Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Binnenland

Oorlog in Europa. Oorzaak en gevolgen

Gepubliceerd

op

Foto: Pexels

Oorlog in Oekraïne is gevolg van NAVO uitbreidingen, aldus Poetin

Na enkele maanden stug vol te houden dat er zeker geen inval in Oekraïne plaats zou vinden, gebeurde dat toch in de vroege ochtend van 24 februari. De avond ervoor was Poetin op TV te horen met een lange verklaring over het waarom. Samengevat komt het erop neer dat Rusland tot en met december 2021 had geprobeerd om van de VS verzekerd te krijgen dat Oekraïne nooit tot de NAVO toe zal treden. Hij had op dit verzoek een afwijzing ontvangen en daarop besloten tot specifieke militaire acties om de macht in Oekraïne af te nemen van de huidige regering aldaar. Wat daarna volgde, heeft de wereld verbaasd en veel verdriet, ontreddering en een nieuwe stroom vluchtelingen richting de EU veroorzaakt.

Niet nagekomen beloftes van de VS en EU aan Rusland

Op 12 december 2017 werden door de Amerikaanse National Security Archives documenten vrijgegeven over de onderhandelingen tussen de VS en USSR inzake de hereniging van Duitsland eind 1990. Daarbij zijn aan Gorbachov toezeggingen gedaan inzake het niet verder uitbreiden van de NAVO naar het Oosten. Bij die toezeggingen aan Gorbachov was niet alleen de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken – Baker – betrokken. Ook Margaret Thatcher, George Bush senior, Dietrich Genscher, Helmut Kohl, Francois Mitterrand en John Major.

Bron: nsarchive

Op 7 maart 1992 lekte er een belangrijk document naar de New York Times, afkomstig van de Secretaris van Defensie in de VS, Paul Wolfowitz. Dit document – later genoemd “the Wolfowitz doctrine” – bepaalt dat de VS de heersende macht in de wereld moet blijven. In het document wordt Rusland als een potentiële dreiging voor die Amerikaanse hegemonie bestempeld. Vooral omdat dit het enige land in de wereld is met een kernwapenarsenaal dat de VS volledig kan vernietigen.

Bron: Wiki

Zbigniew Brzeziński, Amerikaans veiligheidsadviseur, geostrateeg en politiek wetenschapper, schreef in 1997 “The Grand Chessboard”. Dit boek beschrijft o.a. de potentiële  – voor de VS gevaarlijke – relatie tussen Rusland en Europa. Rusland met zijn enorme natuurlijke voorraden aan gas, olie, edelmetalen, hout en hoog opleidingsniveau, zou met de EU samen een existentiële bedreiging voor de hegemonie van de VS kunnen vormen. Dat moet – koste wat kost – voorkomen worden.

Uitbreidingen EU en NAVO ten voordele van de handel met de VS

Na het uiteenvallen van de USSR, begon de EU met uitbreiden. Eerst met landen als Oostenrijk, Finland en Zweden (1995). Vervolgens met voormalige USSR landen als Estland, Letland, Litouwen, Polen, Slovenië, Tsjechië, Slowakije (2004). Bulgarije en Roemenië (2007). Alle voormalige USSR lidstaten die tot de EU toetraden, werden ook lid van de NAVO. In strijd met de aan Gorbachov gedane beloftes begin 1990.

In lijn met de aanpak zoals verwoord door de Amerikaanse geopolitieke strategen Wolfowitz (1992)en Brzeziński (1997), wordt de EU door de VS vooral gezien als een verlengstuk van de VS. Dat is hier te lezen 

Het bewijs hiervoor wordt  ook geleverd door de massale keus voor het Pfizer vaccin binnen de EU ten opzichte van niet-Amerikaanse alternatieven zoals AstraZenica. 60% van alle 4,6 miljard in de EU aangekochte vaccins, is afkomstig van Pfizer nadat er eerst vooral met het Engels/Zweedse AstraZenica werd onderhandeld.  

Maar wat gebeurt er nu met onze gasleveranties en inflatie?

Wat gebeurt er nou met onze gasleveranties als de EU en VS de strijd aangaan met Rusland? De prijzen gaan nog verder omhoog in ieder geval. Dat is nu al te zien. Wellicht helemaal geen Russisch gas meer in de nabije toekomst. Dat is in ieder geval de wens van de VS.

Gerhard Schröder biedt misschien een oplossing. Hij raakte in zijn laatste jaar als bondskanselier (2004) al bevriend met Poetin. Werd in 2005 – direct na zijn vertrek uit de Duitse politiek – directeur van de Nordstream 1 gaspijplijn. Het contract daarvoor met Duitsland, had hij twee weken eerder – net voor zijn afscheid als bondskanselier – getekend (The Guardian 13 dec. 2005).

Vervolgens werd Schröder in 2017 CEO van de grootste Russische oliemaatschappij Rosneft. Later benoemd als voorzitter van de Raad van Commissarissen van Nordstream 2. De omstreden tweede gaspijplijn die vanaf 23 februari jl. geboycot wordt door Duitsland en de VS.

De banden tussen Rusland en Duitsland zijn dus nog best wat waard met Schröder aan het roer bij de Russische energiebedrijven. Maar de VS heeft geen belang bij deze relatie, noch bij de ingebruikname van Nordstream 2.

Op hun Nederlandstalige website www.verenigdestaten.info staat letterlijk; “Vooral de leveringen van gas uit Rusland zijn in de Verenigde Staten omstreden, vanwege de slechte verstandhouding tussen beide landen. Schaliegas is in de Verenigde Staten momenteel ‘big business’. Al sinds 2013 is de Verenigde Staten de grootste producent van gas ter wereld”. De VS wil dus graag aan de EU leveren en zal dat gaan doen als de prijs hier hoog genoeg is opgedreven door de oorlog in Oekraïne.

Inflatie verder omhoog, de beurzen omlaag

Ondertussen loopt de inflatie wel steeds verder op en storten de beurzen omlaag. Bovenstaande grafiek toont dat de Amerikaanse Nasdaq maar liefst 16,66% kelderde sinds januari dit jaar. Voor de S&P 500 was dat 11,33% en voor de Dow Jones 8,82%. We hebben het over tientallen miljarden verdampte dollars sinds 1 januari 2022. Een groot deel van die verdampte dollars waren eerder uit het niets gecreëerd door de FED.

Helpen de nieuwe sancties om de vrede te herstellen?

Er worden altijd hoge  verwachtingen uitgesproken over nieuwe sancties die de VS en de EU aan Rusland op gaan leggen. Het begint – uiteraard – eerst met maatregelen tegen oligarchen. Er komt een inreisverbod voor de Europese Unie voor Russische parlementariërs die aandrongen op de erkenning van de separatistische regio’s en separatistenleiders. Ook vermogen van deze personen in de EU wordt bevroren.  

Als allerhoogste sanctie, houden de EU en VS de mogelijkheid achter de hand om het internationale betalingssysteem SWIFT af te sluiten voor Rusland. Dat wordt als een paardenmiddel gepresenteerd omdat hiermee de kredietlijnen van en naar het bedrijfsleven van Rusland worden verbroken. Dat zou de energiesector met name hard treffen en Poetin aan de onderhandelingstafel moeten dwingen.

Of toch niet echt?

In de South China Morning Post (SCMP) van 23 Februari is te lezen dat China en Rusland af hebben gesproken dat alle westerse sancties tegen Rusland, zoveel mogelijk door China zullen worden gecompenseerd. Dit zal nog grotere gevolgen kunnen hebben voor de spanningen in de wereld. Immers, de twee grote machtsblokken – VS en EU enerzijds, China en Rusland anderzijds – zullen hierdoor nog harder tegenover elkaar komen te staan dan al het geval was.

Wat is dan de oplossing?

Ik schreef het in december vorig jaar al; 2022 wordt een bijzonder uitdagend jaar. Ik dacht daarbij primair aan de oplopende rentes en inflatie in de wereld, gekoppeld aan de onvoorstelbare bubbels in de onroerend goed- en aandelenmarkten. We stevenen al hard op een mondiale economische crisis af door het (wan-)beleid van centrale banken en supranationale organisaties sinds de crisis van 2008. Nu komt de oorlog in Europa, energie boycot, toegenomen spanning tussen VS/EU en China/Rusland daar nog eens bovenop.

Als je de geschiedenis tussen de VS en Rusland vanaf 1989 bekijkt, zie je een ordinaire machtsstrijd om invloed en geld. Daarbij zijn er vele beloftes gedaan door de VS die niet zijn nagekomen. De EU en NAVO werden uitgebreid ten gunste van de handelspositie van de VS en ten nadele van een verdere samenwerking tussen de EU en Rusland. Een mooie lezing hierover is op 2 oktober 2018 gehouden aan de Yale universiteit in de VS

Uit die lezing volgt dat een oplossing voor het huidige Oekraïne conflict begint bij het door de VS erkennen van de geschonden beloftes aan Rusland. Ook bij het meer op eigen benen gaan staan van de EU, in plaats van een verlengstuk van Amerikaanse hegemonie te willen zijn.  Er is  een enorme behoefte aan volledig nieuw leiderschap. De huidige “leiders” zoals Von der Leyen, Scholz, Macron, Johnson, Draghi, Schwab etc. gaan dat niet bieden. Die zijn niet met hun tijd meegegaan en nog teveel afhankelijk van de VS. Een VS die haar nr. 1 positie in de wereld zelf heeft weggegeven aan China. Door de meeste productie, kennis en kapitaal daar naartoe te brengen in het kader van maximaliseren van “aandeelhouderswaarde”.

De huidige generatie westerse “leiders” heeft het al jaren op een rij grondig verprutst. Vooral door primair de agenda van de elite te dienen via organen als de EU, ECB, FED en het WEF. De Amerikaanse en Europese burgers werden daarbij vergeten. Net als die burgers in Oekraïne en Rusland die nu in spanning en angst moeten leven.  

Door een gebrek aan intelligentie, te grote ego’s en nauwelijks betrokkenheid bij hun electoraat, lopen we een groot risico dat de huidige zg. “leiders” de wereld in de afgrond storten. Dat gaat sowieso dit jaar gebeuren op financieel / economisch gebied. Met een beetje extra pech, krijgen we een wereldwijde escalatie.  Ondertussen is het geduld van veel burgers helemaal op. Zeker na twee jaren spanning en ontregeling door diezelfde leiders tijdens de pandemie die net achter de rug is.

Verder Lezen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Binnenland

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de woonkamer warm te houden en geen idee heeft of hij de aankomende winter financieel nog wel gaat doorkomen, spelen zich ‘buiten’ de meest absurde taferelen af. Prinsjesdag, normaliter het decor van oranje vlaggetjes, joelende Oranjefans en folkloristisch volksvermaak, is verworden tot een protestuiting van de ontevredenen. Omgekeerde vlaggen, boe-geroep en een NPO die zich geen raad weet met deze uiting van onvrede. De troonrede blijkt een opgedrongen verhaal van ghostwriters van het kabinet, WA leest het braaf voor. De balkonscène doet denken aan die van Ceaușescu in 1989; een ontevreden volk tegenover zich, maar zichzelf van geen kwaad bewust. Of dat laatste ook het geval is bij WA betwijfelt ondergetekende overigens, de uitspraak ‘maak niet normaal wat niet normaal is’ stemde destijds hoopvol. Bij de algemene beschouwingen een vergelijkbaar beeld. Stoïcijnse redevoeringen van de zittende macht, doorspekt met afleidingsmanoeuvres om het werkelijke verhaal inhoudelijk niet te hoeven verantwoorden. Talloze pogingen om Oekraïne ‘de schuld’ te geven, oorlogszuchtige tweets van Jan Paternotte die opkomt voor het Oekraïense volk, maar het eigen volk daarvoor op de blaren wil laten zitten. Tegelijkertijd een oppositie die blijft wrijven in de vlek die de coalitie maar niet wil zien. En als het te concreet of te confronterend wordt, dan stapt de voltallige Kamer demonstratief op, zonder dat een Kamervoorzitter ingrijpt. De politieke arena is verworden tot een circusarena, een toneelstukje, een act. De kloof tussen utopie en werkelijkheid kan niet beter geïllustreerd worden.

De bevolking is het slachtoffer van alles verstikkende ‘modellen’, opgesteld door ‘experts’ en ‘wetenschappers’ die slechts het eigen computerscherm als waarheid zien. Iedere kritiek daarop is in het verleden weggevaagd. De klimaattafels van klimaatpaus Ed Nijpels, waarbij iedere tegenstand werd verwijderd en uiteindelijk de installatiebranche samen met ‘de overheid’ (maar expliciet zonder de burger) een utopie opstelden en met trots presenteerden is er een voorbeeld van. De warmtepompbezitters zitten inmiddels met de exploderende elektriciteitscijfers zélf op de blaren, terwijl dit 4 jaar geleden al voorspeld werd, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Het effect van ‘wiebelstroom’ door zonnepanelen en windmolens werd al járen vooraf heftig bekritiseerd door experts uit het veld, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Terwijl de boeren door de overheid gekneveld worden is er ongekende kritiek op alle ‘modellen’, maar ja, dat is ongewenste kritiek. Al een decennium lang wordt er hevig geageerd tegen alles wat ‘CO2’ heet omdat er nog altijd utopisten zijn die denken dat de aarde een thermostaatknop heeft met de tekst ‘CO2’ erop en dat wij hier in Nederland wel even laten zien hoe dat werkt terwijl in China de kolencentrales uit de grond worden gestampt, maar ja, dat is ongewenste kritiek.

Wat we nu zien is een wegkijkende en wegvluchtende elite die ons bovenstaande sprookjes op de mouw heeft gespeld, maar de gevolgen die dat voor de samenleving zou hebben niet wilde horen. Een elite die geloofde in de utopie van theoretisch modellen, van luchtfietserij die altijd afgedaan kan worden met ‘ja, maar het is maar een model’. In álle modellen, geen enkele uitgezonderd, zijn de consequenties voor de samenleving omzeild en dit alles onder de aanname dat het ‘hogere doel’ veel belangrijker is dan de bevolking die het mag dragen en realiseren.

Verder Lezen

Binnenland

Schiphol heeft volgens de media een probleem, maar is dat wel zo?

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Ja, er stonden lange rijen op Schiphol, maar is het verwijt dat Schiphol haar zaakjes niet op orde heeft, zoals de media en de politiek u doen geloven, wel realistisch? Schiphol stelt op haar eigen website dat alleen door ingrijpende maatregelen onhanteerbare wachtrijen kunnen worden voorkomen. Daarom is in juli het maximaal aantal vertrekkende reizigers gesteld op 67.500 en in augustus op 72.500. Men zou door de media-aandacht hierdoor de indruk kunnen krijgen dat dit een zwaktebod van Schiphol is.

Voor het gemak stellen we even dat het aantal vertrekkende en aankomende reizigers gelijk is, de meesten zullen tenslotte een retourtje boeken, en daarmee komt het totaal in augustus 2022 op 145.000 vertrekkende én aankomende passagiers.

Gaan we naar de website van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dan zien we in het recordjaar 2019 in juli 6,7 miljoen vertrekkende en aankomende passagiers (216.900 per dag), en in augustus 2019 zelfs 6,8 miljoen passagiers (227.000 per dag). Dat lijkt een veel groter getal dan de 145.000 in augustus 2022, maar schijn bedriegt.

Kijken we op de website van Schiphol zelf naar de verkeer- en vervoercijfers en nemen we de tabel van augustus 2019 dan zien we het getal van CBS met 6,8 miljoen in die maand terugkeren, maar zien we ook de opbouw van dit getal, namelijk 4,5 miljoen passagiers

‘O & D’ (passagiers van wie de vlucht start of eindigt op Schiphol), de rest betreft passagiers die Schiphol alleen als hub gebruiken en direct overstappen op een ander vliegtuig. Per dag zijn er dus gemiddeld bijna 150.000 passagiers O & D in augustus van recordjaar 2019, en dat verschilt niet zoveel met de nu ‘toegestane’ 145.000 per dag voor augustus 2022.

Kennelijk spiegelt Schiphol de maanden juli en augustus uit het recordjaar 2019 vrijwel aan die van 2022. Dat touroperators nóg meer willen vliegen in die maanden is begrijpelijk, maar niet realistisch gegeven het grote personeelsgebrek bij Schiphol en de enorme personele inhaalslag die Schiphol binnen enkele weken moest maken toen het vliegverkeer plots weer op gang kwam. Overigens wordt 2022 zeker geen recordjaar. Uitgangspunt voor Schiphol is een ‘groei’ van 25.5 miljoen in 2021 naar 60 miljoen passagiers in 2022, terwijl er in het topjaar 2019 nog bijna 72 miljoen passagiers aankwamen en vertrokken. De klappen zijn groot geweest voor Schiphol in 2020, 2021 en de beginmaanden van 2022. Enige clementie voor een organisatie die plotseling van 25 miljoen reizigers naar 60 miljoen gaat is dan ook wel op zijn plaats, ook door de media en de politiek.

Verder Lezen

Binnenland

Doodsbange moeder toeslagenaffaire in shock nu Raad voor de Kinderbescherming direct met uithuisplaatsing dreigt

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

De vier kinderen van Sandra (38) moeten volgens de Raad voor de Kinderbescherming onder toezicht worden gesteld vanwege verwaarlozing. Sandra, die juist jarenlang alle zeilen bijzette om haar gezin ondanks de klopjacht door de fiscus én geldzorgen overeind te houden, houdt haar hart vast. De Raad dreigt het roer in haar gezin namelijk opeens zonder pardon over te nemen. Deze dienst dreigt zelfs al intimiderend met uithuisplaatsing, terwijl de gezinstherapie nog niet eens is begonnen. 

“Wij houden van onze kinderen. Wij zijn doodsbang ze te verliezen,” slaat ze alarm via deze nieuwssite Indepen. Tegen de macht van de Raad zijn we niet opgewassen, zegt ze. “Ik heb er alles voor over om mijn kinderen te houden.” 

Het gezin kan tot 16 juni verweer voeren bij de Raad, die daarna een gang naar de rechtbank maakt om een Ondertoezichtstelling (OTS) te vorderen en een uitspraak te forceren. 

De duimschroeven worden nu al meedogenloos en dreigend aangedraaid. ”Indien er binnen drie maanden na de start van de gezinsbehandeling of gezinsopname geen verbetering zichtbaar is, dan zal uithuisplaatsing van de kinderen vermoedelijk de enige manier zijn om de grote zorgen over hen weg te nemen”, schrijft de Raad voor de Kinderbescherming in zijn brief aan de rechtbank. De stukken zijn in handen van deze nieuwssite Indepen.

Sandra, één van de slachtoffers van de toeslagenaffaire, is wanhopig. “Ja, ons gezin is rommelig”, erkent ze, “maar het is liefdevol en voor ons werkt het.”

Haar kinderen zijn 17, 10, 9 en 6 jaar oud. De oudste van het stel zit op het speciaal onderwijs en gaat naar de eindexamenklas vmbo-tl. De jongen wil daarna bij de Koninklijke Landmacht werken.

“Voor zijn testen haalde hij afgelopen jaar eigenlijk alleen maar voldoendes, maar sinds de coronacrisis is hij helaas de motivatie kwijt om naar school te gaan”, zegt Sandra. 

“Leerplicht dreigt de knul vanwege spijbelen voor de rechter te slepen”, vertelt zijn moeder over die ándere overheidsinstelling die de zeventienjarige nu opjaagt. Bij dat scenario hangt hem in zijn eindexamenjaar, na de ellende van de coronacrisis, een werkstraf boven het hoofd.

Het tienjarige meisje uit het gezin heeft ondertussen onlangs in de supermarkt twee croissantjes gestolen, en kwam daardoor in het vizier. Kort ervoor ging ze zonder toestemming op avontuur naar de Rotterdamse Lijnbaan, waar ze zonder overleg met haar moeder, lekker eigenzinnig ging bedelen om geld. “Wij zijn arm, wij hebben thuis geen eten”, heeft ze tegen mensen gezegd.

Het zijn de enige twee incidenten rond het kind geweest en ook het meisje gaat gewoon over op school. “Als ik haar vraag: ‘Waarom heb je dat bedelen nou gedaan’, reageert mijn dochter nuffig: ‘Ik heb geen zin om daarover te praten’.”

Het crisisinterventieteam kwam na het bedelen van het meisje direct letterlijk in de keukenkastjes kijken van het gezin. “Maar die stonden vol met boodschappen. Eten is er bij ons thuis ondanks alle geldzorgen altijd genoeg geweest. En de kinderen gaan schoon en met gestreken kleren naar school.”

Maar juist dát wordt door de school bestreden. Weliswaar komen de kinderen altijd met schone kleren de klas in, maar ze ruiken volgens de school niet altijd fris, schrijft de onderwijsinstelling aan de Raad.

De jongste (6) van het gezin, Paul, is bovendien snel overprikkeld in de klas, en dan slaat en stompt hij andere kinderen. Ook zijn zusje (10) weet volgens de school niet altijd goed hoe ze haar emoties moet reguleren. 

“Paul is een vrolijke jongen”, schrijft de school evenwel ook aan de Raad, “hij heeft veel behoefte aan beweging.”

De school meldt de Raad bovendien dat de moeder een spil is in haar gezin: “Kracht van de moeder blijft, dat ze opkomt voor haar kinderen. Kracht van de vader is dat hij rust uitstraalt en meer openstaat voor hulp.”

Grote zorg is het gebrek aan structuur in het gezin en het gebrek aan hygiëne.

Sandra, die zich te pletter werkt in de zorg, draait wisseldiensten en maakte in de coronacrisis lange weken om bij te springen op de high care afdeling met doodzieke bejaarden. Haar partner, de vader van de kinderen, werkt in de elektrotechniek.

Jarenlang werd het gezin opgejaagd door de fiscus die deurwaarders inschakelde en loonbeslag legde op kinderopvangtoeslagen die onterecht zouden zijn ontvangen. De huur kon op het dieptepunt van die klopjacht niet meer worden betaald, en het gezin werd daarom zelfs op straat gezet door de verhuurder. Ook water werd een tijd niet meer geleverd, vanwege alle openstaande rekeningen en tienduizenden euro’s aan vorderingen en rekeningen. 

”Maar het gaat nu juist beter”, zegt Sandra, die vanwege alle hectiek al veel eerder vroeg om gezinshulp, maar tegen een muur van wachtlijsten aan knalde. De belasting erkent sinds kort dat het gezin niks te verwijten valt en de schulden zijn kwijtgescholden.

Eind goed al goed, bleek helaas maar van korte duur. Want nu dreigt de Raad opeens, na een melding van school, in te grijpen en zelfs de voogdij af te pakken. Jeugdzorg heeft alle zorgen van Sandra weggewoven: “Je moet niet zo zwaar tillen aan die OTS”, zeiden ze, “Jij bent te veel een control-freak.”

De Raad voor de Kinderbescherming gaat bij de rechtbank aankaarten dat, indien de interventie in het gezin na drie maanden nog niet werkt, uithuisplaatsing écht het beste is voor de kinderen. 

De Vlaardingse is in shock in welk tempo de Raad intimiderend door blijft walsen. Als geen ander weet ze de dramatische gevolgen van een OTS. Als tienjarige werd ze namelijk uit huis geplaatst vanwege een verslaafde vader. “Het was tijdelijk”, zeiden ze.

Sandra werd evenwel tot haar achttiende van crisisgezin naar gezinsvervangende tehuizen gesleept. Op haar zestiende eindigde ze na een jaar in een gesloten jeugdinrichting in Zetten, omdat er geen goed crisisgezin voor haar was. 

Een vreselijke tijd. “Er was in de groep een meisje dat zelfmoord pleegde. En er waren andere meisjes die ramen insloegen, of medewerkers aanvielen en daarna in een isoleercel werden opgesloten. ‘s Nachts huilde ik mezelf in slaap, omdat ik mijn moeder miste.”

De Vlaardingse kwam na een jaar Zetten op een kamerwoonproject terecht met begeleiding van jeugdzorg, maar later werd ze zonder pardon met haar koffertje op straat gezet door diezelfde jeugdzorg. “Nu word je binnenkort 18”, werd erbij gezegd, “dus gaan we afscheid van je nemen.”

Gelukkig had ze toen al een baan in de zorg en werd ze verliefd op Niels, de latere vader van haar vier kinderen. 

De hel waarin ze als kind opgroeide onder regie van jeugdzorg, wil ze haar eigen gezin besparen. Ze vecht als een leeuwin.  

Maar de Raad voor de Kinderbescherming is meedogenloos. En dreigt tot haar verbijstering zelfs nog voor de gezinsbegeleiding is begonnen al met het doemscenario: uithuisplaatsing. 

Wat dan het geweldige alternatief is voor de kinderen na uithuisplaatsing, meldt de Raad in zijn stukken aan de rechtbank niet. 

Moeder Sandra vindt de agressie van de Raad stuitend. Ze staat juist open voor hulp, zodat er meer structuur kan komen in haar gezin. Voor de gedragsproblemen van haar kinderen zou ze het liefst voor ieder van hen goede coaching willen. “Gewoon in onze thuissituatie.” Wrang genoeg klopte ze eerder tevergeefs aan voor hulp bij de opvoeding van haar kinderen “Ik heb zo vaak om hulp gevraagd, maar liep en loop tegen wachtlijsten aan. En we kregen eigenlijk nooit wat we nodig hadden: geen begeleiding van de kinderen, maar in plaats daarvan steeds maar praten met mij aan de eettafel, terwijl de kinderen op school waren.”

Om redenen van privacy zijn de namen in dit verhaal gefingeerd.

Verder Lezen

Recent

Binnenland1 dag geleden

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de...

Economie4 dagen geleden

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te...

Documentaires6 dagen geleden

STATEMENT ‘TAKEN – KINDEREN VAN DE STAAT’

Bij de totstandkoming van de documentaire ‘Taken, kinderen van de staat’ is door Docsfair/Indepen uitvoerige en diepgravende research gedaan naar...

Politiek1 week geleden

Jeugdzorg: Van Haga eist schoon schip

Kamerlid Van Haga wil alle verantwoordelijke bewindspersonen voor ontspoorde Jeugdbescherming uit kabinet hebben, morgen de eerste motie van wantrouwen “Er...

Klimaat1 week geleden

Energie: iedereen het kind van de rekening

De ideeën over de door de overheid gecreëerde energiecrisis klotsen inmiddels tegen de plinten, maar aan de oorzaak wordt nog...

Documentaires2 weken geleden

Taken – Kinderen van de staat

Op 12 juni 2019 presenteerde de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg haar eindrapportage. De conclusies waren ontluisterend. Kim...

Buitenland2 weken geleden

Kiev populaire vakantiestad?

Kiev, hoofdstad van het in oorlog zijnde Oekraïne blijkt een populaire vakantiebestemming! Per dag vertrekken twee tot zes FlixBussen vanuit...

Documentaires2 weken geleden

Een nachtmerrie over Jeugdzorg die werkelijkheid is

Indepen heeft in samenwerking met DOCSFAIR en Kim Feenstra een documentaire gemaakt over jeugdzorg in Nederland. In deze docu komt...

Economie3 weken geleden

De ‘armen’ de klos? Iedereen is de klos!

‘#ikredhetnietmeer’ Is een trending topic op Twitter. Het huidige compleet destructieve beleid van onze overheid treft niet alleen de ‘armen’,...

Politiek3 weken geleden

‘Links’ of ‘rechts’ bestaat al lang niet meer

De scheiding tussen ‘links’ en ‘rechts’ zoals die in het verleden gold is allang niet meer de scheidslijn. De scheidslijn...

Trending

TAKEN 'kinderen van de staat'
This is default text for notification bar