ze alarm via deze nieuwssite Indepen. Tegen de macht van de Raad zijn we niet opgewassen, zegt ze. “Ik heb er alles voor over om mijn kinderen te houden.” 

Het gezin kan tot 16 juni verweer voeren bij de Raad, die daarna een gang naar de rechtbank maakt om een Ondertoezichtstelling (OTS) te vorderen en een uitspraak te forceren. 

De duimschroeven worden nu al meedogenloos en dreigend aangedraaid. ”Indien er binnen drie maanden na de start van de gezinsbehandeling of gezinsopname geen verbetering zichtbaar is, dan zal uithuisplaatsing van de kinderen vermoedelijk de enige manier zijn om de grote zorgen over hen weg te nemen”, schrijft de Raad voor de Kinderbescherming in zijn brief aan de rechtbank. De stukken zijn in handen van deze nieuwssite Indepen.

Sandra, één van de slachtoffers van de toeslagenaffaire, is wanhopig. “Ja, ons gezin is rommelig”, erkent ze, “maar het is liefdevol en voor ons werkt het.”

Haar kinderen zijn 17, 10, 9 en 6 jaar oud. De oudste van het stel zit op het speciaal onderwijs en gaat naar de eindexamenklas vmbo-tl. De jongen wil daarna bij de Koninklijke Landmacht werken.

“Voor zijn testen haalde hij afgelopen jaar eigenlijk alleen maar voldoendes, maar sinds de coronacrisis is hij helaas de motivatie kwijt om naar school te gaan”, zegt Sandra. 

“Leerplicht dreigt de knul vanwege spijbelen voor de rechter te slepen”, vertelt zijn moeder over die ándere overheidsinstelling die de zeventienjarige nu opjaagt. Bij dat scenario hangt hem in zijn eindexamenjaar, na de ellende van de coronacrisis, een werkstraf boven het hoofd.

Het tienjarige meisje uit het gezin heeft ondertussen onlangs in de supermarkt twee croissantjes gestolen, en kwam daardoor in het vizier. Kort ervoor ging ze zonder toestemming op avontuur naar de Rotterdamse Lijnbaan, waar ze zonder overleg met haar moeder, lekker eigenzinnig ging bedelen om geld. “Wij zijn arm, wij hebben thuis geen eten”, heeft ze tegen mensen gezegd.

Het zijn de enige twee incidenten rond het kind geweest en ook het meisje gaat gewoon over op school. “Als ik haar vraag: ‘Waarom heb je dat bedelen nou gedaan’, reageert mijn dochter nuffig: ‘Ik heb geen zin om daarover te praten’.”

Het crisisinterventieteam kwam na het bedelen van het meisje direct letterlijk in de keukenkastjes kijken van het gezin. “Maar die stonden vol met boodschappen. Eten is er bij ons thuis ondanks alle geldzorgen altijd genoeg geweest. En de kinderen gaan schoon en met gestreken kleren naar school.”

Maar juist dát wordt door de school bestreden. Weliswaar komen de kinderen altijd met schone kleren de klas in, maar ze ruiken volgens de school niet altijd fris, schrijft de onderwijsinstelling aan de Raad.

De jongste (6) van het gezin, Paul, is bovendien snel overprikkeld in de klas, en dan slaat en stompt hij andere kinderen. Ook zijn zusje (10) weet volgens de school niet altijd goed hoe ze haar emoties moet reguleren. 

“Paul is een vrolijke jongen”, schrijft de school evenwel ook aan de Raad, “hij heeft veel behoefte aan beweging.”

De school meldt de Raad bovendien dat de moeder een spil is in haar gezin: “Kracht van de moeder blijft, dat ze opkomt voor haar kinderen. Kracht van de vader is dat hij rust uitstraalt en meer openstaat voor hulp.”

Grote zorg is het gebrek aan structuur in het gezin en het gebrek aan hygiëne.

Sandra, die zich te pletter werkt in de zorg, draait wisseldiensten en maakte in de coronacrisis lange weken om bij te springen op de high care afdeling met doodzieke bejaarden. Haar partner, de vader van de kinderen, werkt in de elektrotechniek.

Jarenlang werd het gezin opgejaagd door de fiscus die deurwaarders inschakelde en loonbeslag legde op kinderopvangtoeslagen die onterecht zouden zijn ontvangen. De huur kon op het dieptepunt van die klopjacht niet meer worden betaald, en het gezin werd daarom zelfs op straat gezet door de verhuurder. Ook water werd een tijd niet meer geleverd, vanwege alle openstaande rekeningen en tienduizenden euro’s aan vorderingen en rekeningen. 

”Maar het gaat nu juist beter”, zegt Sandra, die vanwege alle hectiek al veel eerder vroeg om gezinshulp, maar tegen een muur van wachtlijsten aan knalde. De belasting erkent sinds kort dat het gezin niks te verwijten valt en de schulden zijn kwijtgescholden.

Eind goed al goed, bleek helaas maar van korte duur. Want nu dreigt de Raad opeens, na een melding van school, in te grijpen en zelfs de voogdij af te pakken. Jeugdzorg heeft alle zorgen van Sandra weggewoven: “Je moet niet zo zwaar tillen aan die OTS”, zeiden ze, “Jij bent te veel een control-freak.”

De Raad voor de Kinderbescherming gaat bij de rechtbank aankaarten dat, indien de interventie in het gezin na drie maanden nog niet werkt, uithuisplaatsing écht het beste is voor de kinderen. 

De Vlaardingse is in shock in welk tempo de Raad intimiderend door blijft walsen. Als geen ander weet ze de dramatische gevolgen van een OTS. Als tienjarige werd ze namelijk uit huis geplaatst vanwege een verslaafde vader. “Het was tijdelijk”, zeiden ze.

Sandra werd evenwel tot haar achttiende van crisisgezin naar gezinsvervangende tehuizen gesleept. Op haar zestiende eindigde ze na een jaar in een gesloten jeugdinrichting in Zetten, omdat er geen goed crisisgezin voor haar was. 

Een vreselijke tijd. “Er was in de groep een meisje dat zelfmoord pleegde. En er waren andere meisjes die ramen insloegen, of medewerkers aanvielen en daarna in een isoleercel werden opgesloten. ‘s Nachts huilde ik mezelf in slaap, omdat ik mijn moeder miste.”

De Vlaardingse kwam na een jaar Zetten op een kamerwoonproject terecht met begeleiding van jeugdzorg, maar later werd ze zonder pardon met haar koffertje op straat gezet door diezelfde jeugdzorg. “Nu word je binnenkort 18”, werd erbij gezegd, “dus gaan we afscheid van je nemen.”

Gelukkig had ze toen al een baan in de zorg en werd ze verliefd op Niels, de latere vader van haar vier kinderen. 

De hel waarin ze als kind opgroeide onder regie van jeugdzorg, wil ze haar eigen gezin besparen. Ze vecht als een leeuwin.  

Maar de Raad voor de Kinderbescherming is meedogenloos. En dreigt tot haar verbijstering zelfs nog voor de gezinsbegeleiding is begonnen al met het doemscenario: uithuisplaatsing. 

Wat dan het geweldige alternatief is voor de kinderen na uithuisplaatsing, meldt de Raad in zijn stukken aan de rechtbank niet. 

Moeder Sandra vindt de agressie van de Raad stuitend. Ze staat juist open voor hulp, zodat er meer structuur kan komen in haar gezin. Voor de gedragsproblemen van haar kinderen zou ze het liefst voor ieder van hen goede coaching willen. “Gewoon in onze thuissituatie.” Wrang genoeg klopte ze eerder tevergeefs aan voor hulp bij de opvoeding van haar kinderen “Ik heb zo vaak om hulp gevraagd, maar liep en loop tegen wachtlijsten aan. En we kregen eigenlijk nooit wat we nodig hadden: geen begeleiding van de kinderen, maar in plaats daarvan steeds maar praten met mij aan de eettafel, terwijl de kinderen op school waren.”

Om redenen van privacy zijn de namen in dit verhaal gefingeerd.

Verder Lezen

Binnenland

Ontluisterend: de landmacht beschouwt haar eigen volk als vijand

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Er zijn in Nederland twee instanties die burgers mogen observeren: de MIVD (Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst) en de AIVD (Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten). Beiden mogen dit onder strikte voorwaarden die vastgesteld zijn in een wet: de Wiv (Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten). De MIVD mag dit alleen indien er sprake is van een militaire operatie of dreiging, dus eigenlijk blijft alleen de AIVD over als het op de Nederlandse burger betrekking heeft. Uit WOB-onderzoek is gebleken dat er tijdens de coronacrisis talloze ambtelijke organisaties betrokken zijn geweest met het volgen van mensen, de inzet van trollen op internet en huisbezoeken door de Nationale Politie. Geen van de betrokken organisaties beschikten over een wettelijke grondslag, laat staan dat er een Officier van Justitie opdracht toe heeft gegeven. Dat dit ambtsmisdrijven zijn staat buiten kijf, en ook uit de WOB-stukken blijkt dat ambtenaren zich bewust waren van deze misdrijven. In de driehoek LIMC – NCTV – Nationale Politie is op grote schaal overgegaan tot het actief volgen van burgers die op de één of andere manier het narratief van de overheid niet volgden. In een eerder artikel kunt u lezen hoe dit functioneerde.

Verder WOB-onderzoek maakt duidelijk dat toenmalig minister Ank Bijleveld volledig op de hoogte was van deze illegale praktijken, maar doelbewust de andere kant op keek. Een jaar na oprichting van het LIMC (Land Information Manoeuvre Centre), het illegaal opererende landmachtonderdeel, ontstaat er onrust in de Kamer…

Op 24 november 2020 worden er Kamervragen gesteld over het LIMC. Minister Ank Bijleveld, minister van Defensie op dat moment, wordt ter verantwoording geroepen. Haar uiteindelijke antwoord op de Kamervragen duurt maar liefst 5 maanden. In de Kamer en de media wordt de indruk gewekt alsof Bijleveld hierdoor overvallen werd, maar is dat wel zo?

Uit WOB-stukken blijkt dat Ank Bijleveld al op 23 april 2020, dus 7 maanden vóór de Kamervragen, informeel is geïnformeerd over het bestaan van het LIMC. Enkele ambtenaren krijgen het benauwd na de Kamervragen en sturen de volgende ochtend een mail met als titel ‘Stukken voor tijdlijn LIMC’, een verkapte poging om Bijleveld vrij te pleiten. De informele briefing wordt in dit stuk als ‘niet geldig’ betiteld, er is geen brief, geen nota of briefing. ‘De minister heeft tot op heden dus geen officiële briefing gehad over LIMC’ besluit de mail… maar is dat wel zo?

Bijleveld bracht op 25 maart 2020, dus één maand vóór de informele briefing, een bezoek aan het TOC (Territoriaal Operatiecentrum) op de Bernhardkazerne in Amersfoort, de plek waar ook het LIMC is gehuisvest. Het staat de schrijver van de mail die we in de WOB-stukken terugvonden ‘niet meer bij’ of hij tijdens dat bezoek ook gesproken heeft over het LIMC. In Haagse kringen staat zoiets gelijk aan ‘geen actieve herinnering hebben’. Toch blijkt uit de WOB-stukken dat er een eenmalige ochtendbriefing op 25 maart 2020 is geweest bij het TOC waarbij een LIMC-officier uitleg heeft gegeven. Uit de WOB-stukken blijkt tevens dat de commandant Landstrijdmachten (C-LAS) hierbij aanwezig was.

Op 4 augustus 2020 ontvangt Bijleveld een uitgebreide nota van het ministerie van Defensie, de Luitenant-Generaal om precies te zijn, beginnend met ‘Excellentie, beste Ank,’ met een uitgebreide uitleg over de ontwikkelingen binnen defensie over ‘informatie gestuurd optreden’ (IGO) binnen het Commando Landstrijdkrachten. In deze nota wordt onomwonden uitgelegd dat dit informatie gestuurd optreden zich afspeelt in 3 dimensies: de fysieke, virtuele en cognitieve. ‘Optreden in het landdomein behelst het opereren binnen deze drie dimensies om de gewenste effecten te bereiken binnen een politiek-strategische doelstelling.’ Pardon? In de nota wordt even verder uitgelegd: ‘Omdat het landoptreden zich per definitie tussen menselijke actoren en groepen afspeelt, is effectiviteit in de cognitieve dimensie cruciaal. Manoeuvre-oorlogvoering (Manoeuvrist Approach) is bij de landmacht doctrinair ingebed. Kern is het ontnemen van de wil tot vechten bij of het opleggen van onze wil aan tegenstanders. Overigens volgen we hiermee de NAVO-doctrine voor het landdomein.’Bijleveld wist dus op 4 augustus 2020 exact en tot in detail op welke manier defensie haar ‘oorlog’ aan het vechten was.

Daarnaast blijkt uit stukken dat op 19 augustus 2020 Bijleveld gebriefd is door DOPS (Directie Operaties) over onder meer de toepassing van Behavioural Dynamics Methodology (BDM), de meest extreme vorm van massasurveillance. BDM baseert zich op inlichtingen over de doelgroep, analyse van die inlichtingen en vervolgens het gericht beïnvloeden van de opvattingen en houding van de doelgroep. Schamper staat er in de stukken van 19 juni 2020 van Defensie: ‘Bij de meeste mensen zal bij die omschrijving argwaan ontstaan, zeker als het wordt toegepast buiten de context van een militaire operatie.’

Dat Bijleveld voorafgaand aan de Kamervragen volledig op de hoogte was van de activiteiten van het LIMC moge nu wel duidelijk zijn. Drie officiële briefings en één informele. Ook een poging van het NRC om de Landmacht vrij te pleiten in het artikel van 15 november 2020, kort vóór de Kamervragen, komt daarmee in een heel vreemd daglicht te staan. NRC schrijft op 21 april 2021 een ontluisterend stuk over het functioneren van de NCTV (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid), waarin duidelijk wordt dat deze het niet erg nauw neemt met de AVG (Algemene verordening gegevensbescherming) én de enorme schade die de NCTV aanricht bij individuen zonder dat daarvoor een wettelijke grondslag is. Er worden zelfs verkeerde conclusies getrokken op basis van onvolledig vergaarde informatie door de NCTV, maar niemand grijpt in.

Des te saillanter is het vervolg op de Kamervragen… Pas op 7 mei 2021, ruim 5 maanden na de Kamervragen, volgt een antwoord van Bijleveld. In de brief komt 16 keer het woord ‘experimenteel’ voor, kennelijk om de indruk te wekken dat het LIMC slechts een experiment was. Dat staat uiteraard in schril contrast met de briefings die maandenlang door het LIMC naar diverse ambtelijke organisaties zijn verstuurd naar binnen- en zelfs buitenland (!). De ‘experimentele’ resultaten van het ‘experimentele’ LIMC zijn aantoonbaar door diverse organisaties in de praktijk gebruikt, en dat was illegaal. Uit de WOB-stukken blijkt dat het LIMC pas op 26 augustus 2020 is overgegaan tot beperking van haar ‘experimentele’ activiteiten, 7 dagen na de briefing van Bijleveld over BDM.

Uiteindelijk worden de taken van het LIMC stilgelegd door Ank Bijleveld. Een intern en extern onderzoek wordt aan de Kamer toegezegd. Van het interne onderzoek (de slager die zijn eigen vlees keurt) zijn nog geen resultaten bekend, niet erg verrassend uiteraard na het lezen van alle WOB-documenten. Het externe onderzoek is op 2 december 2021 door (tijdelijk) minister van Defensie Henk Kamp afgeschoten, dit tot verbijstering van de Kamer. Daarmee verdwijnt deze affaire in de doofpot. Ank Bijleveld kwam er vanaf met een excuusje en de uitvoerders zitten nog altijd op hun plek terwijl dit overduidelijk strafbare ambtsmisdrijven zijn.

Dat minister van Justitie Dilan Yeşilgöz nog iets uit te leggen heeft aan de Kamer moge ook duidelijk zijn… Hopelijk verslikt ze zich dit keer niet in haar ontkenning, zoals op 15 maart jongstleden, over het bestaan van overheidstrollen op social media. Uit alle WOB-stukken blijkt haar ongelijk. Minister van Defensie Kajsa Ollongren heeft ook iets uit te leggen, want een Landmacht die zich tegen het eigen volk keert is volstrekt onacceptabel.

Met dank aan vegtdoorceescees72, @danvandertuin en waukema. 

Waardeer jij onze artikelen? Ondersteun ons door middel van een donatie.

Verder Lezen

Binnenland

Keert de Nederlandse landmacht zich tegen haar eigen volk?

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

In het weekend van 12 en 13 maart ontstaat grote consternatie en verontwaardiging bij enkele Kamerleden omdat uit WOB-stukken (Wet Openbaarheid Bestuur) is gebleken dat zij in de Corona-periode door de overheid zeer gericht in de gaten gehouden zijn, waarbij zij met naam en toenaam in verslagen van het NCTV (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid) voorkomen. Dat zij niet de enigen zijn is al snel daarna duidelijk. Door verdergaand WOB-onderzoek door Twitteraars vegtdoor, ceescees72 en waukema is nu komen vast te staan dat de overheid heeft toegewerkt naar zogenaamde ‘mass-surveillance’, wat niets anders wil zeggen dan dat iedere beweging van iedere burger in Nederland door de overheid gevolgd wordt. En niet alleen op Twitter, Facebook of LinkedIn, maar ook door gebruikmaking van telefoongegevens, geavanceerde software en geesteswetenschappelijk onderzoek van teksten op Social Media.

Iedereen die op internet actief is, weet dat hij of zij ‘sporen’ achterlaat. Een voor iedereen toegankelijk Facebook-account is een open boek voor iedereen die erin rondneust. De redenatie van de meesten is ‘ik heb niets te verbergen, dus wat maakt het uit?’. Als u echter uw Facebook-account heeft afgeschermd en dit alleen nog maar toegankelijk is voor directe vrienden, dan heeft u er bewust voor gekozen die informatie alleen ter beschikking te stellen aan een selecte groep. Mag de overheid dan nog toegang hebben tot dat gedeelte?

In dat schemergebied is ook onze overheid actief, maar er is ook nog altijd zoiets als de privacywetgeving die een al te nieuwsgierige overheid wettelijke grenzen stelt. Acht dagen na de eerste persconferentie van Mark Rutte wordt officieel een team geformeerd onder de afkorting LIMC, wat staat voor Land Information Manouvre Centre. Officieus werd deze afdeling echter al opgericht op 3 december 2019. Dat is opmerkelijk omdat er toen nog geen sprake was van een ‘dreiging’ door Corona, die brak pas 4 maanden later uit, halverwege maart 2020, de eerste initiatieven zijn dus al vér voor december 2019 ontstaan. Ook is tot op heden nog altijd onbekend wie opdracht gaf tot oprichting van het LIMC.

Onderdeel van het LIMC zijn dataspecialisten, inlichtingenexperts en gedragskundigen. Het LIMC valt vreemd genoeg onder de Landmacht en niet bijvoorbeeld onder de Nationale Politie of de AIVD. Algemene doelstelling van het LIMC is het monitoren van de samenleving tijdens de Corona-crisis. Dat monitoren gebeurt niet op de klassieke manier met camera’s, maar volledig digitaal. Het betreft dan ‘alle beschikbare informatie uit open en semi-gesloten bronnen’. In vakjargon heet dat OSINT: Open Source Intelligence. U moet dan denken aan berichten van burgers op Facebook, Instagram, Twitter, LinkedIn, Fora, Blogs of YouTube. Bij ‘semi-gesloten’ bronnen gaat u zich zonder meer op glad ijs bevinden, want de bewuste keuze van de gebruiker om informatie af te schermen voor het grote publiek raakt aan de privacywet zodra overheidsinstanties zich hierin gaan verdiepen. Maar ook het ‘volgen’ van openbare informatie van individuen door autoriteiten raakt de privacywet. De wetgeving verbiedt dit zolang bijvoorbeeld een Openbaar Ministerie daar geen toestemming voor heeft gegeven op grond van een serieuze verdenking van onoorbaar gedrag.

Aan de top van het LIMC staat een militair die in Afghanistan gediend heeft en gedurende zijn Corona-missie het grijze gebied van wat mag en niet meer mag steeds verder oprekt, blijkt nu. Wettelijk gezien mag onderzoek bijvoorbeeld niet leiden naar individuen, toch gebeurt dat, blijkt uit de WOB-stukken. Sterker nog, mocht men ‘ongewild of onverhoopt’ stuiten op persoonsgegevens dan is dat geen probleem, ‘zolang deze gegevens maar niet worden verwerkt’ blijkt uit de stukken. Dat is opmerkelijk, aangezien menig ‘strijder’ in deze periode intimiderend bezoek krijgt van de Nationale Politie, waarbij nooit wordt aangegeven hoe zij aan hun informatie komen. De Nationale Politie blijkt echter informatie te gebruiken van wekelijkse verslagen die door het LIMC naar allerhande overheidsdiensten wordt verspreid. Bekend voorbeeld is Flavio Pasquino van Blckbx.tv die hier destijds verslag van deed. Hij zou ‘nepnieuws’ verspreiden. En inderdaad, het LIMC houdt zich officieel ook bezig met onderzoek naar wat zij ‘nepnieuws’ noemen. Maar wat nepnieuws is verschuift nogal in de tijd, wat eerst nog zogenaamd nepnieuws is blijkt achteraf toch vaak waar te zijn. Daarnaast houdt het LIMC zich bezig met, en ook dat blijkt uit de WOB-stukken, ‘het gericht beïnvloeden van de opvattingen en houding van de doelgroep’, ja, u leest het goed. Een voorbeeld hiervan zijn zogenaamde ‘trollen.’ Trollen zijn mensen die tegen betaling (in dit geval door de overheid) doelbewust op discussiefora, Twitter of bijvoorbeeld Facebook tegenovergestelde reacties geven, discussies laten ontsporen, mensen tegen elkaar opzetten of de sfeer verzieken. Dat hier heel duidelijk wettelijke kaders grof worden overschreden behoeft geen verder betoog, en dat ontgaat ook een aantal ambtelijke organisaties niet.

Opmerkelijk is een bijlage van het Ministerie van Defensie van 19 juni 2020. Hierin wordt expliciet gewezen op het overtreden van de wet door het LIMC in het kader van het onderzoek naar gedragsdynamiek. Dit onderzoek richt zich per definitie op groepen en individuen, en alleen de AIVD (Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst) en de MIVD (Militaire Inlichtingen en Veiligheid) beschikken over bevoegdheden en een wettelijke basis binnen zeer strenge kaders. Politie en Marechaussee hebben deze bevoegdheden op basis van het strafrecht. Het LIMC heeft echter geen enkele bevoegdheid en geen enkel mandaat. Zo circuleert vlak na de oprichting op 18 december 2019 een mail van de DJZ (Dienst Juridische Zaken) met het verzoek om contact op te nemen met de MIVD omdat schrijver dezes ‘een onbestemd gevoel’ krijgt bij de oprichting van het LIMC. Uit mailverkeer van 18 maart 2020 blijkt dat er discussie is tussen het LIMC en DJZ over de specifieke juridische grondslag. Er ontbreekt een wettelijk kader en het LIMC heeft geen wettelijke bevoegdheid tot deze verstrekkende vorm van onderzoek. In een mail van 20 maart 2020 van het LIMC, ze zijn dus inmiddels 3 maanden illegaal aan het werk, wordt duidelijk dat men nattigheid begint te voelen en men gaat op zoek naar een ‘geitenpaadje’. Zo probeert men de activiteiten te herbergen onder de kop ‘opleiding’ en niet als een daadwerkelijke operationele inzet. Ook wordt geopperd het LIMC onder te brengen bij een landelijke toezichthouder (in dit geval de Marechaussee) in het kader van ‘Militaire Steunverlening in het Openbaar Belang’. Dat blijkt niet alleen organisatorisch onmogelijk, ook blijkt er toestemming nodig van het Ministerie van Justitie. Eerder werd al schriftelijk geconstateerd dat de juridische basis ‘optimistisch uitgedrukt flinterdun’ is. Meest schokkende in de bijlage van het Ministerie van Defensie is echter de toepassing door Defensie van Behavioural Dynamics Methodology (BDM). Het baseert zich op inlichtingen over de doelgroep, analyse van die inlichtingen en vervolgens het gericht beïnvloeden van de opvattingen en houding van de doelgroep. Pardon? Schamper staat in de stukken van 19 juni 2020 van Defensie ‘bij de meeste mensen zal bij die omschrijving argwaan ontstaan, zeker als het wordt toegepast buiten de context van een militaire operatie.’ De omschrijving van BDM op Wikipedia is helder: ‘het uitvoeren van acties om de vijand te ondermijnen zonder dat fysiek geweld wordt gebruikt. Het doel kan zijn het bang maken van de vijand zodat deze niet meer terugvecht.’ Maar met wie is Defensie dan in gevecht? De eigen bevolking?

Het RIVM verlegt haar grenzen ook, zoals blijkt uit emailverkeer van 25 maart 2020. Zo zijn zij zeer geïnteresseerd in het Belgische softwarepakket ENDYM waarmee op basis van telecomdata bewegingen van de burger gevolgd kunnen worden. In de betreffende email is de ‘maar’ bij de uitleg of dit wel mag volgens de AVG… zwartgelakt… Eerder al werd het CBS op de vingers getikt omdat zij (illegaal) telecomdata verwerkte van Vodafone.

Blijkens emailverkeer op 28 mei 2020 mengt het RIVM zich ook in het geheel door het Ministerie van Defensie ondersteuning aan te bieden op het vlak van kunstmatige intelligentie op Social Media berichten. Het RIVM heeft op dat vlak veel meer expertise en ze bieden Defensie aan een ‘Letter of Support’ te schrijven zodat een samenwerking kan worden opgezet tussen Defensie, het RIVM, het KNAW (Koninklijke Academie van Wetenschappen) en het moederbedrijf van Cambridge Analytics in Wolverhamptom (UK). Door kunstmatige intelligentie ‘los te laten’ op geschriften op Social Media kunnen zeer snel patronen herkend worden van onwelgevallige teksten van willekeurige gebruikers, relaties tussen personen gelegd worden en verbanden gelegd worden. Dat verklaart ook de inmenging in het emailverkeer van het Meertens Instituut die gespecialiseerd is in geesteswetenschappelijk onderzoek. Het LIVM gebruikt onderdelen van het systeem enkele maanden, maar wederom ontbreekt ieder mandaat en wordt de privacywet grof geschonden.

Ondertussen gaat het LIMC gewoon door met haar activiteiten en verspreidt wekelijks haar rapporten. Op 12 juni 2020 blijkt plots uit WOB-documenten dat de ‘Militaire Steunverlening in het Openbaar Belang’ er toch is gekomen, onduidelijk is hoe. Duidelijk wordt nu wel dat men onder auspiciën van het NCTV (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid) te werk gaat en denkt de juridische grondslag gevonden te hebben in het NCTV taakbesluit. Men heeft echter twijfels of dit wel ‘WIV-proof’ (Wet op de Inlichtingen en Veiligheidsdiensten) is… kortom, de zaak is juridisch nog altijd niet rond.

Op 25 juni 2020 volgt een interne schriftelijke waarschuwing van Defensie omdat bekend is geworden dat er contacten zijn tussen het LIMC en de Nationale Politie en het Openbaar Ministerie. In het schrijven wordt gewaarschuwd dat de Nationale Politie géén opdrachten aan het LIMC kan verstrekken waartoe zij zelf niet bevoegd is. Of ze desondanks al verstrekt zijn is niet duidelijk. 

In september 2020 gaat het LIMC iets opzichtiger de samenwerking zoeken met de Nationale Politie, vermoedelijk om meer draagvlak te creëren voor hun activiteiten en om gerichte ondersteuning te kunnen verlenen. Men kweekt in feite de behoefte en probeert er tweerichtingsverkeer van te maken waardoor hun bestaansrecht gerechtvaardigd kan worden. Daarnaast beschikt de politie wél over bevoegdheden waarvan het LIMC dan weer gebruik zou kunnen maken door middel van ‘samenwerking’. De truc die men uithaalt is door medewerkers van de Nationale Politie in te huren, blijkt uit stukken van 17 september 2020. Iedere donderdag ‘helpt’ de Nationale Politie het LIMC. Wat ze feitelijk doen is het mandaat van de politie misbruiken, maar men schrijft tegelijkertijd in dezelfde notitie dat onderzocht moet worden ‘onder welke voorwaarden informatiedeling mogelijk is’. Men zoekt bij het LIMC dus nog altijd naarstig naar een paraplu die hun activiteiten juridisch zou kunnen dekken. In november 2020 wordt in mailverkeer vastgesteld dat het LIMC zonder mandaat gestart is met het verzamelen van gegevens en dat een formeel verzoek van het bevoegd gezag volstrekt ontbreekt. Let wel, het LIMC is dus al operationeel vanaf december 2019, overtreedt willens en wetens alle wetten, en in november 2020 zijn diverse ambtelijke organisaties nog altijd aan het steggelen, terwijl de wetsovertreding helder is. De Commandant der Strijdkrachten krijgt opdracht om samen met DJZ (Dienst Juridische Zaken) onderzoek te verrichten om vast te stellen welke politiek bestuurlijke risico’s aanwezig zijn (geweest) bij het verzamelen, analyseren en bewaren van gegevens. In hetzelfde schrijven wordt het zelfs scherper gesteld: ‘Compliance is license to operate, er was geen juridische basis en toch is de Commandant Landstrijdkrachten (C-LAS) van start gegaan, dus de interne checks en balances binnen C-LAS hebben niet gewerkt. C-LAS heeft juristen overruled’ om daarna te vervolgen met ‘C-LAS is gewaarschuwd door DJZ en DGB/DSK dat er eerst juridische grondslag zou moeten zijn.’ Dit is een ongekend harde uitspraak over het illegaal functioneren van het LIMC.

Uit de WOB-stukken blijkt dat het LIMC pas op 26 augustus 2020 is overgegaan tot ‘beperking’ van haar ‘experimentele’ activiteiten. Welke ‘beperking’ is onduidelijk. In hoeverre zijn voor het LIVM verboden activiteiten ondergebracht binnen andere organisaties van de overheid en houden die zich wel aan de privacywet en bewegen zij zich binnen de kaders die de Wet op de Inlichtingen en Veiligheidsdiensten van hen vereisen?

Ook nu nog, anno 2022, worden zeer regelmatig individuen door de Nationale Politie benaderd die zich ‘dwars’ gedragen, het trolgedrag op bijvoorbeeld Twitter en LinkedIn gaat onverminderd door en in welke vorm en door welke ambtelijke dienst legaal of illegaal data wordt verzameld is onduidelijk. Verder WOB-onderzoek zal noodzakelijk zijn, maar tot dusverre zijn WOB-aanvragen tot ongeveer juli 2020 pas vrijgegeven, terwijl de beantwoording van WOB-aanvragen wettelijk door de overheid binnen uiterlijk 8 weken dient te worden beantwoord.

Resumé kan gesteld worden dat de Landmacht vér voor de Corona-crisis een dienst heeft opgericht die in december 2019 gestart is met activiteiten waarvoor men geen enkel mandaat had, waarbij op geen enkele wijze de AVG gerespecteerd is, diverse ambtelijke organisaties ernstige bedenkingen hadden, iedere waarschuwing dienaangaande is genegeerd, maar tegelijkertijd diensten als de Nationale Politie er gretig gebruik van hebben gemaakt. Er blijven ook nog een behoorlijk aantal vragen open staan: wie gaf bijvoorbeeld opdracht tot oprichting van het LIMC? Wat wist Ank Bijleveld werkelijk over het LIMC? Waarom werd het leger ingezet om de eigen bevolking te controleren? Waarom worden burgers bespioneerd die een onwelgevallige mening hebben op het overheidsbeleid? Waarom is er niet eerder ingegrepen toen duidelijk werd dat het LIMC bestaande wetgeving aan de laars lapte? Wat was de rol van het NCTV? Heeft het LIMC inmiddels een juridisch kader gevonden om de activiteiten te hervatten? In november 2020 was immers sprake van het ‘tijdelijk’ stilleggen van de activiteiten. Vragen die vooralsnog onbeantwoord blijven. Maar dat het LIMC onrechtmatig en buitenwettelijk haar taken heeft verricht staat als een paal boven water. Ministers en ambtenaren zitten nog altijd op hun plek, terwijl er overduidelijk ambtsmisdrijven zijn gepleegd. Als het bij de Toeslagenaffaire kan, kan het blijkbaar ook op Defensie.

Verder Lezen

Recent

Economie1 dag geleden

Groninger gasveld gaat open voor heel Europa

Dat leest u natuurlijk nog nergens, maar uiterlijk in november zal het een feit zijn. Indepen sprak met enkele experts...

Economie3 dagen geleden

De digitale Euro: moderne slavernij?

Voorwaardelijk geld Iedereen is bekend met voorwaardelijk geld: in de jonge jeugdjaren kreeg je zakgeld, mits het maar niet besteed...

Economie4 dagen geleden

Jan Modaal wordt kaalgeplukt, producenten en Den Haag profiteren

In Nederland hebben we op dit moment de hoogste gasprijzen van Europa. Dat is vreemd, aangezien Nederland een gigantische gasbel...

Column5 dagen geleden

Opnieuw CTB: VNO-NCW en MKB draaien ondernemers de nek om

Werkgeversorganisaties als VNO-NCW en MKB-Nederland draaien eigenhandig hun eigen leden, de ondernemers, én de samenleving de nek om door het...

Politiek1 week geleden

Stikstof is slechts een stok om mee te slaan

Het doel heiligt de middelen: Stikstof is slechts een stok om mee te slaan De UN heeft al haar visies gebundeld...

Politiek1 week geleden

De crisis van u, is niet mijn crisis!

Het wordt steeds duidelijker dat binnen de samenleving onder bepaalde groepen een mentaliteit heerst die ‘een probleem’ vooral willen oplossen...

Politiek2 weken geleden

De profeten van nu zijn de wappies van toen

De ontsteltenis over de uitspraken van Barbara Baarsma van de Rabobank is groot, op zowel social media als in kranten...

Politiek2 weken geleden

CO2-credits: Banken én overheid in een één-tweetje

Zou een bedrijf tientallen miljoenen steken in een handelsproduct waarvan het zeker zou weten dat het gaat mislukken? Wij denken...

Wetenschap2 weken geleden

De cancelcultuur heeft de wetenschap een enorme dreun bezorgd

Als u met een kwaal naar de huisarts bent geweest, en vrienden vragen u wat er aan de hand is,...

Klimaat2 weken geleden

Het valse spel tussen overheid en boeren

In een open discussie liggen per definitie alle kaarten op tafel en wordt er open en fair, met inachtneming van...

Trending

Steun onafhankelijk nieuws
This is default text for notification bar