Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Politiek

DOSSIER – Wob verzoeken onthullen meerdere ambtsmisdrijven

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Ollongren, De Jonge en Grapperhaus pleegden meermaals ambtsmisdrijven door de Grondwet te torpederen

Nederland is één van de weinige landen ter wereld die géén constitutioneel hof heeft. Een constitutioneel hof geeft de burger de mogelijkheid wetgeving te laten toetsen aan de Grondwet, en of een regel niet in strijd is met de fundamentele rechten en vrijheden of met het gelijkheidsbeginsel zoals die in de Grondwet zijn vastgelegd. Een Nederlandse rechter is niet bevoegd te toetsen aan de Grondwet (Artikel 120). Zeker tijdens de coronacrisis is op grote schaal de Grondwet geschonden, en in andere landen, die wel beschikken over een constitutioneel hof, is menige wet daar dan ook uiteindelijk gesneuveld. In de Nederlandse situatie is de Tweede Kamer, en uiteindelijk de verantwoordelijk minister diegene die de Grondwet dient te bewaken en eventuele schendingen dient te voorkomen. Al vanaf 2002 wordt gepleit voor de vorming van een constitutioneel hof, maar het wordt keer op keer afgeschoten.

Simpel gezegd heeft u als burger geen poot om op te staan als uw fundamentele rechten door wetgeving worden geschonden en de Grondwet wordt getorpedeerd, omdat er nergens een loket is waar u zich kunt melden. De rechter mag er niet op toetsen en u bent als burger afhankelijk van de integriteit van het ambtelijk apparaat. Ambtenaren, ministers en de Tweede Kamer horen te waken over de Grondwet.

De tekst die nu volgt is lang en mogelijk op punten ook complex. Toch achten wij het noodzakelijk het op deze manier te publiceren, aangezien dan pas duidelijk wordt op welke wijze ambtelijk Nederland omgaat met grondrechten van burgers bij de totstandkoming van de deels ongrondwettelijke TWM (Tijdelijke Wet Maatregelen), en op welke wijze deze vertrapt worden in een wedren tussen departementen onderling. De burger is hierbij van totaal ondergeschikt belang, en dat is huiveringwekkend.  

Oplopende spanningen tussen ministeries

Uit WOB-onderzoek blijkt dat het Ministerie van Justitie er werkelijk álles aan heeft gedaan om juist de Grondwet te schenden en de TWM (Tijdelijke Wet Maatregelen) erdoor te drukken, ondanks vele waarschuwingen van ambtenaren en departementen. Bij de ontwikkeling van de ‘coronawet’ of TWM, waarbij talrijke grondwettelijke zaken met voeten getreden worden, blijkt zich een machtsstrijd te ontwikkelen tussen VWS en JenV (Justitie & Veiligheid).

Op 19 april 2020 verstuurt Hugo de Jonge via zijn Blackberry (ja, die heeft hij ook nog) een bericht aan een aantal collega’s binnen VWS met de tekst “En heb jij scherp hoe een afzonderlijke Covid19-wet zich verhoudt tot de WPG, ook qua bevoegdheden?” Een ambtenaar bij VWS schrijft in antwoord daarop: “Dat beeld heb ik niet, omdat mij niet duidelijk is wat Grapperhaus precies beoogt.” Nederland zit in een periode waarin langzaam coronamaatregelen worden versoepeld, maar tot verbijstering van VWS blijkt JenV plots te verordenen dat sectoren zélf met protocollen moeten komen voordat er afgeschaald kan worden. Dit leidt tot een gefrustreerde interne mail aan VWS-collega’s door het clusterhoofd met de tekst: “Mmm, hoe kan het nu dat wij daar niets van weten. Terwijl ik alles probeer zo transparant mogelijk met JenV, BZK, Buza etc. te doen?”

Uit emailverkeer van 20 april 2020 blijkt dat er bij VWS de frustratie over het handelen van JenV inmiddels vanaf druipt: “Een eigen Wpg van JenV en BZK, mag VWS nog mede-ondertekenen? Greep naar de macht omdat wij de grondwettelijke aspecten wat verwaarloosd hebben, landjepik richting Hugo? Wie staat er elke persconferentie naast Rutte? Grondslag voor een paar jaar? Verkiezingen in 2021?”

Bron: Wob verzoek

Feitelijk zijn hier 2 ministeries aan het vechten om de macht. Het ministerie van VWS heeft ‘zijn’ WPG (Wet Publieke Gezondheid) en acht zich, omdat het om een gezondheidscrisis gaat, verantwoordelijk. Afgesproken was, ook met de Kamer, dat de WPG aangevuld zou gaan worden met nieuwe wetten. Tegelijkertijd blijkt nu JenV (Justitie en Veiligheid) bezig met een ‘eigen’ en aparte wet, los van de WPG. Daardoor verschuift de verantwoordelijkheid en wordt Justitie en Veiligheid verantwoordelijk tijdens een gezondheidscrisis. Omdat JenV het ook nog eens op eigen houtje doet, zonder VWS daarin te betrekken terwijl zij wel de expertise op gezondheidsvlak hebben, leidt dit tot veel onvrede onder ambtenaren bij VWS.

Ook blijkt uit emailverkeer van 21 april 2020 dat er een spoedwetsvoorstel is over een onbekende app die uit de koker van de NCTV (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid) komt, een organisatie die zich daar helemaal niet mee mag en kan bemoeien. En voor dat laatste blijkt ook een ‘spoedwetje’ in voorbereiding te zijn, blijkt uit hetzelfde mailverkeer, een ‘spoedwetje’ om het handelen van de NCTV te legaliseren…Dit is iets wat we al eerder zagen; eerst de wet overtreden en vervolgens de wet aanpassen zodat het opeens wél kan.

Op 22 april 2020 escaleert de zaak tussen VWS en JenV nog verder als blijkt dat iedereen die middag ‘onverhoeds’ geconfronteerd zal gaan worden met een onbekende brief en waarbij in een nieuw wetsvoorstel de verantwoordelijkheden van VWS gedeeltelijk overgaan naar VenJ. Gevolg is een interne mail binnen VWS waar de frustratie vanaf druipt: “Er mag niet gemorreld worden aan de centrale rol van de wet PG (red: Wet Publieke Gezondheid) bij de bestrijding van de Covid19-crisis. Deze brief is niet met VWS afgestemd en kan dus ook niet mede namens Min VWS en Min MZ verder.” Blijkbaar is een email met gelijke strekking ook naar het Ministerie van BZK (Binnenlandse Zaken) gegaan (deze ontbreekt in het WOB-onderzoek…), maar er is wél een reactie van BZK en daaruit blijkt dat BZK zich niet herkent in de brief… kennelijk is het Ministerie van JenV geheel op eigen houtje bezig.

De oplossing voor de onrust: een interdepartementale werkgroep?

In de daaropvolgende dagen wordt er tussen diverse departementen flink gesteggeld, maar omdat de nieuwe coronawet vele ministeries treft wordt uiteindelijk besloten om een interdepartementale werkgroep op te richten om één en ander te kanaliseren. Doelstelling wordt de anderhalve-meter-samenleving te verankeren in wetgeving. De samenstelling van deze werkgroep leidt wederom tot grote frustratie bij VWS, blijkt uit emailverkeer van 2 mei 2020, want er zit een overmaat aan ambtenaren van JenV en BZK in deze werkgroep. “Dat is belachelijk onevenwichtig en niet te doen” en “Op de huidige manier komt er helemaal niks terecht van de evenwichtigheid van drie ministeries van Ollongren.” Dat lijkt ons forse ambtenarentaal waar de frustratie vanaf druipt… bovendien blijkt VWS voorstander van opname van de coronaregels in de WPG (Wet Publieke Zorg) en niet in een aparte wet die hier los van staat, ook omdat dit in een Kamerbrief eerder zo is vastgelegd. In een email van 4 mei 2020 wordt dit standpunt uitgebreid toegelicht. Op 6 mei escaleert de zaak verder door een email waarin letterlijk staat: “Wat een bizar idee deze tijdelijke wet (met bevoegdheidstoedeling aan de burgemeesters).” Het ministerie van JenV vind het allemaal maar geneuzel en schrijft in de late avond van 6 mei 2020 nog een mailtje met de mededeling dat de aparte wetgeving er zo snel mogelijk moet komen omdat Grapperhaus dit 20 mei al in de ministerraad wil hebben. De druk wordt verder opgevoerd…

Bij VWS begrijpen ze er niets meer van. Als eindverantwoordelijke tijdens een gezondheidscrisis trekken Justitie en Veiligheid en Binnenlandse Zaken alles naar zich toe terwijl zij helemaal niet verantwoordelijk zijn. In overlegstructuren waarin VWS de belangrijkste partij is, sturen Justitie en Veiligheid en Binnenlandse Zaken een overwicht aan ambtenaren die uitsluitend de belangen dienen van Justitie en Veiligheid. VWS wil de bestaande wetgeving die omschreven is in de WPG, zoals ook afgesproken met de Kamer, uitbreiden. JenV wil juist aparte wetgeving op poten gaan zetten, iets dat nergens is afgesproken, en door de overmaat aan ambtenaren in de overleggen dreigen de belangen van VWS en de afspraken met de Kamer onder te sneeuwen.

Bizarre voorstellen komen ter tafel en worden serieus in behandeling genomen

Bij de totstandkoming van de nieuwe wet worden allerhande instanties wakker die hun kans schoon zien om lang gekoesterde wensen dan ook maar meteen in wetgeving te vatten. Zo wil het RIVM de locatiegegevens van telefoons door een wijziging van de Telecommunicatiewet in handen krijgen, en wil IenW (Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat) temperatuurchecks in het openbaar vervoer vastgelegd krijgen.

Het NCSC (Nationaal Cyber Security Centrum) gaat nog een paar stappen verder en wil nu de mogelijkheid krijgen om persoonsgegevens te verwerken uit alle netwerkverkeer van interne netwerken! Maar wat voor het volk geldt, hoeft natuurlijk niet voor ambtenaren te gelden. Zo wil Binnenlandse Zaken bedingen dat bijeenkomsten en vergaderingen van internationale organisaties ‘gewoon’ kunnen doorgaan. Let wel, dit staat allemaal letterlijk in WOB-documentatie!

Bron: Wob verzoek

Wat hier gebeurt is zeer extreem. De Telecommunicatiewet is er ook om de burgers te beschermen tegen een overheid die maar al te graag wil weten waar en wanneer u met uw telefoon ergens bent. Alleen in uitzonderlijke gevallen, zoals bij moordzaken, worden deze gegevens door tussenkomst van een rechter vrijgegeven. Het RIVM wil nu álle gegevens van álle burgers in handen krijgen. Bij het netwerkverkeer tussen interne netwerken moet u denken aan dataverkeer tussen afdelingen en instanties bij bedrijven onderling. Dat zijn gegevens waar geheime diensten zelfs nu nog geen toegang toe hebben, maar waarbij deze diensten tijdens het opmaken van de nieuwe wetgeving een opening zien om ook die gegevens onder het mom ‘corona’ in handen te krijgen. U hoeft niet erg fantasierijk te zijn om te kunnen bedenken op welke wijze hier gebruik en misbruik van gemaakt kan worden, ook als er geen corona is.

De ijver om zoveel mogelijk onwettige en Grondwet schendende zaken in een nieuwe wet te gieten valt ook ‘een ambtenaar’ op die hier zowel VWS als JenV op wijst. Waarom ‘een ambtenaar’; de naam is zwartgelakt inclusief het departement. In zijn (of haar) schrijven op 15 april 2020 wijst hij (of zij) erop dat het ‘betreden van woningen’ en ‘onderzoek aan het lichaam’ pas komt te vervallen als de hele wetgeving is ingetrokken, en over diezelfde wetgeving schrijft hij (of zij) dat de vervalbepaling in de tussentijd dermate is herschreven dat deze nu ook onbeperkt kan gelden… Ja, u leest het goed. Het is duidelijk dat de ambtenarij hier bezig was uitermate vergaande wetgeving te ontwikkelen.

Externe partijen voorzien problemen

Op 16 mei 2020 slaat de GGD ook alarm, omdat hij ziet dat de wet WPG ondermijnd dreigt te worden door aparte wetgeving. Ook op andere plekken wordt duidelijk dat er een totaal gebrek is aan synergie tussen de departementen. BZK heeft plots een tweede schrijver toegevoegd die de belangen van Ollongren mag verwoorden (???). In een interne mail wordt het vergeleken met het kinderspel ‘zakdoekje leggen: als de muziek stopt sturen we die versie naar de consultatie.’ Men neigt er zelfs naar om de afzonderlijke stukken maar over de schutting te gooien en het oordeel van de Raad van State vervolgens maar af te wachten.

Op 19 mei 2020 wordt de chaos nog groter als blijkt dat er onduidelijkheid is welke bevoegdheden een bestuurder van een instelling nu wel of niet heeft. De schrijver maakt wel een héél scherpe constatering: hij noemt BZK ‘de hoeder van de grondrechten’… en zo is het inderdaad.

De overleggen verlopen steeds stroever zoals blijkt uit emailverkeer van een VWS-ambtenaar aan Hugo de Jonge; hij weet te bedingen dat “de anti-misbruikbepaling voor de appjes nu niet wordt meegenomen. Carrièrebevorderend is dat vermoedelijk niet..”, aldus de schrijver. De druk vanuit JenV is kennelijk zeer groot. Wat een ‘antimisbruikbepaling’ inhoudt laat zich slechts naar gissen…

Steeds duidelijker wordt dat JenV de situatie misbruikt om zeer vergaande wetgeving erdoor te drukken die volledig voorbijschiet aan de doelstelling: vervanging van noodverordeningen. Zo mailt een ambtenaar op 22 mei 2020 aan VWS dat het in nieuw bedachte wetgeving gaat om het isoleren van mensen die nog niet ziek zijn, en dat daarmee op geen enkele wijze aangetoond kan worden dat deze mensen een gevaar voor de gezondheid zijn (…) Isoleren van mensen die nog niet ziek zijn?

Meer en meer wordt duidelijk dat Justitie en Veiligheid een verstikkende greep op de vorming van de nieuwe wetgeving krijgt. Ook externe partijen zien dat nu. Vanuit VWS doen ambtenaren verwoede pogingen de macht van JenV te breken, met het risico hun eigen carrière op het spel te zetten. Het isoleren van gezonde mensen doet denken aan communistisch China en heeft niets meer met een gezondheidscrisis te maken, maar kennelijk is Justitie en Veiligheid druk doende om dergelijke wetgeving er door te drukken.

Brisante beslispuntennotitie: het gaat om grondrechtenbeperking

Uiterst brisant is de beslispuntennotitie van 27 mei 2020. Hierin wordt expliciet vermeld dat het doel van de Tijdelijke Wetgeving Maatregelen is een wettelijke grondslag te krijgen voor een grondrechtenbeperking. Pardon? Binnen een maand tijd is de doelstelling om tijdelijke noodverordeningen vastgelegd te krijgen in nauwelijks terug te draaien grondrechtenbeperkingen?

Bron: Wob verzoek

Meer en meer organisaties mengen zich in het debat. Op 2 juni 2020 mengt ook de VGN (Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland) zich in het debat. Zij constateren dat de voorgestelde maatregelen volstrekt onuitvoerbaar zijn, mede omdat er geen heldere regels voor de uitvoerbaarheid en handhaving zijn, maar juist wel strafmaatregelen voor instanties die zich er niet aan houden. De Nederlandse Orde van Advocaten vraagt zich op 3 juni 2020 af waarom dit allemaal noodzakelijk is, omdat alles al is afgedekt in de noodverordeningen. Artsenfederatie KNMG heeft het over ‘vergaande inbreuken op grondrechten’ en wijst er tevens op dat de Staten Generaal pas achteraf inspraak heeft in plaats van vooraf.

Bron: Wob verzoek

Op 14 augustus 2020 wordt Justitie en Veiligheid opmerkzaam gemaakt op het feit dat een aantal voorgestelde wijzigingen juridisch niet houdbaar zijn. Buiten het feit dat de dan geldende noodverordeningen hun juridische houdbaarheid verliezen omdat ze te lang duren is het ‘ingrijpen binnenshuis’ kwestieus, maar ook de verplichting van de mondkapjes is hoogstwaarschijnlijk al juridisch onhoudbaar.

Steeds meer partijen krijgen door dat men met iets bezig is waarvoor iedere grondslag ontbreekt. De bedachte wetten zijn onuitvoerbaar, niet controleerbaar, niet te handhaven en op veel punten schenden zij de Grondwet. Ook de vergaande regelingen om mensen binnenshuis op te zoeken zijn juridisch niet meer te verantwoorden omdat zij direct in conflict zijn met de Grondwet. Ook blijkt dat de mondkapjesplicht op een erg gammele basis gebaseerd is. Zeer belangrijk is ook de opmerking van Nederlandse Orde van Advocaten die weliswaar een noodzaak ziet om de wetgeving beter te verankeren in de wet, maar zich tegelijkertijd afvraagt waarom de Grondwet geschonden moet worden als er al bestaande wetgeving is die met noodverordeningen hetzelfde bereikt. Waar is Justitie en Veiligheid meer bezig?     

VWS draait bij, dan toch maar een TWM (Tijdelijke Wet Maatregelen)

Op 25 augustus 2020 maakt Hugo de Jonge een vreemde draai. Wilde hij eerst alles onderbrengen in de bestaande WPG, nu wil hij weten in hoeverre verplichte quarantaine opgenomen kan worden in de Tijdelijke Wet Maatregelen, vergelijkbaar met Duitsland. Kennelijk is de TWM onontkoombaar geworden. Ook meer bizarre wetsvoorstellen komen nu aan de orde, zoals stemverheffing tijdens demonstraties… men had dit willen verbieden maar heeft toch met de hand over het hart gestreken…

Op 31 augustus 2020 ontstaat enige onduidelijkheid in de voorbereidingen van een gesprek tussen de staatsecretaris en de ministers over de TWM. Onduidelijk is of de Kamer vooraf of achteraf geïnformeerd dient te worden. Vooraf is gebruikelijk, maar kennelijk is het nu zo vastgelegd dat het achteraf is, iets waar de ‘gezaghebbers’ ook op hebben aangedrongen.

Ondertussen begint VWS zich zorgen te maken over de beeldvorming rondom Hugo de Jonge, zoals blijkt uit een brief van 9 september 2020. Kern van de zorgen is dat de onrust over de TWM in de publieke opinie opgehangen wordt aan Hugo de Jonge, terwijl het hele Kabinet uiteindelijk verantwoordelijk is. Ook uit emailverkeer van 10 september 2020 blijkt dat men zich steeds meer zorgen maakt over de beeldvorming over de TWM, maar niet getreurd, VWS gaat nadenken over een communicatiestrategie om de beeldvorming te verbeteren… uit een media-analyse van 10 september wordt de onrust beschreven en erop gewezen dat niet Hugo de Jonge maar Grapperhaus, en in mindere mate minister Ollongren, de initiators van de wet zijn… dit bevestigt het beeld dat we inderdaad hebben…

VWS maakt zich zorgen om haar leider Hugo de Jonge die te veel komt te lijden onder alle publieke aandacht voor de TWM. Ze willen hun leider niet laten beschadigen, terwijl juist 2 andere bewindspersonen verantwoordelijk zijn voor de schade.

Er blijkt totaal geen onderbouwing te zijn voor de anderhalve meter

Ook opmerkelijk is dat pas op 18 september 2020 VWS aan RIVM een onderbouwing vraagt voor de anderhalve meter… De Tijdelijke Wet Maatregelen moet namelijk voorgelegd worden aan de Raad van State en die zullen (uiteraard) naar een onderbouwing vragen… Opmerkelijk genoeg geeft het RIVM schriftelijk aan op zo’n korte termijn geen antwoord te kunnen geven. Heel Nederland houdt al sinds maart 2020 anderhalve meter afstand, maar het RIVM kan daar geen onderbouwing voor aanleveren als daarom gevraagd wordt? Om het wetenschappelijke gehalte hiervan verder te onderbouwen, oppert het RIVM de adviezen (pardon, adviezen?) van de WHO (World Health Organization) en het ECDC (European Centre for Disease Prevention and Control) maar toe te voegen die, u raadt het al, ook geen wetenschappelijke onderbouwing kennen. De oorspronkelijke doelstelling was de anderhalve meter in wetgeving te verankeren, maar er blijkt nu dus helemaal geen deugdelijke grondslag voor te zijn.

Bron: Wob verzoek

Eigenlijk is het te zot voor woorden dat nu pas voor een onderbouwing wordt gevraagd. Al vanaf maart 2020 worden mensen bekeurd omdat ze geen anderhalve meter aanhouden op een bankje in het park, worden demonstraties verboden omdat de anderhalve meter niet kan worden aangehouden (behalve die van BLM en enkele klimaatdemo’s dan) en staat op ieder pamflet van de overheid een plaatje om duidelijk te maken dat men anderhalve meter afstand moet houden. Maar als er gevraagd wordt naar een onderbouwing bij het RIVM, dan heeft men het opeens over een ‘bescheiden wetenschappelijke onderbouwing.’ En alle krachten zijn er nu op gericht om wetgeving te vormen die de anderhalve meter in de wet moet gaan verankeren? Op grond van wat dan? Een bescheiden wetenschappelijke onderbouwing?

TWM (Tijdelijke Wet Maatregelen) blijkt al voor het debat voorgekookt te zijn

Inmiddels wordt er stevig achter de schermen gelobbyd (in de betreffende mail heet dat ‘gedeald’) voor de TWM. Op 25 september 2020, 12 dagen vóór het debat, staat vast dat er een meerderheid bij elkaar ‘gedeald’ is, waarbij PvdA, SGP, GL en mogelijk ook 50PLUS vóór zullen stemmen. Let wel, dat is dus nog voordat de daadwerkelijke stukken waarom het gaat naar de Tweede Kamer zijn gestuurd!!! Deals worden dus beklonken alvorens officiële stukken worden verspreid en nog voordat het de Tweede Kamer bereikt. Dat wil dus ook zeggen dat in de Tweede Kamer een debat over de TWM alleen nog maar een toneelstukje voor het volk is geworden, waarbij de deal allang in de achterkamertjes beklonken is.

Bron: Wob verzoek

Op 7 oktober 2020 wordt vervolgens de TWM (Tijdelijke Wet Maatregelen) met meerderheid van stemmen aangenomen…

Jawel, de wet is erdoor. Maar na het lezen van voorgaande zal u duidelijk zijn dat er maar weinig partijen zijn te vinden die het ermee eens zijn (geweest). Er is op ambtelijk niveau een machtsstrijd gaande geweest tussen 3 ministeries, en het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft ‘gewonnen’; een apart wet, los van de reeds bestaande Wet Publieke Gezondheid. En de Kamerleden, die dat hadden moeten bewaken en die medegedeeld was dat de WPG aangepast zou worden, stemden in meerderheid vóór een aparte wet. Of de nieuwe wet fundamentele rechten en vrijheden schendt kunt u als burger nergens laten toetsen. De rechter mag het ook niet toetsen, maar het ligt nu wel vast.

Grondwet wordt op vele punten geschonden door ministers

En waarom pleegden Ollongren, De Jonge en Grapperhaus dan ambtsmisdrijven zult u zich afvragen? Iedere minister dient de Grondwet te respecteren, dat is onderdeel van de wet. De regering en de Staten-Generaal worden beschouwd als hoeder van de Grondwet. Wegens ons parlementaire stelsel ligt het zwaartepunt van de beslissingsmacht over de uitleg van die Grondwet uiteindelijk bij de Tweede Kamer. Daarnaast staat in de wet ‘Ministeriële verantwoordelijkheid en ambtsdelicten leden Staten-Generaal, ministers en staatssecretarissen’ dat bij niet-naleving de desbetreffende minister van deze verplichting verantwoordelijk en in rechte vervolgbaar is: “De medeondertekening van wetten en koninklijke besluiten door een of meer ministers of staatssecretarissen wijst de voor die wetten en koninklijke besluiten verantwoordelijke ministers of staatssecretarissen aan.” En dat maakt Ollongren (mede) strafbaar en vervolgbaar. Maar niet alleen Ollongren. Kijken we wie de wet heeft (mede) ondertekend, dan zijn ook Grapperhaus en De Jonge verantwoordelijk. Alleen de Koning kent onschendbaarheid op dat vlak.

Bron: Wob verzoek

Daarnaast is de wijze waarop deze grondwetswijzigingen hebben plaatsgevonden niet conform de Grondwet gebeurt. De wijze waarop de Grondwet kan worden gewijzigd, wordt geregeld in hoofdstuk 8 van de Grondwet. De voornaamste bepalingen daarbij zijn dat dit in twee stappen moet gebeuren en dat bij de tweede stap een versterkte meerderheid nodig is. Eerst moet een ‘overwegingswet’ worden aangenomen door Tweede en Eerste Kamer. Daarna wordt de Tweede Kamer ontbonden en vinden daarvoor verkiezingen plaats. Hierna besluiten Tweede en Eerste Kamer over de eigenlijke wijziging. De Grondwet wordt alleen gewijzigd als dit voorstel met twee derde van de stemmen is aangenomen.

Ollongren, De Jonge en Grapperhaus hadden hier staatsrechtelijk gezien moeten ingrijpen, maar deden dat nadrukkelijk niet. De beslispuntennotitie van 27 mei 2020, waarin expliciet wordt vermeld dat het doel van de Tijdelijke Wetgeving Maatregelen is een wettelijke grondslag te krijgen voor een grondrechtenbeperking maakt dat de ministers Ollongren, Grapperhaus en De Jonge wisten waarmee ze bezig waren, en maakt hen daardoor strafbaar.

Waarom de ministers ook daar weer mee wegkomen? Ach, zolang Rutte’s positie er niet door bedreigd wordt, gebeurt er echt helemaal niets mee. De rechterlijke macht, die de wet zou moeten kennen, houdt haar mond…

Verder Lezen

2 Comments

  1. Bert Scheltinga

    29 juni 2022 in 18:49

    Ongelofelijk

  2. A. vdL

    30 juni 2022 in 14:13

    Ongelovelijk, schandalig, crimineel.
    Je mag de woorden zowel afzonderlijk als direct achter elkaar in 1 zin gebruiken.
    Opsluiten die lui. Allemaal die onze mensenrechten hebben geschonden. Onze ouderen in eenzaamheid hebben laten overlijden. Onze jeugd kostbare jaren van ontwikkeling hebben ontnomen en veel mensen in depressie hebben gestort.

    Dank jullie wel voor jullie onvermoeibare drive om dit soort dingen tot op de bodem uit te zoeken en aan het licht te brengen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Politiek

Stikstof is slechts een stok om mee te slaan

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Het doel heiligt de middelen: Stikstof is slechts een stok om mee te slaan

De UN heeft al haar visies gebundeld in ‘Agenda 2030’. De 17 ‘Sustainable Development Goals’ (SDG’s) vormen daarin de leidraad. Vertegenwoordigers daarvan verschijnen met enige regelmaat op TV en zijn te herkennen aan het kleine ronde insigne met 17 verschillende kleuren op hun revers. 

In de basis is er niets mis met deze doelstellingen, in de uitwerking gaat het echter nogal mis. Sri Lanka is een goed voorbeeld van hoe het mis kan gaan. Het land stond bovenaan de ranglijst van landen die de SDG’s het beste voor elkaar had. Zo werd er nauwelijks nog kunstmest toegepast en werd er ‘inclusief’ geproduceerd. Op papier een fantastische prestatie, en het land werd in het verleden dan ook geprezen door vertegenwoordigers van de UN (United Nations). Dat door het minder toepassen van kunstmest de opbrengst per vierkante meter grond ook veel lager is, wordt op de koop toegenomen.Het gevolg is voedselschaarste, maar er wordt voldaan aan de SDG’s… Inmiddels staat het land op instorten; er is een voedselcrisis en het volk is in opstand gekomen.

Het grote probleem met ngo’s (niet-gouvernementele organisaties) is tweeledig. 

Op de eerste plaats zijn ze niet democratisch gekozen, maar proberen ze wel te infiltreren in bestuursorganen om hun invloed aan te wenden, en dat lukt aardig goed. 

Op de tweede plaats zijn ze van mening dat alleen zijzelf in staat zijn hun eigen gedachtengoed uit te voeren, en daar begint het te knellen. In de zogenaamde Vancouver Declaration staat onomwonden: “land cannot be treated as an ordinary asset controlled by individuals”.

Vrij vertaald: land kan niet bewerkt worden door individuele eigenaren. Daarnaast verklaren zij dat privaat bezit van land “a principal instrument of accumulation and concentration of wealth, therefore contributes to social injustice” is. Met andere woorden: privaat grondbezit leidt tot rijkdom bij individuen, en dat is sociaal onrechtvaardig.

Er is al veel geschreven over het World Economic Forum (WEF), ofwel in de vorm van doemscenario’s, ofwel in de vorm van ‘complottheorieën’. De doelen van het WEF, die alles toegankelijk publiceren, lijken op het eerste oog onschuldig. Een wereldbevolking die maar blijft groeien vraagt om een adequate aanpak om met name opkomende voedselproblemen het hoofd te kunnen bieden. Een zeer belangrijke rol is daarbij ook weggelegd voor de Verenigde Naties (United Nations). 

De twee werelden van deze visie treffen zich op dit punt, een innige samenwerking tussen het WEF en de UN zijn het gevolg. Het WEF is ‘strategic partner’ op deze beleidsvisie van de UN. Het WEF is daarentegen een groot voorstander van de versmelting van publieke en private partijen. Om die reden zijn de grote ngo’s, grote ondernemingen en overheden,allemaal lid van het WEF. Doel van beide partijen is om grip te krijgen op de voedselproductie om zo de doelstellingen van de UN te bereiken. Er zit alleen iets zeer tegenstrijdigs in de doelstellingen: door de regels van de UN toe te passen daalt juist de voedselproductie. In Sri Lanka ‘lukte’ dat door overheidsbemoeienis, de boeren voerden braaf uit wat de overheid dicteerde, met als gevolg een drastische daling in de voedselproductie. In Canada probeert Trudeau dat ook. Door het inperken van de toepassing van kunstmest is het logische gevolg dat de opbrengsten zullen dalen. Gevolg hiervan is weer dat boeren aan de afgrond van hun bestaansrecht komen. Het gevolg van deze politiek is weer dat de landbouwgronden uiteindelijk in handen komen van grote organisaties of overheden. In Oekraïne is 17 miljoen hectare landbouwgrond (het oppervlak van Italië) in handen van slechts twee spelers(Vanguard en Blackrock). De grootste landbouwgrond-bezitter in Amerika is Bill Gates. En hier komen de werelden weer bij elkaar. Daar waar het WEF streeft naar een versmelting van private en publieke partijen en de UN naar een centraal gestuurde voedselproductie die inclusief en voedzaam is, is aan beide voorwaarden van beide organisaties voldaan. Enige tegenstrijdigheid is dat landbouwgrond in handen komt van beleggers, ‘filantropen’ en banken, maar kennelijk heiligt het doel de middelen.

De Nederlandse situatie met de boeren ontgaat ook het buitenland niet. Velen zien de overeenkomsten met Canada en Sri Lanka, de Nederlandse reguliere media blijft stil. Een overheid die onmogelijke eisen neerlegt voor een sector, en als ‘oplossing’ aanbiedt om de landbouwgronden over te nemen. Het meest kritische deel van de SDG’s is het gebruik van overheden in de transformatie van de economische activiteiten zodanig dat zij voldoen aan de doelstellingen (Goal 12) van de UN: “sustainable consumption and production patterns.” We zien dit in Nederland voor onze ogen zich voltrekken, maar de reguliere media verblindt ons met ‘stikstof’, ‘terreurboeren’, verkeersmeldingen over blokkades en zogenaamde handreikingen van de overheid. De buitenlandse pers ziet het wél, alleen dat feit op zich is al opmerkelijk.

Eerder constateerden wij al dat in alle plannen van de UN en het WEF ‘de boer’ ontbreekt als partner in deze reorganisatie van de voedselproductie. Dat de Nederlandse overheid de landbouwgronden in bezit wil krijgen is overduidelijk, daar komt geen complot aan te pas. Boeren die stikstof gaan reduceren komen aan de afgrond te staan en hebben slechts twee keuzes: verkopen aan de staat of aan de bank.

Onder aan de streep komt het erop neer of wij als Nederlanders afhankelijk willen worden van de overheid voor onze voedselvoorziening, of de huidige situatie willen handhaven waarbij ‘onze’ boeren daarvoor zorgen. Willen wij ons afkeren van de plannen van de overheid rest er slechts één oplossing: het structureel ontwijken van bedrijven die gelieerd zijn aan het WEF of de UN. De ‘supporters’ van dit beleid vindt u terug op hun sites. 

De politiek wil niet wijken en drukt gewoon door.

Stikstof is slechts het instrument, de stok om mee te slaan. En of de overheid de met publiek geld (uw geld!) betaalde grond straks gaat gebruiken om op te gaan bouwen of verbouwen, daar communiceert de Nederlandse overheid tot dusverre niet over. De kaarten liggen lang niet allemaal op tafel, en dat maakt het verleidelijk de niet geopenbaarde kaarten maar als ‘complot’ weg te zetten. U kunt zich eerder afvragen waarom deze nog niet op tafel liggen. Heeft de overheid al gecommuniceerd wat ze met de grond willen doen? 

Voor een diepgaandere analyse verwijzen wij naar deze website.

Verder Lezen

Politiek

De crisis van u, is niet mijn crisis!

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Het wordt steeds duidelijker dat binnen de samenleving onder bepaalde groepen een mentaliteit heerst die ‘een probleem’ vooral willen oplossen door er een andermans probleem van te maken, om vervolgens die ander te verwijten dat hij er niets aan doet. Tegelijkertijd creëren ze schijnoplossingen waarbij ze juist zelf profiteren van ‘het probleem’.

De windmolens in Drenthe, waartegen groot verzet was vanuit de Drentse samenleving, kwamen er onder druk van de rechter tóch. Niet omdat de rechter van mening was dat de verweerders ongelijk hadden, maar ‘in het algemeen belang’. De grootste energievreters in Nederland bevinden zich echter in de Randstad, maar toen ze op IJburg geplaatst moesten worden werd (met succes) geprocedeerd tegen plaatsing. Technisch gezien is de opwekking van energie het meest ideaal vlak bij de plek waar de stroom ook nodig is, het ‘algemeen belang’ ligt dus in IJburg en niet in Drenthe.

Toen in Amsterdam de ‘documentlozen’ (dat zijn uitgeprocedeerde, illegaal in Nederland verblijvende mensen) het gerechtelijk bevel om het land te verlaten negeerden en geen onderdak konden vinden, werd in de gemeenteraad van Amsterdam voorgesteld om de kiezers, die het hardst vechten voor erkenning van deze ‘documentlozen’, de mogelijkheid te geven ze ook in hún wijk op te vangen. Win-win toch? Dat bleek allerminst het geval, juist de mensen uit het kiesdistrict met de meeste steun voor erkenning van documentlozen bleken het minste draagvlak te hebben voor opvang.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Gemengde scholen werden gepromoot door dezelfde mensen die hun eigen kroost per bakfiets naar roomblanke (of ‘witte’ in hun eigen jargon) scholen brachten, of milieuzones werden zodanig ingesteld dat extreem milieuvervuilende cruiseschepen nét buiten die zone uitermate welkom bleven en de stadskas spekten.

Omgekeerd, als deze ‘bepaalde groepen’ zélf kunnen profiteren van regelingen die ‘het algemeen belang’ zouden moeten dienen, staan ze vooraan en creëren daarvoor wetgeving. Daarbij is het niet belangrijk of het daadwerkelijk bijdraagt, maar dat de schijn gewekt wordt dat het bijdraagt aan het ‘algemeen belang’, wat hierbij verward wordt met ‘eigenbelang’.

CO2 is een enorm maatschappelijk probleem volgens hen, en iedereen moet de ‘verantwoordelijkheid’ hebben om dit ‘collectieve probleem’ op te lossen door CO2-uitstoot tot een minimum te beperken. Graag wijzen ze anderen daarop. De kolenstroom vretende, mede door Afrikaanse lithium-handjes gebouwde Tesla, die 95% van de bevolking niet kan betalen, aantoonbaar helemaal niets aan de CO2-uitstoot vermindert, integendeel zelfs, is een goed voorbeeld daarvan. Geen of nauwelijks bijtelling, geen wegenbelasting en een gratis parkeerplek in de stad op basis van een drogredenen.

Vliegbeperkingen om CO2-uitstoot te beperken kunnen simpelweg afgekocht worden door een ‘CO2-tax’. De CO2 gaat gewoon de lucht in, maar hij is afgekocht en er is geen gram CO2 minder de lucht in gegaan. Er wordt wél ruim 1 miljard overgemaakt naar Afrika om waterputten te slaan voor ‘de arme mensen’, maar de zonnepanelen die menig minderbedeelde Nederlander uit de energiecrisis zou kunnen helpen, komen mooi op het eigen dak te liggen, met een sterk verlaagde energierekening voor die ‘bepaalde groepen’ tot gevolg.

Met de CO2-credits wordt de schrijnende hypocrisie helemaal zichtbaar. Het verschuiven van CO2 binnen sociale klassen; het is een knap stukje framing om beiden het gevoel te geven iets aan ‘het klimaat’ te doen, netto maakt het namelijk helemaal niets uit, er gaat net zoveel CO2 de lucht in, het wordt alleen verschoven. En daarmee behouden ‘bepaalde groepen’ alle privileges die zij ‘de armen’ ontzeggen, maar ze claimen wél iets aan ‘het klimaatprobleem’ te doen, terwijl ze het feitelijk in stand houden door de mogelijkheid ze te kunnen opkopen van minder bedeelden. ‘Social-credits’ zijn daarmee juist extreme asociale credits.

Het lijkt er dan ook sterk op dat deze groep eerst zelf ‘het probleem’ creëert in de vorm van windmolens, documentlozen, gemengde scholen, elektrische auto’s, vliegen of CO2-credits, om vervolgens ofwel de oplossing aan anderen over te laten, ofwel het af te kopen (wat het probleem niet oplost) óf met zelf gecreëerde schijnoplossingen probeert er maximaal van te profiteren. Aan een échte oplossing werken ’bepaalde groepen’ juist per definitie niet mee. Dan waren CO2-credits niet verhandelbaar maar voor iedereen gelijk in hoeveelheid en waarde, dan was vliegen niet afkoopbaar maar beperkt voor iedereen en dan werden massaal zonnepanelen geplaatst op de daken van mensen waarvoor de energie juist onbetaalbaar is.

Bij de oprechtheid van deze ‘bepaalde groep’ mogen dan ook wel eens een keer vraagtekens gezet worden toch?

Verder Lezen

Politiek

De profeten van nu zijn de wappies van toen

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

De ontsteltenis over de uitspraken van Barbara Baarsma van de Rabobank is groot, op zowel social media als in kranten van de reguliere media. Toch is er een groep die verbaasd is over de verbazing, want al meer dan 2 jaar geleden waarschuwden zij voor deze ontwikkeling. Liefkozend werden ze ook wel ‘wappies’ genoemd en verspreidden ze alleen maar ‘complotten’. Zullen we deze ‘complotten’ even de revue laten passeren?

Neem nu het ‘complot’ mondkapjes. Er gaat geen enkele werking vanuit. De ‘wappies’ deden niet mee met dit clowneske ritueel, waarom ook, iets dat niet werkt is zinloos toch? Was het dan dwarsliggerij? Nee, het doel van die mondkapjes was onderwerping afdwingen, onderwerping aan het regime, onderwerping aan de massa, onderwerping aan uw medemens, of kunt u een andere reden verzinnen waarom een overheid iets erdoor drukte, wetende dat het totaal niet functioneel was? Zwembandjes waren net zo functioneel geweest.

Neem het ‘complot’ vaccins. ‘Wappies’ riepen vanaf het begin dat het collectief nemen van een vaccin tegen een muterend virus met een mortaliteit van 0,23% baarlijke nonsens is. Alleen risicogroepen zouden het kunnen overwegen. Maar het werd een door de overheid en media gecontroleerde heksenjacht op de ‘wappies’ die dat spuitje niet nodig vonden. De door wappies vanaf het begin verspreidde ‘spaarkaart’ is inmiddels bijna vol, want ze wisten dat het niet bij de één of twee spuitjes zou blijven. Spuitje 5 (exact gelijk aan spuitje 1) is binnenkort ‘noodzakelijk’ tegen een virus dat inmiddels gemuteerd is tot een snotneus. Er zijn nog 60 miljoen vaccins tegen het oorspronkelijke Wuhan-virus ingekocht, en Kuipers is binnen enkele weken geschoven van ‘uitsluitend voor 60-plussers’ (omdat de EMA het niet goedgekeurd heeft voor 60-minners) naar ‘vanaf september iedereen boven de 12 jaar.’

Neem het ‘complot’ QR. Wappies noemden de invoering van de QR het uiteindelijke doel en corona slechts het middel. De QR werd ingevoerd, maar gevaccineerden besmetten elkaar onderling massaal mét QR-code en het scheelde maar een haar of ook onderwijs en werk werden geblokkeerd door een QR. Als de QR niet helpt om besmettingen te voorkomen, het vaccin niet werkt om besmettingen te voorkomen, wat is dan nog het doel van de QR? Voor de wappies is dat wel duidelijk: onderwerping, want de QR biedt na invoering nog zoveel andere mogelijkheden voor een overheid. U weet toch hopelijk wel dat er nog altijd miljoenen worden geïnvesteerd door deze overheid in een niet-werkende QR? Voor corona werkte hij niet, waarvoor is hij dan nog noodzakelijk? Is het dan onzin om te zeggen dat de QR het doel is en corona slechts het middel was?

Neem het ‘complot’ social-credit systeem. Wappies hadden het over een overheid die een CO2-budget zou afdwingen waarin burgers ‘vrij’ mogen shoppen. Een beperkt CO2-budget voor aankopen, vlees, benzine, autogebruik en/of vliegen. De Rabobank en ING werken al járen aan dit systeem en hoeven maar op een knop te drukken en het is ingevoerd. Waarom zou een bank uit zichzelf een social-credit-systeem opzetten met een mogelijkheid om de credits onderling te verkopen, als de staat de beperkingen niet oplegt, en de bank ze niet kán opleggen. Wat is dan een reden om ze onderling te verhandelen? U raadt het al, met één decreet vanuit Den Haag is dat wél het geval…

Een complot blijft een complot zolang de overheid niet transparant communiceert met de bevolking. De overheid heeft slechts één probleem: het vergt tijd om een ‘complot’ voor te bereiden. Bij Indepen weten we dat op het ministerie in Den Haag een klimaatlockdown al helemaal is uitgewerkt, dat is geen complot maar het gevolg van een lekkende ambtenaar die zelf de stukken schreef. Binnen de EU wordt naarstig gewerkt aan een digitaal paspoort en een digitale munteenheid. U hoeft de ‘complotten’ maar aan elkaar te rijgen… of neem een kijkje in China, daar is het allang ingevoerd.

Wellicht wordt het tijd de ‘wappies’ wat serieuzer te nemen, want tot dusverre had ieder ‘complot’ slechts één beperking: de tijd die nodig is om aangetoond te krijgen dat een complot slechts overheidsbeleid is dat nog niet is vrijgegeven, uitgelekt of door Wob-verzoeken is blootgelegd. De profeten van nu zijn de wappies van toen, want het stopt pas als we collectief ‘nee’ zeggen, de overheidstrein dendert namelijk geruisloos onverminderd door. Zodra de overheid uw voedsel en geld onder controle heeft, zal ze de spelregels vrijgeven en is het te laat. De QR veranderde tenslotte ook van 2 prikken naar 3 prikken zonder dat de QR zelf veranderde, alleen de overheid veranderde de spelregels waaronder de QR ‘werkte’. Dat werkt net zo met het digitale paspoort en de digitale munt, het is voorwaardelijk waar het onvoorwaardelijk zou moeten zijn.

Verder Lezen

Recent

Gezondheid16 uur geleden

Concept ‘nieuwe’ coronawet is chronisch ziek

Het concept voor de ‘coronawet’ is inmiddels beschikbaar via deze link. Wat meteen opvalt is dat de wet staat of...

Economie2 dagen geleden

Groninger gasveld gaat open voor heel Europa

Dat leest u natuurlijk nog nergens, maar uiterlijk in november zal het een feit zijn. Indepen sprak met enkele experts...

Economie4 dagen geleden

De digitale Euro: moderne slavernij?

Voorwaardelijk geld Iedereen is bekend met voorwaardelijk geld: in de jonge jeugdjaren kreeg je zakgeld, mits het maar niet besteed...

Economie5 dagen geleden

Jan Modaal wordt kaalgeplukt, producenten en Den Haag profiteren

In Nederland hebben we op dit moment de hoogste gasprijzen van Europa. Dat is vreemd, aangezien Nederland een gigantische gasbel...

Column6 dagen geleden

Opnieuw CTB: VNO-NCW en MKB draaien ondernemers de nek om

Werkgeversorganisaties als VNO-NCW en MKB-Nederland draaien eigenhandig hun eigen leden, de ondernemers, én de samenleving de nek om door het...

Politiek1 week geleden

Stikstof is slechts een stok om mee te slaan

Het doel heiligt de middelen: Stikstof is slechts een stok om mee te slaan De UN heeft al haar visies gebundeld...

Politiek1 week geleden

De crisis van u, is niet mijn crisis!

Het wordt steeds duidelijker dat binnen de samenleving onder bepaalde groepen een mentaliteit heerst die ‘een probleem’ vooral willen oplossen...

Politiek2 weken geleden

De profeten van nu zijn de wappies van toen

De ontsteltenis over de uitspraken van Barbara Baarsma van de Rabobank is groot, op zowel social media als in kranten...

Politiek2 weken geleden

CO2-credits: Banken én overheid in een één-tweetje

Zou een bedrijf tientallen miljoenen steken in een handelsproduct waarvan het zeker zou weten dat het gaat mislukken? Wij denken...

Wetenschap2 weken geleden

De cancelcultuur heeft de wetenschap een enorme dreun bezorgd

Als u met een kwaal naar de huisarts bent geweest, en vrienden vragen u wat er aan de hand is,...

Trending

Steun onafhankelijk nieuws
This is default text for notification bar