Tot de kern. Zonder twijfel.

Volg ons via

Connect met ons

Binnenland

Doodsbange moeder toeslagenaffaire in shock nu Raad voor de Kinderbescherming direct met uithuisplaatsing dreigt

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

De vier kinderen van Sandra (38) moeten volgens de Raad voor de Kinderbescherming onder toezicht worden gesteld vanwege verwaarlozing. Sandra, die juist jarenlang alle zeilen bijzette om haar gezin ondanks de klopjacht door de fiscus én geldzorgen overeind te houden, houdt haar hart vast. De Raad dreigt het roer in haar gezin namelijk opeens zonder pardon over te nemen. Deze dienst dreigt zelfs al intimiderend met uithuisplaatsing, terwijl de gezinstherapie nog niet eens is begonnen. 

“Wij houden van onze kinderen. Wij zijn doodsbang ze te verliezen,” slaat ze alarm via deze nieuwssite Indepen. Tegen de macht van de Raad zijn we niet opgewassen, zegt ze. “Ik heb er alles voor over om mijn kinderen te houden.” 

Het gezin kan tot 16 juni verweer voeren bij de Raad, die daarna een gang naar de rechtbank maakt om een Ondertoezichtstelling (OTS) te vorderen en een uitspraak te forceren. 

De duimschroeven worden nu al meedogenloos en dreigend aangedraaid. ”Indien er binnen drie maanden na de start van de gezinsbehandeling of gezinsopname geen verbetering zichtbaar is, dan zal uithuisplaatsing van de kinderen vermoedelijk de enige manier zijn om de grote zorgen over hen weg te nemen”, schrijft de Raad voor de Kinderbescherming in zijn brief aan de rechtbank. De stukken zijn in handen van deze nieuwssite Indepen.

Sandra, één van de slachtoffers van de toeslagenaffaire, is wanhopig. “Ja, ons gezin is rommelig”, erkent ze, “maar het is liefdevol en voor ons werkt het.”

Haar kinderen zijn 17, 10, 9 en 6 jaar oud. De oudste van het stel zit op het speciaal onderwijs en gaat naar de eindexamenklas vmbo-tl. De jongen wil daarna bij de Koninklijke Landmacht werken.

“Voor zijn testen haalde hij afgelopen jaar eigenlijk alleen maar voldoendes, maar sinds de coronacrisis is hij helaas de motivatie kwijt om naar school te gaan”, zegt Sandra. 

“Leerplicht dreigt de knul vanwege spijbelen voor de rechter te slepen”, vertelt zijn moeder over die ándere overheidsinstelling die de zeventienjarige nu opjaagt. Bij dat scenario hangt hem in zijn eindexamenjaar, na de ellende van de coronacrisis, een werkstraf boven het hoofd.

Het tienjarige meisje uit het gezin heeft ondertussen onlangs in de supermarkt twee croissantjes gestolen, en kwam daardoor in het vizier. Kort ervoor ging ze zonder toestemming op avontuur naar de Rotterdamse Lijnbaan, waar ze zonder overleg met haar moeder, lekker eigenzinnig ging bedelen om geld. “Wij zijn arm, wij hebben thuis geen eten”, heeft ze tegen mensen gezegd.

Het zijn de enige twee incidenten rond het kind geweest en ook het meisje gaat gewoon over op school. “Als ik haar vraag: ‘Waarom heb je dat bedelen nou gedaan’, reageert mijn dochter nuffig: ‘Ik heb geen zin om daarover te praten’.”

Het crisisinterventieteam kwam na het bedelen van het meisje direct letterlijk in de keukenkastjes kijken van het gezin. “Maar die stonden vol met boodschappen. Eten is er bij ons thuis ondanks alle geldzorgen altijd genoeg geweest. En de kinderen gaan schoon en met gestreken kleren naar school.”

Maar juist dát wordt door de school bestreden. Weliswaar komen de kinderen altijd met schone kleren de klas in, maar ze ruiken volgens de school niet altijd fris, schrijft de onderwijsinstelling aan de Raad.

De jongste (6) van het gezin, Paul, is bovendien snel overprikkeld in de klas, en dan slaat en stompt hij andere kinderen. Ook zijn zusje (10) weet volgens de school niet altijd goed hoe ze haar emoties moet reguleren. 

“Paul is een vrolijke jongen”, schrijft de school evenwel ook aan de Raad, “hij heeft veel behoefte aan beweging.”

De school meldt de Raad bovendien dat de moeder een spil is in haar gezin: “Kracht van de moeder blijft, dat ze opkomt voor haar kinderen. Kracht van de vader is dat hij rust uitstraalt en meer openstaat voor hulp.”

Grote zorg is het gebrek aan structuur in het gezin en het gebrek aan hygiëne.

Sandra, die zich te pletter werkt in de zorg, draait wisseldiensten en maakte in de coronacrisis lange weken om bij te springen op de high care afdeling met doodzieke bejaarden. Haar partner, de vader van de kinderen, werkt in de elektrotechniek.

Jarenlang werd het gezin opgejaagd door de fiscus die deurwaarders inschakelde en loonbeslag legde op kinderopvangtoeslagen die onterecht zouden zijn ontvangen. De huur kon op het dieptepunt van die klopjacht niet meer worden betaald, en het gezin werd daarom zelfs op straat gezet door de verhuurder. Ook water werd een tijd niet meer geleverd, vanwege alle openstaande rekeningen en tienduizenden euro’s aan vorderingen en rekeningen. 

”Maar het gaat nu juist beter”, zegt Sandra, die vanwege alle hectiek al veel eerder vroeg om gezinshulp, maar tegen een muur van wachtlijsten aan knalde. De belasting erkent sinds kort dat het gezin niks te verwijten valt en de schulden zijn kwijtgescholden.

Eind goed al goed, bleek helaas maar van korte duur. Want nu dreigt de Raad opeens, na een melding van school, in te grijpen en zelfs de voogdij af te pakken. Jeugdzorg heeft alle zorgen van Sandra weggewoven: “Je moet niet zo zwaar tillen aan die OTS”, zeiden ze, “Jij bent te veel een control-freak.”

De Raad voor de Kinderbescherming gaat bij de rechtbank aankaarten dat, indien de interventie in het gezin na drie maanden nog niet werkt, uithuisplaatsing écht het beste is voor de kinderen. 

De Vlaardingse is in shock in welk tempo de Raad intimiderend door blijft walsen. Als geen ander weet ze de dramatische gevolgen van een OTS. Als tienjarige werd ze namelijk uit huis geplaatst vanwege een verslaafde vader. “Het was tijdelijk”, zeiden ze.

Sandra werd evenwel tot haar achttiende van crisisgezin naar gezinsvervangende tehuizen gesleept. Op haar zestiende eindigde ze na een jaar in een gesloten jeugdinrichting in Zetten, omdat er geen goed crisisgezin voor haar was. 

Een vreselijke tijd. “Er was in de groep een meisje dat zelfmoord pleegde. En er waren andere meisjes die ramen insloegen, of medewerkers aanvielen en daarna in een isoleercel werden opgesloten. ‘s Nachts huilde ik mezelf in slaap, omdat ik mijn moeder miste.”

De Vlaardingse kwam na een jaar Zetten op een kamerwoonproject terecht met begeleiding van jeugdzorg, maar later werd ze zonder pardon met haar koffertje op straat gezet door diezelfde jeugdzorg. “Nu word je binnenkort 18”, werd erbij gezegd, “dus gaan we afscheid van je nemen.”

Gelukkig had ze toen al een baan in de zorg en werd ze verliefd op Niels, de latere vader van haar vier kinderen. 

De hel waarin ze als kind opgroeide onder regie van jeugdzorg, wil ze haar eigen gezin besparen. Ze vecht als een leeuwin.  

Maar de Raad voor de Kinderbescherming is meedogenloos. En dreigt tot haar verbijstering zelfs nog voor de gezinsbegeleiding is begonnen al met het doemscenario: uithuisplaatsing. 

Wat dan het geweldige alternatief is voor de kinderen na uithuisplaatsing, meldt de Raad in zijn stukken aan de rechtbank niet. 

Moeder Sandra vindt de agressie van de Raad stuitend. Ze staat juist open voor hulp, zodat er meer structuur kan komen in haar gezin. Voor de gedragsproblemen van haar kinderen zou ze het liefst voor ieder van hen goede coaching willen. “Gewoon in onze thuissituatie.” Wrang genoeg klopte ze eerder tevergeefs aan voor hulp bij de opvoeding van haar kinderen “Ik heb zo vaak om hulp gevraagd, maar liep en loop tegen wachtlijsten aan. En we kregen eigenlijk nooit wat we nodig hadden: geen begeleiding van de kinderen, maar in plaats daarvan steeds maar praten met mij aan de eettafel, terwijl de kinderen op school waren.”

Om redenen van privacy zijn de namen in dit verhaal gefingeerd.

Verder Lezen

3 Comments

  1. Vilseledd

    11 juni 2022 in 11:39

    Maar weer eens een mail gestuurd naar onze Pieter Omtzigt en Renske Leijten. Het is te triest voor woorden. Als je dan ziet welk een tijd er aan de twee verdachten van de moord op De Vries wordt besteed en in jeugdzaken een rechter niet eens aan waarheidsvinding doet en de feiten en omstandigheden summier weegt, dan is dat ten hemel schreiend.

  2. Lilian

    11 juni 2022 in 12:47

    Ik zou de Raad voor de “kinderbescherming” ook maar eens aan de tand gaan voelen. Daar klopt ook iets niet aan.

  3. jan van der kooi

    14 juni 2022 in 12:43

    Zowel Jeugd”bescherming” als Raad Kinderbescherming zijn gemene instanties, die de rapportages van elkaar overschrijven. Er is zoveel fout rondom de jeugdhulp: de zorg zelf, de kinder “rechter”, de gemeente.Ja, inderdaad ook een onderzoek naar het functioneren van de Raad. Zie informatieblad
    nr 20 ( TOP TIEN fouten Raad Kinderbescherming) op te vragen via info@dutchchildcenter.nl Zie ok onze site met de infobladen. Bel 0620673029

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Binnenland

Iedereen boven modaal wordt compleet kaalgeplukt

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

‘Verheugend’ nieuws in de Telegraaf: de EU-energieministers bereiken een akkoord over een verlaging van de energierekening. Leest u het stuk zelf, dan wordt duidelijk hoe: een verplichte vermindering van elektriciteitsverbruik, een windfall tax en een eenmalige heffing voor olieraffinaderijen en gasbedrijven. Leest u hierin een verlaging van de energierekening? Wij niet. Wij lezen hier dat er een verplichting komt bij burgers en bedrijven om het energieverbruik te matigen, dat de winst van ‘groene-energie-bedrijven’ wordt afgeroomd en in de staatskas belandt, en dat de overheden in de winst van energiebedrijven gaan graaien en hun eigen portemonnee hiermee verder gaan vullen. Dit doen ze nog buiten alle extra inkomsten uit BTW en heffingen op de extreem hoge prijzen voor energie. Vooralsnog is de grootste winnaar de overheid zelf, die door haar macht in andermans portemonnee kan graaien, die van u en die van bedrijven. Wat u hier ziet is het ultieme ‘stakeholder capitalism’, de versmelting van commerciële bedrijven en de politiek. De Telegraaf journalist heeft het nog niet helemaal begrepen lijkt het.

Stelt u zich eens voor dat u een vrijstaand huis in Nederland bezit en uw energierekening is geëxplodeerd van 800 euro per maand naar 2.400 euro per maand. Die 1.600 euro verschil is het netto-inkomen van iemand aan de onderkant van de salarisladder. U wordt dus gepakt door het energiebedrijf dat megawinsten boekt, en door de overheid die megawinsten boekt. Vervolgens graait de overheid het van u afgepakte geld bij het energiebedrijf weg, en gaat vervolgens prakkiseren hoe ze het ‘de armen’ gaat teruggeven.

Stelt u zich eens voor dat u een twee-onder-een-kapwoning bezit, u verdient twee keer modaal, en uw energierekening explodeert van 500 euro per maand naar 1.500 euro per maand. Dat is 1.000 euro nettoverschil, waarvoor iemand met twee keer modaal toch minstens 1.500 euro bruto meer zou moeten verdienen om onderaan de streep dat nog te kunnen opbrengen. Vervolgens graait de overheid het van u afgepakte geld bij het energiebedrijf weg, en gaat vervolgens prakkiseren hoe ze het ‘de armen’ gaat teruggeven.

Partijen als GroenLinks, PvdA, SP, D66 en nog een aantal ‘ter linkerzijde’ blijven hameren op ‘de armen’, maar wat ze feitelijk doen is het aloude ‘nivelleren is een feestje’ van PvdA’er Hans Spekman. Terwijl ze het wegroven bij ‘de rijken’ (dat is iedereen boven modaal in hun perceptie), willen ze het weer verdelen onder de armen. De armen worden nog afhankelijker van de staat door subsidies, toelagen, belastingvoordelen en kwijtschelding, terwijl ‘de rijken’ compleet kaalgeplukt worden door de energiebedrijven en de overheid. Geld verdienen loont minder dan ooit tevoren. Het wordt nog een hete winter…

Verder Lezen

Binnenland

Van Kaag mag het MKB kapot

Gepubliceerd

op

Foto: ANP

Als het aan de minister van Financiën Sigrid Kaag ligt mag het mkb (midden- en kleinbedrijf) kapotgaan aan de energiecrisis. Dit opmerkelijke standpunt neemt zij in na advies van topambtenaren op haar departement.

De Nederlandse economie drijft voor 70% op het mkb. Bakkerijen, slagers, cafetaria’s en andere energie-intensieve mkb-bedrijven kunnen volgens haar gewoon failliet gaan. In de beslisnota staat letterlijk: “U kunt aangeven dat er geen economische redenen zijn om het mkb te steunen. Het energie-intensieve mkb heeft de mogelijkheid om zijn prijzen te verhogen, omdat het in mindere mate onderhevig is aan internationale concurrentie en omdat het koopkrachtpakket de vraag van consumenten zal verhogen.”

De prijzen voor elektriciteit gaan meerdere keren over de kop. Zo’n 34% van de ondernemers ziet de rekening 3 tot 8 keer hoger uitvallen ten opzichte van 2021. Circa 37% betaalt 2 tot 3 keer meer. De dorpsbakker mag wel failliet van Kaag, en volgens de ambtenaren heeft hij nog wel een economische keuze: de prijzen verhogen. De bakker weet dat als hij zijn prijzen te drastisch verhoogt, de dorpelingen het brood ergens anders vandaan zullen gaan halen. Daardoor kan hij maar een klein gedeelte van zijn kostprijsverhoging doorberekenen aan zijn klant. Zijn gasleverancier zit iets anders in elkaar. Die berekent gewoon de volle prijs voor iedere kubieke meter gas en heeft héél tevreden aandeelhouders. De overheid zit ook iets anders in elkaar. Die berekent gewoon alle heffingen en BTW door, en dat is fors meer dan een jaar geleden. En zo vergaat het de slager, de plaatselijke friettent, het plaatselijke restaurant, de autospuiter of de drukkerij. Een kwart van de energie-intensieve mkb’ers komt daardoor in de rode cijfers. Ondertussen heeft klimaatminister Rob Jetten wel een oplossing voor de bakkers bedacht: zij kunnen voortaan hun brood ook wel op 120 graden bakken, kortom; ‘eigen schuld dikke bult’ gaat er in het brein van Jetten om.

Waarom de sector, waar 70% van Nederland op drijft, voor een deel kapot mag gaan van de minister van Financiën mag een raadsel heten, van enige empathie voor deze sector is weinig te bespeuren. Eigenlijk is er maar één ‘praatclubje’ die daar ook voor pleit: het World Economic Forum (WEF). In dit buitenparlementaire clubje heeft Kaag een prominente positie, ze bezit er een co-chair bij de ‘WEF Global Action Group’ die tot taak heeft ‘The Great Reset’ ten uitvoer te brengen. Bij het WEF spreekt men over ‘Stakeholder Capitalism.’ Dat is een economisch en politiek systeem met overheden, kortom, een versmelting van commerciële (private) bedrijven en de politiek. Dat lokale bakkertje krijg je als overheid nauwelijks onder controle, maar met grote (internationale) ketens lukt dat wel.

Toeval of niet, dat een minister van Financiën één van de belangrijkste werkgevers in Nederland aan zijn lot over wil laten is vreemd, heel vreemd.

Verder Lezen

Binnenland

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Gepubliceerd

op

Foto ANP

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al eerder verschillende thema’s uit dit SDG-programma toegelicht. Waar staan de SDG-doelen eigenlijk voor, en is over deze doelen ooit gestemd?

De SDG’s, Sustainable Development Goals, staan voor de 17 doelen voor duurzame ontwikkeling die in de 2030 Agenda staan en zijn opgesteld door de Verenigde Naties. Ernst Kuipers geeft aan dat wij deze doelen móeten halen vóór 2030. Niet alleen Kuipers van D66 wil dat, héél D66 wil dat, de VVD wil het ook. Het CDA wil het ook en de Christen Unie wil het ook. De SDG-doelen zijn heel nobel te noemen. Thema’s als ‘geen armoede in de wereld’, ‘geen honger in de wereld’, ‘goede gezondheidszorg in de wereld’ en ‘schoon water’ passeren de revue. Maar ook ‘directe actie om klimaatverandering te voorkomen’, ‘inclusieve samenleving’ en ‘gender gelijkwaardigheid’.

Nu zijn er twee hele grote problemen met al die SDG’s: ze worden niet helder en begrijpelijk gecommuniceerd naar de bevolking, en in de uitvoering worden een paar stappen overgeslagen. Zo wil men af van fossiele brandstoffen, waarvoor best goede redenen zijn te bedenken, maar in de uitvoering vergeet men dat het alternatief minstens net zo goed moet zijn, zeker als de vraag naar elektriciteit alleen maar blijft toenemen. Wat is er in de praktijk gebeurd? Men heeft overal windmolens, zonnepanelen en biomassacentrales gebouwd en tegelijkertijd kolencentrales afgebroken. Helaas echter zijn deze alternatieven helemaal geen alternatief; bij voldoende zon en wind kunnen ze kolencentrales vervangen, maar zodra die zon en/of wind wegblijft is er simpelweg geen stroom. Wat biomassa betreft is er inmiddels veel verzet, aangezien ze juist haaks staan op de doelstelling. De kolencentrales zijn overigens niet afgebroken met het argument dat men van de fossiele brandstof af wil, maar met het argument dat er minder CO2 de lucht ingaat, terwijl dat feitelijk niet zo is; andere energiecentrales hebben het overgenomen.

Ook bij de boeren is eenzelfde patroon gaande. SDG-doel nummer 2 is ‘sustainable agriculture’. Wat daaronder wordt verstaan? Een inclusieve, duurzame, efficiënte en voedzame voedselproductie, lees het hier nog maar eens terug. Het ‘probleem’ is echter dat de bedenkers van dit doel van mening zijn dat zij deze doelen alleen zelf ten uitvoering kunnen brengen door foodhubs en centralisatie, en daar de huidige boeren niet voor nodig hebben. In de uitwerking om dat doel te bereiken wordt wederom een andere reden aangevoerd: stikstof. Met rammelende en zeer discutabele ‘modellen’ worden boeren van het land gejaagd om ruimte te maken voor dit SDG-doel. En net als bij de energieproductie sloopt men eerst het oude, terwijl het nieuwe er nog niet is. Een recept voor falen en ellende.

Het allergrootste probleem is het ontbreken van visie, heldere communicatie en het onder valse voorwendselen ‘doordrammen’ van maatregelen. De plannen worden uitgewerkt achter bureaus zonder overleg met de praktijk, en iedere kritiek wordt weggezet als onzin. Over de uitvoering bestaat geen heldere communicatie, ze worden niet met de samenleving gedeeld en bovendien onzichtbaar erdoor gedrukt. Als minister Kuipers de juiste volgorde zou aanhouden dan zou hij niet ieder jaar de IC-capaciteit verder afbouwen en tegelijkertijd de SDG-vlag hijsen, want ook ‘goede gezondheidszorg’ is een SDG-doel en we weten allemaal tot wat dit heeft geleid toen deze niet op orde was.

Wie bovenstaande plannen ook heeft omarmd? Het World Economic Forum (WEF). Wellicht wordt u dan ook duidelijk waarom zovelen zich afzetten tegen de plannen van deze ondemocratische organisatie waar zoveel democratisch gekozen politici publiekelijk lid van zijn. Het WEF wegzetten als een ‘praatclubje’ is een schoffering voor het WEF zelf, want de macht en invloed van dit ‘forum’ reikt veel verder dan een praatclubje.

Verder Lezen

Recent

Binnenland1 dag geleden

Iedereen boven modaal wordt compleet kaalgeplukt

‘Verheugend’ nieuws in de Telegraaf: de EU-energieministers bereiken een akkoord over een verlaging van de energierekening. Leest u het stuk...

Klimaat2 dagen geleden

Elektrische auto stoot 40% meer CO2 uit

De auto-industrie is het afgelopen decennium door wetgeving gedwongen schonere motoren te ontwikkelen. Dat dit technisch niet altijd haalbaar was,...

Buitenland4 dagen geleden

Aanslag Nordstream: wie had een motief?

Nu wel helder is dat zowel Nordstream 1 als Nordstream 2 met opzet zwaar zijn beschadigd, stelt zich de vraag...

Gezondheid5 dagen geleden

Facebook heeft de hashtag ‘diedsuddenly’ gecanceld

Konden wij een tijdje geleden nog het heuglijke nieuws melden dat er na bijna 3 jaar censuur nu openlijk en...

Binnenland6 dagen geleden

Van Kaag mag het MKB kapot

Als het aan de minister van Financiën Sigrid Kaag ligt mag het mkb (midden- en kleinbedrijf) kapotgaan aan de energiecrisis....

Binnenland1 week geleden

Waar staat de SDG-vlag symbool voor?

Op Twitter is grote ophef ontstaan over het hijsen van de SDG-vlag door Ernst Kuipers. Bij Indepen hebben wij al...

Documentaires1 week geleden

Rectificatie: “Taken Kinderen van de staat”

“In onze documentaire “Taken: Kinderen van de staat” van 9 september 2022 zijn Bissy4Kids en het gezin van Foka Westra...

Binnenland1 week geleden

In de wurggreep van een minderheid?

De polarisatie die momenteel heerst in Nederland wordt op ongekende wijze gevoed door de huidige politieke leiders, gesteund en gevoed...

Binnenland2 weken geleden

De kloof tussen utopie en realiteit was nog nooit zo groot

Terwijl de burger ’s avonds onder zijn elektrische deken op de bank zit, met een elektrische of petroleumkachel probeert de...

Economie2 weken geleden

Modellen, de alfa’s tegen de bèta’s

Er zijn fantastische modellen ontwikkeld om op de tiende graad nauwkeurig de opwarming van de aarde over 20 jaar te...

Trending

Steun onafhankelijk nieuws
This is default text for notification bar