Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Politiek

Jeugdzorg: Van Haga eist schoon schip

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Kamerlid Van Haga wil alle verantwoordelijke bewindspersonen voor ontspoorde Jeugdbescherming uit kabinet hebben, morgen de eerste motie van wantrouwen

“Er is 12 jaar weggekeken bij het in-en intrieste lot van zeer kwetsbare kinderen: het is genoeg:”

BVNL-partijleider Wybren van Haga vindt dat er eindelijk consequenties moeten volgen voor de wandaden die begaan zijn in de Jeugdzorg. “12 Jaar lang hebben de kabinetten Rutte kinderen en ouders onherstelbare schade toegebracht. Dit heeft nu lang genoeg geduurd. Deze mensen gaan dit drama niet oplossen.”

Donderdag debatteert de Tweede Kamer over het systeem van de jeugdbeschermingsketen. Vorige week verscheen een alarmerend rapport van de Universiteit Leiden over de puinhoop in de Jeugdzorg en eerder al luidde ook de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd de noodklok, naar aanleiding van het falende feitenonderzoek waardoor vele kinderen in Nederland onterecht uit huis worden geplaatst. “Gezinnen zijn uit elkaar gerukt, kinderen voor het leven getraumatiseerd”, aldus Van Haga. “Maar ondertussen zitten de mensen die hiervoor verantwoordelijk zijn nog steeds op het pluche. Op hen hoeven wij niet te rekenen om deze beerput te dempen en het stelsel te veranderen. Maar het veroorzaakte leed is zo ontzettend groot, dat kan niet zonder gevolgen blijven. BVNL wil het kabinet op het dramatische Jeugdzorgdossier laten vallen en zet hiertoe morgen tijdens het debat met het indienen van een motie van wantrouwen tegen de minister van Rechtsbescherming een eerste stap. En we gaan daarmee door tot alle verantwoordelijke bewindspersonen voor het Jeugdzorgdrama uit het kabinet zijn verdreven. Bovendien vinden wij dat er een parlementaire enquête moet komen over de crisis in de Jeugdzorg.”

Van Haga: “Zorg voor onze kinderen is een primaire levensbehoefte voor de maatschappij en daarmee is de Jeugdzorg een basisvoorziening. De overheid heeft dus de plicht om kinderen en gezinnen te allen tijde te verzekeren van goede zorg. Dat is niet alleen in het belang van deze gezinnen, maar in het belang van heel Nederland. De regering heeft deze plicht ernstig verzaakt en de huidige minister staat erbij en kijkt ernaar. Het is nu aan de politiek om de jeugdbescherming drastisch te hervormen, onder andere met echt onafhankelijk onderzoek, waarheidsvinding, en het wegnemen van alle perverse commerciële en financiële prikkels in de sector. De zorg voor kwetsbare kinderen zou nooit onderhevig mogen zijn aan marktwerking. De decentralisatie is een faliekante mislukking geworden, die zowel kinderen, ouders als zorgmedewerkers zwaar heeft beschadigd. Wij hebben geen tijd meer te verliezen om orde op zaken te stellen. Maar laten wij in vredesnaam zorgen dat dat gedaan wordt door iemand die staat voor de kinderen, in plaats van door dit zooitje ongeregeld in Den Haag.”

Verder Lezen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Binnenland

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al eerder verschillende thema’s uit dit SDG-programma toegelicht. Waar staan de SDG-doelen eigenlijk voor, en is over deze doelen ooit gestemd?

De SDG’s, Sustainable Development Goals, staan voor de 17 doelen voor duurzame ontwikkeling die in de 2030 Agenda staan en zijn opgesteld door de Verenigde Naties. Ernst Kuipers geeft aan dat wij deze doelen móeten halen vóór 2030. Niet alleen Kuipers van D66 wil dat, héél D66 wil dat, de VVD wil het ook. Het CDA wil het ook en de Christen Unie wil het ook. De SDG-doelen zijn heel nobel te noemen. Thema’s als ‘geen armoede in de wereld’, ‘geen honger in de wereld’, ‘goede gezondheidszorg in de wereld’ en ‘schoon water’ passeren de revue. Maar ook ‘directe actie om klimaatverandering te voorkomen’, ‘inclusieve samenleving’ en ‘gender gelijkwaardigheid’.

Nu zijn er twee hele grote problemen met al die SDG’s: ze worden niet helder en begrijpelijk gecommuniceerd naar de bevolking, en in de uitvoering worden een paar stappen overgeslagen. Zo wil men af van fossiele brandstoffen, waarvoor best goede redenen zijn te bedenken, maar in de uitvoering vergeet men dat het alternatief minstens net zo goed moet zijn, zeker als de vraag naar elektriciteit alleen maar blijft toenemen. Wat is er in de praktijk gebeurd? Men heeft overal windmolens, zonnepanelen en biomassacentrales gebouwd en tegelijkertijd kolencentrales afgebroken. Helaas echter zijn deze alternatieven helemaal geen alternatief; bij voldoende zon en wind kunnen ze kolencentrales vervangen, maar zodra die zon en/of wind wegblijft is er simpelweg geen stroom. Wat biomassa betreft is er inmiddels veel verzet, aangezien ze juist haaks staan op de doelstelling. De kolencentrales zijn overigens niet afgebroken met het argument dat men van de fossiele brandstof af wil, maar met het argument dat er minder CO2 de lucht ingaat, terwijl dat feitelijk niet zo is; andere energiecentrales hebben het overgenomen.

Ook bij de boeren is eenzelfde patroon gaande. SDG-doel nummer 2 is ‘sustainable agriculture’. Wat daaronder wordt verstaan? Een inclusieve, duurzame, efficiënte en voedzame voedselproductie, lees het hier nog maar eens terug. Het ‘probleem’ is echter dat de bedenkers van dit doel van mening zijn dat zij deze doelen alleen zelf ten uitvoering kunnen brengen door foodhubs en centralisatie, en daar de huidige boeren niet voor nodig hebben. In de uitwerking om dat doel te bereiken wordt wederom een andere reden aangevoerd: stikstof. Met rammelende en zeer discutabele ‘modellen’ worden boeren van het land gejaagd om ruimte te maken voor dit SDG-doel. En net als bij de energieproductie sloopt men eerst het oude, terwijl het nieuwe er nog niet is. Een recept voor falen en ellende.

Het allergrootste probleem is het ontbreken van visie, heldere communicatie en het onder valse voorwendselen ‘doordrammen’ van maatregelen. De plannen worden uitgewerkt achter bureaus zonder overleg met de praktijk, en iedere kritiek wordt weggezet als onzin. Over de uitvoering bestaat geen heldere communicatie, ze worden niet met de samenleving gedeeld en bovendien onzichtbaar erdoor gedrukt. Als minister Kuipers de juiste volgorde zou aanhouden dan zou hij niet ieder jaar de IC-capaciteit verder afbouwen en tegelijkertijd de SDG-vlag hijsen, want ook ‘goede gezondheidszorg’ is een SDG-doel en we weten allemaal tot wat dit heeft geleid toen deze niet op orde was.

Wie bovenstaande plannen ook heeft omarmd? Het World Economic Forum (WEF). Wellicht wordt u dan ook duidelijk waarom zovelen zich afzetten tegen de plannen van deze ondemocratische organisatie waar zoveel democratisch gekozen politici publiekelijk lid van zijn. Het WEF wegzetten als een ‘praatclubje’ is een schoffering voor het WEF zelf, want de macht en invloed van dit ‘forum’ reikt veel verder dan een praatclubje.

Verder Lezen

Binnenland

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de woonkamer warm te houden en geen idee heeft of hij de aankomende winter financieel nog wel gaat doorkomen, spelen zich ‘buiten’ de meest absurde taferelen af. Prinsjesdag, normaliter het decor van oranje vlaggetjes, joelende Oranjefans en folkloristisch volksvermaak, is verworden tot een protestuiting van de ontevredenen. Omgekeerde vlaggen, boe-geroep en een NPO die zich geen raad weet met deze uiting van onvrede. De troonrede blijkt een opgedrongen verhaal van ghostwriters van het kabinet, WA leest het braaf voor. De balkonscène doet denken aan die van Ceaușescu in 1989; een ontevreden volk tegenover zich, maar zichzelf van geen kwaad bewust. Of dat laatste ook het geval is bij WA betwijfelt ondergetekende overigens, de uitspraak ‘maak niet normaal wat niet normaal is’ stemde destijds hoopvol. Bij de algemene beschouwingen een vergelijkbaar beeld. Stoïcijnse redevoeringen van de zittende macht, doorspekt met afleidingsmanoeuvres om het werkelijke verhaal inhoudelijk niet te hoeven verantwoorden. Talloze pogingen om Oekraïne ‘de schuld’ te geven, oorlogszuchtige tweets van Jan Paternotte die opkomt voor het Oekraïense volk, maar het eigen volk daarvoor op de blaren wil laten zitten. Tegelijkertijd een oppositie die blijft wrijven in de vlek die de coalitie maar niet wil zien. En als het te concreet of te confronterend wordt, dan stapt de voltallige Kamer demonstratief op, zonder dat een Kamervoorzitter ingrijpt. De politieke arena is verworden tot een circusarena, een toneelstukje, een act. De kloof tussen utopie en werkelijkheid kan niet beter geïllustreerd worden.

De bevolking is het slachtoffer van alles verstikkende ‘modellen’, opgesteld door ‘experts’ en ‘wetenschappers’ die slechts het eigen computerscherm als waarheid zien. Iedere kritiek daarop is in het verleden weggevaagd. De klimaattafels van klimaatpaus Ed Nijpels, waarbij iedere tegenstand werd verwijderd en uiteindelijk de installatiebranche samen met ‘de overheid’ (maar expliciet zonder de burger) een utopie opstelden en met trots presenteerden is er een voorbeeld van. De warmtepompbezitters zitten inmiddels met de exploderende elektriciteitscijfers zélf op de blaren, terwijl dit 4 jaar geleden al voorspeld werd, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Het effect van ‘wiebelstroom’ door zonnepanelen en windmolens werd al járen vooraf heftig bekritiseerd door experts uit het veld, maar ja, dat was ongewenste kritiek. Terwijl de boeren door de overheid gekneveld worden is er ongekende kritiek op alle ‘modellen’, maar ja, dat is ongewenste kritiek. Al een decennium lang wordt er hevig geageerd tegen alles wat ‘CO2’ heet omdat er nog altijd utopisten zijn die denken dat de aarde een thermostaatknop heeft met de tekst ‘CO2’ erop en dat wij hier in Nederland wel even laten zien hoe dat werkt terwijl in China de kolencentrales uit de grond worden gestampt, maar ja, dat is ongewenste kritiek.

Wat we nu zien is een wegkijkende en wegvluchtende elite die ons bovenstaande sprookjes op de mouw heeft gespeld, maar de gevolgen die dat voor de samenleving zou hebben niet wilde horen. Een elite die geloofde in de utopie van theoretisch modellen, van luchtfietserij die altijd afgedaan kan worden met ‘ja, maar het is maar een model’. In álle modellen, geen enkele uitgezonderd, zijn de consequenties voor de samenleving omzeild en dit alles onder de aanname dat het ‘hogere doel’ veel belangrijker is dan de bevolking die het mag dragen en realiseren.

Verder Lezen

Klimaat

Energie: iedereen het kind van de rekening

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

De ideeën over de door de overheid gecreëerde energiecrisis klotsen inmiddels tegen de plinten, maar aan de oorzaak wordt nog altijd niets gedaan. Pieter Omtzigt heeft (eindelijk) door dat er iets vreemds aan de hand is… De overheid verkoopt 90% van het opgepompte aardgas door aan het buitenland tegen veel lagere prijzen dan dat de Nederlander ervoor moet betalen. Vervolgens moeten de energieleveranciers op de spotmarkt aardgas tegen woekerprijzen inkopen om deze aan de Nederlander te verkopen. Wat Pieter daarin niet betrekt is het feit dat de overheid tegen het einde van het jaar ongeveer 30 miljard euro aan éxtra inkomsten uit de gasbaten heeft gehaald. En wat doet deze overheid in ruil? Een nieuw idee is dan om enkele honderden miljoenen in een fonds te storten om de ‘armen’ te helpen. Maar de ‘armen’ zijn niet de enigen die het slachtoffer zijn. Ook de leraar, de politieagent of de verpleegkundige zijn het slachtoffer. Die krijgen geen subsidies, kwijtscheldingen of wat dan ook, maar wel de rekening gepresenteerd. En 400 euro extra per maand is geen overdreven bedrag, dat is meer dan realistisch. En die 400 euro is er simpelweg niet in menig huishouden. Maar ook de energierekening van de villabezitter die eerst 800 euro per maand was, en nu 2.400 euro per maand wordt, is een probleem. Buiten het feit dat de villabezitter weet dat die 1.600 euro extra in een bodemloze put verdwijnt van speculanten, gaat dat geld niet meer de economie in. Ook aan de bovenkant van de markt zal noodgedwongen bezuinigd moeten worden. En zo komt bijna iedere laag van de bevolking aan de beurt, evenredig zelfs, of inkomen gerelateerd zoals ze dat in Den Haag noemen.

Het volgende ‘plan’ is dan nu om aan de onderkant van de samenleving de helpende hand te gaan bieden. Wat men echter feitelijk doet is de onderkant van de samenleving nóg afhankelijker maken van de overheid, en in veel gevallen nóg meer in de problemen brengen. Het systeem zit nu eenmaal zo in elkaar dat iedere tegemoetkoming zal leiden tot meer inkomen aan de ‘onderkant’, en dat gaat weer ten koste van andere subsidies of kwijtscheldingen. Of het netto dan nog helpt is nog maar zeer de vraag. Bovendien verdwijnt iedere incentive om nog werk te gaan zoeken, want dan vervallen alle voordelen. Wat de overheid feitelijk doet is een groep in de samenleving verder in een wurggreep leggen, en tegen de rest van de bevolking zeggen: ‘Zoek het maar uit’.

Het zou ook anders kunnen. Pomp in Groningen voor ieder huis 1.100 m3 aardgas (het gemiddelde verbruik van een doorsneewoning) éxtra op, verkoop deze hoeveelheid aan alle Nederlanders tegen een redelijke prijs. Iedereen die meer dan 1.100 m3 aardgas verbruikt kan dit kopen tegen de marktprijs op de spotmarkt. Het zal ertoe leiden dat meerverbruikers op zoek gaan naar alternatieven of bezuinigingen op het verbruik, én de overheid doet iets voor álle Nederlanders in plaats van een selecte groep die toch al afhankelijk is van de overheid. De 30 miljard euro gasbaten blijven bij deze constructie nog altijd grotendeels overeind en kan dan gebruikt worden om de Groningers ruimhartig te compenseren. Een andere optie is de Nederlandse gasmarkt te gaan reguleren en het speculeren te verbieden of onmogelijk te maken. Vreemd dat zulke ideeën niet naar boven komen borrelen bij de tienduizenden ambtenaren, maar altijd alleen die ideeën die mensen nog meer afhankelijk maken van de overheid. Is er dan niemand die zich afvraagt waarom de overheid wél bereid is om de schulden op zich te nemen van mensen die de energie niet meer kunnen betalen, maar juist niet bereid is om de prijzen te verlagen zodat niemand in de schulden komt?

Verder Lezen

Recent

Binnenland1 dag geleden

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al...

Documentaires1 dag geleden

Rectificatie: “Taken Kinderen van de staat”

“In onze documentaire “Taken: Kinderen van de staat” van 9 september 2022 zijn Bissy4Kids en het gezin van Foka Westra...

Binnenland3 dagen geleden

In de wurggreep van een minderheid?

De polarisatie die momenteel heerst in Nederland wordt op ongekende wijze gevoed door de huidige politieke leiders, gesteund en gevoed...

Binnenland5 dagen geleden

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de...

Economie1 week geleden

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te...

Documentaires1 week geleden

STATEMENT ‘TAKEN – KINDEREN VAN DE STAAT’

Bij de totstandkoming van de documentaire ‘Taken, kinderen van de staat’ is door Docsfair/Indepen uitvoerige en diepgravende research gedaan naar...

Politiek2 weken geleden

Jeugdzorg: Van Haga eist schoon schip

Kamerlid Van Haga wil alle verantwoordelijke bewindspersonen voor ontspoorde Jeugdbescherming uit kabinet hebben, morgen de eerste motie van wantrouwen “Er...

Klimaat2 weken geleden

Energie: iedereen het kind van de rekening

De ideeën over de door de overheid gecreëerde energiecrisis klotsen inmiddels tegen de plinten, maar aan de oorzaak wordt nog...

Documentaires3 weken geleden

Taken – Kinderen van de staat

Op 12 juni 2019 presenteerde de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg haar eindrapportage. De conclusies waren ontluisterend. Kim...

Buitenland3 weken geleden

Kiev populaire vakantiestad?

Kiev, hoofdstad van het in oorlog zijnde Oekraïne blijkt een populaire vakantiebestemming! Per dag vertrekken twee tot zes FlixBussen vanuit...

Trending

Support indepen.nl en help impact maken met onafhankelijk nieuws
This is default text for notification bar